Tilvonandi ævintýraferðalangur

21.

2010-03-06T13:58:00.002-07:00

Þá er mín orðin árinu eldri. Ætlar þetta aldrei að hætta. Það var bara fínt að vera 20 ára. Maður er að verða svo gamall.

Fólkið í vinnunni var rosalega krúttilegt. Bianca, Nadine, Sanya og Perla gáfu mér 2 afmælismöffins og allir kysstu mig 3 kossa á kinnarnar. Það var alveg frekar vont, sökum þess að ég fór í endajaxlatöku hérna fyrir 5 dögum síðan. Það er ennþá illt, enda var jaxlinn með krókóttri rót svo það var extra erfitt að ná honum. Og tannlæknirinn hér er ekkert lamb að leika sér við. Svona aðfarir hef ég aldrei séð áður.

En jæja. Bara 5 vikur eftir af vinnunni. Það verður svo viðbjóðslega gaman hjá okkur þegar þessu sísoni lýkur, því þá tekur við vika af eintómu bretti og fríi og svo staffapartý í lokin. Og svo interrail með Siggu og Birtu handa mér.

Ég kem heim í lok maí og næ þessu blessaða árgangsmóti. Svo sumarvinna einhverstaðar. Vill ekki einhver bjóða mér vinnu?

Knús&kossar.

Grosses oder kleines?

2010-02-04T10:35:00.003-07:00

Já góðir hálsar, það er náttúrulega bara rugl hvað ég blogga lítið hérna úti. Og til háborinnar skammar. En þú veist, svekk.

Allavega, þá fórum ég og Sigga til Innsbruck fyrir milljón dögum síðan. Fórum náttúrulega fyrst á Liebe Sonne að borða morgunmat. Tókum svo 2ja klukkustunda ferðalag í höfuðstaðinn og löbbuðum helling til að finna banka, og svo mollið. Fundum besta pítsastað í Austurríki í leiðinni, svo það var ekkert nema jákvætt. Það var mjög góð ferð. Planið er að fara aftur til Innsbruck núna á mánudaginn, þ.e.a.s. ef við náum að fá allar frí þá saman.

En já, ég er líka komin með nýja stöðu á veitingastaðnum. Er komin á kassa núna. Það er smá meira gott að geta bara verið í sínum eigin fötum í vinnunni og svo bara vesti, í staðinn fyrir kokkamúnderingunni. Þannig núna er ég meira í því að fylla á kaffivélar, stimpla á kassa, taka við peningum og aðstoða á barnum. Það er indælt. Líkar mjög vel við þetta. En dagarnir gjörsamlega fljúga áfram hérna. Ég er komin í þann pakka að þurfa að fara að ákveða aðeins framhaldið í lífinu.

Er byrjuð að skoða Global volunteering network og svo var ég að sækja um að fá vinnu á októberfest í München í sept-okt við að vera pretzelmädchen. Væri mega til í það.

Er alltaf að verða betri og betri á bretti og er aaalltaf að vinna í því að verða jafn góð og krakkarnir. Það kemur, þó það gerist kannski hægt. Maður fær nefnilega ekki svo marga frídaga hérna að maður geti verið mikið að æfa sig. En núna er farið að dimma aðeins seinna svo núna bráðum getur maður farið að bretta niður úr vinnunni. Þá er leiðin oft samt svo full af klaka og vel troðin eftir daginn, en maður lætur sig hafa það.

Svo þarf maður að fara að sækja um sumarvinnur bráðum. Það er kominn fokkín febrúar. Verð árinu eldri eftir 29 daga. Langar alveg engan veginn að verða tuttugu og EINS árs. Þá þarf maður að verða svo mikið fullorðin. Nenniðíekki. Ætla bara að leika mér aðeins lengur í lífinu og leyfa vinkonum mínum að sjá um það að taka fullorðins pakkann á lífið.

Annars er maður orðin góður í að hella bjór í glös við að hjálpa til á barnum. Ég fæ aldeilis starfsreynslu hérna, því stundum er ég fengin í að hjálpa til að abräumast. Svo það er eldhús, bar, kassi og abräumer. Allt í einum pakka.

Og já. Það skeit barn á gólfið í gær. Einum stórum og góðum. Níu ára stelpa, sem dró bara niður um sig buxurnar og skeit inná veitingastaðnum. Flott. Mamman var látið þrífa það upp.

Og svo um daginn þegar ég, Perla, Sigga og Óskar vorum í skíðalyftunni á leiðinni heim úr vinnunni þá stoppaði kapallinn akkúrat þegar við vorum komin niður. Þá hafði þurft að stoppa lyftuna því í næsta kláf fyrir framan okkur var maður dáinn áfengisdauða og greyið lyftukarlarnir náðu ekki að vekja hann. Þannig þeir náðu bara í vagn sem vörur eru fluttar á, skelltu manninum á vagninn og rúlluðu honum út, enda lyftan að loka. Fyndnasta sem ég hef séð á ævinni.

Og ég er búin að skrá mig í staffið á Jambó 2011. Sjáum til hvort ég fæ það. Væri samt alveg til í að vera barnagæslumanneskja ef ég væri með einhverju úrvals liði eins og Kalla, Dagný, Gunna, Sverre ... eða bara einhverju af gamla ísteinu. Það væri líka sweet ass.

Fengum útborgað í gær. Lífið gæti ekki verið betra.

Hverjum langar með mér í ferðalag?

Bitchin.

2010-01-16T11:03:00.002-07:00

Já, ég trúi því varla að það séu 11 dagar síðan ég bloggaði síðast. Tíminn líður alltof hratt hérna!

Síðasta frídag, á mánudaginn fyrir tæpri viku síðan, þá stofnaði ég Austurrískan bankareikning. Og þann sama dag fórum við stelpurnar í brunch á Liebe Sonne hótelið. Hræódýrt, og þú getur gúffað í þig að vild. Enda gerði ég það. Það að fá almennilegt kaffi og rúnstykki með skinku og osti, kornflex, egg, ávexti og köku í morgunmat var ekkert annað en himneskt. Gerum þetta samt ekki í fríinu okkar núna á mánudaginn því ég og Sigga ætlum til Innsbruck í H&M. Öfund?

Annars fór ég líka á bretti á mánudaginn með Perlu. Hún tók það að sér að kenna mér að sviga. Þetta gekk eitthvað viðbjóðslega illa hjá mér og þá tók hún eftir því að bindingarnar á brettinu mínu voru regular en ég var goofy. Þannig það var ekkert skrýtið að þetta var að ganga eitthvað illa hjá mér að læra á bretti. Svo fékk ég lánað skrúfjárn hjá strákunum og lagaði bindingarnar. Og viti menn, þegar ég fór á night ski með krökkunum á miðvikudaginn gekk bara s-j-ú-k-l-e-g-a vel. Þannig að á næsta night ski ætla ég að fara bara beint eftir vinnu og ná nokkrum ferðum niður fjallið og æfa mig.

Svo erum við Perla búnar að kynnast snjóbretta og skíðakennurum frá Svíþjóð og Danmörku, og að sjálfsögðu ætla þeir með okkur á bretti og kenna okkur. Perla fer með þeim á mánudaginn og lærir að freestæla. Ég ætla bara að halda áfram í að æfa mig aðeins lengur að sviga áður en ég fer út í e-ð svoleiðis rugl. Mig langar virkilega að koma heim til Íslands á lífi.

Annars veit ég ekkert hvenær það verður. Það fer allt eftir því hvað ég geri eftir Sölden. Hvar ég fæ vinnu, hversu mikinn pening ég næ að safna mér. Þetta kemur bara allt í ljós.

Vinnan er fín. Dagarnir eru farnir að líða svo hratt og þetta er orðin svo mikil rútína. Svo er maður líka alltaf að kynnast fólkinu betur og svona. Það er einhvernveginn þannig að annaðhvort er fólk bara viðbjóðslega leiðinlegt eða viðbjóðslega skemmtilegt. Það virðist ekki vera neinn millivegur á því.

Allt gott að frétta af mér héðan. Eini pirringurinn í gangi er að einhver hóruungi tók þvottinn minn úr þurrkaranum áður en hann kláraði svo þvotturinn minn er allur hálfblautur. Vissi ekki hvert ég ætlaði.

En ég var að tala við mömmu á skype áðan. Þar sem ég er hætt að lesa fréttir frá Íslandi vissi ég ekki af þessum bruna á Hverfisgötunni í janúar þar sem 24 ára strákur dó. Finnst þetta alveg hræðilegt.

Brunakerfið fór í gang hérna um daginn. Vakti mig upp á miðnætti. Ég náttúrulega þusti fram á gang og þar var rosalega mikil brunalykt. Eyddi smá tíma í panik, en þegar löggan og slökkviliðsmaður kom og sagði okkur að það væri allt í lagi fór ég bara að sofa. Fékk að kúra hjá Perlu svo ég yrði ekki ein.

Annars eru 5 fleiri Íslendingar komnir. Tveir af þeim eru komnir til að vinna, en 3 í fríi. Það eru svo 10 aðrir Íslendingar á biðlista um að fá vinnu hérna. Jiiii. Við erum að taka yfir þennan bæ.

Annars er verið að plana hóp-sleðaferð einhvern næstu daga. Stay tuned.

Ást á ykkur.

Tchüss bis morgen.

2010-01-05T15:47:00.002-07:00

Já kútarnir mínir. Þetta voru frábær áramót. Í alvöru, þá hafa flest áramót bara verið svona, alltílæ. En þessi voru frábær. Það var partý í íbúðinni minni. Við Íslendingarnir vorum þar öll og þar að auki spánverjarnir, Domingo og Miguel. Strákarnir mættu með gítarinn og við sungum allt kvöldið. Svo fórum við út og skutum rakettum hvort að öðru. Þ.e. Þjóðverjarnir skutu rakettum að okkur, og Sigsig meiddi sig. Þeir kunna ekkert á öryggisatriði. Hálfvitar. En svo skelltum við okkur á Kuck kuck og sátum úti fyrst að spjalla. Svo fórum við inn að dansa og þá var ein miðaldra kona fyrir aftan okkur að dansa sem var alltaf að sparka í okkur Siggu. Veit ekki alveg hvað hún var að spá, en allavega. Það var samt gaman. Svo fórum við á Bierhimmel, skelltum í okkur hamborgara (sem var meira svona kjötfarsborgari, aldrei að fá sér hammara aftur í Östría) og svo var farið á efri hæðina. Allt kröggt af fólki dansandi út um allt. Og auðvitað joinaði maður það. Perla á myndband af mér að dansa Macarena uppá borði með Niko þetta kvöld. Legendary, eins og Barney vinur okkar myndi orða það.

Svo á nýársdag var maður í fríi. Komst ekki mikið úr verki.

Var svo aftur í fríi i gær. Þá fór ég ein á bretti. Gat alveg rennt mér 3 ferðir án þess að drepa mig. Datt alveg slatta, enda eru marblettirnir á fótunum á mér því til sönnunar. En ég dó ekki. Reyndar fundu Óskar og Jakob sig knúna til þess að taka e-ð leikskólakennarahlutverk að sér í 2.ferð og renndu sér niður með mér. Stoppuðu reglulega og athuguðu hvort það væri ekki allt í lagi.

Þetta var líka gert í síðastu Night ski ferð. Þá vorum við 5 að bretta niður fjallið og krakkarnir stoppuðu alltaf reglulega og reyndu að segja mér til. Ekki það að ég kunni ekki að meta það, mér líður bara alltaf eins og einhverjum seinþroska smákrakka þegar ég er með þessu fólki á bretti. Þau eru öll svo vængefið góð, og ég er litli byrjandinn sem kann ekki neitt nema slide-stop. Ég verð orðin jafngóð og þau í apríl. Markmið ársins.

Svo fór ég út að borða með stelpunum, apótek, banka og allskonar snúninga. Um kvöldið spiluðum við svo nýja spilið sem Jakob fékk í jólagjöf, Heilaspuna. Það var sjúklega gaman. Ég vann reyndar ekki alveg, eeeen ég verð heppnari í spilum næst!

Allt bestasta að frétta af mér fyrir utan það að ég vakna svona 4 sinnum á nóttunni við það að ég get ekki andað. Of mikið af hori og slími í hálsi og nefi. Neserilið ætti að redda þessu. Og lýsið.

Ást á það að vera burtu frá allri Icesave umræðu í augablikinu. Úff.

Hlakka til að fara samt aftur í stjórnmálafræði og vísindaferðir. Í haust.

Akkúrat 2 mánuðir í afmælið mitt í dag. Þá verð ég 21 árs. Nenni ekki að vera svona gömul. Oj. Seventeen again, please?

Ókei samt. Það hefur sjaldan verið eins viðbjóðslega æðislegt að vera til. Og þetta gæti maður ekki ef maður væri ennþá í MR. Svo þessi aldur er víst í lagi. Í bili.

,, Don't do the crime if you can't do the time." - Heilræði ferðarinnar a la Sigga ...

Kalt.

2010-01-03T11:37:00.002-07:00

Já elsku fólk. Hér er orðið virkilega kalt. -20 stiga frost er alveg að bíta vel í. Úlpan mín góða dugar varla til.

Það er alveg slæmt hversu hægt sár gróa hérna útaf kuldanum. Ég er nefnilega alltaf að brenna mig eða skera mig í vinnunni. Ekki misskilja, ég sit ekki inná klósetti með rakvélablöðin og set hendina vísvitandi á helluna. Samstarfsmenn mínir eru orðnir vanir því að heyra öskur svona nokkrum sinnum á dag og þá vita þeir bara að ég var að meiða mig. Náði meirasegja að skera mig á vél sem ég var að þrífa. Hægri handleggurinn á mér er bara eitt sár. Og það grær ekki hratt hérna. Himnaríki.

Svo er maður komin með helvíti gott kvef, hálsbólgu og meððí. Eyrnabólgu líka, þótt að fólk segi að þetta sé bara lofthæðin sem sé að hafa svona áhrif á okkur. Erum náttúrulega að vinna í 2300 metra lofthæð. Sem er d-r-u-l-l-u-kúl.

Annars er allt gott að frétta héðan. Erum eiginlega öll í fríi á morgun, og það þýðir ekki nema eitt. BRETTI.

Árið á enda.

2009-12-31T11:08:00.002-07:00

Jæja þá er þessu ömurlegasta ári lífs míns að ljúka. Ég get ekki lýst því hversu góð tilfinning það er. Þetta eru kaflaskil í lífi mínu og ég finn það á mér að árið sem er að koma verði það bestasta sem til er. Það á bara að vera það!

Ég er að hlusta á "Lífið er yndislegt" og er að hugsa til þess hversu lífið er yndislegt í augnablikinu. Ég er að elska þetta.

Það sem stendur uppúr á árinu er klárlega tvítugsafmælið mitt og Huldu, fiðluballið, útskriftin, Berlínarferð okkar systkinanna og þjóðhátíð. Þessi Austurríkisferð er svo að toppa það allt!

Hér eru allir að sprengja flugelda og ég er komin úr sturtu. Svo ég segi bara gleðilegt nýtt ár elsku kútarnir mínir. Sjáumst hress í sumar því þetta verður frábært sumar! Elska ykkur öll og langar að senda öllum stórt knús.

Gleðilegt nýtt ár.
Takk fyrir mig.

Frohe Weinachten

2009-12-28T14:16:00.002-07:00

Já elsku kútarnir mínir, þessir 11 dagar sem ég hef verið hér hafa verið svo fljótir að líða að ég trúi því varla. Bara 3 mánuðir og 20 dagar eftir, eða eitthvað þvíumlíkt.

Jii. Ég er ekki búin að blogga svo lengi að það er svo mörgu að segja frá að ég varla nenni því. En.

Ég var svolítið að bregðast of illa við þessum mat sem við fáum gefins. Ef við borðum ekki matinn sem er í hádeginu megum við fá spaghetti eða góðar samlokur eða eitthvað í staðinn, og svo er alltaf eitthvað af þessu sem maður borðar. Eða allavega smakkar, svo maturinn er alveg að reddast. Maður er allavega hættur að vera sísvangur. Mér tókst meirasegja að útskýra fyrir Söndru á þýsku að ég væri ekki beint grænmetisæta, en mér þætti kjöt og fiskur bara einfaldlega vont. Það skildist furðu vel. Nicht gemüse.

Ég er orðin svo sleip í þýskunni að það ætti að vera ólöglegt. Eða svona. Ég reyni að tala eins mikið og ég get á þýsku, en þjóðverjarnir vilja ólmir læra ensku, þannig við hjálpumst bara að við þetta. Ég þarf samt alveg smá stund til að hugsa setningarnar í huganum áður en ég segi þær, og svo er ég leiðrétt ef ég segi eitthvað vitlaust. Mjög gott fyrirkomulag!

En allavega. Fyrstu vinnudagarnir voru náttúrulega bara helvíti á jörðu og við vorum sjúklega svartsýnar ég og Sigga. En svona í alvöru, þá var það bara svona byrjenda-tungumála-nýtt-örðugleikar. Við unnum 8 daga í röð og fengum svo frí í gær og maður saknaði þess bara liggur við að mæta í vinnuna. Ekki misskilja mig, það var yndislegt að fá að sofa smá út og fara á bretti, en samt smá leiðinlegt að hitta ekki fólkið. Það er lúmskt skemmtilegt. Svo það er allt mjög gott að frétta úr vinnunni. Alles gut.

Á aðfangadag unnum við öll til 5 og fengum svo glühwein og heitar hnetur og allir óskuðu hvort öðru gleðilegra jóla. Svo fórum við íslendingarnir saman út að borða á Dominiques. Það var ekkert svaka fensí, en við höfðum ekki beint efni á neinu fínna. Svo þetta var bara kósí. Áttum langan kvöldmat og spjölluðum helling saman. Gengum svo hringinn og sögðum hvort öðru hvernig aðfangadagskvöldið hefði verið hjá okkur ef við hefðum verið á Íslandi. Sjúklega krúttlegt.

Svo hafa jólin bara farið í vinnu, kúr, djamm, félagsskap, almenn skemmtilegheit og the Grinch. Ekki beint eins jól og maður á að venjast, en það er líka bara allt í lagi að prufa stundum eitthvað annað.

Annars þá var ég í fríi í gær. Fór á bretti. Aðal mannskapurinn er mættur og það er allt troðið af fólki hérna. Ríku fólki. Það er allt klætt í sjúklega dýran fatnað og splæsir í hvað sem er. En allavega. Ég fór á bretti. Fór fyrstu ferðina niður, og það tók mig bara hálftíma! Miðað við að síðasta ferð tók okkur Siggu 2 og hálfan tíma, þá verð ég að segja að bæting um 2 klukkutíma sé bara nokkuð góð.

Á annarri ferðinni minni niður fannst mér ég vera orðin svo góð að ég þorði að fara hratt á brettinu. Sem að sjálfsögðu endaði með því að ég gat ekki lengur stöðvað mig og flaug framfyrir mig. Lenti harkalega á bringunni og smallaði hausnum í jörðina. Var að sjálfsögðu með hjálm, sem bjargaði öllu, enda hefði ég rotast hefði hans ekki notið við, þetta var það gott högg. Ég missti andann í góða stund og var lengi að jafna mig, greyið. Er svo búin að vera að drepast í hálsinum í allan dag, og gæti vel trúað að ég væri smá tognuð í honum. Svo ekkert meira bretti næstu vikuna allavega. Annars er næsta fríið mitt á nýársdag með Siggu, Óskari og Jakobi. Gæti reyndar vel verið að maður myndi kíkja smá á bretti þá. Kemur í ljós.

En það er allt bara stórgott að frétta af mér, ég hef ekki undan neinu að kvarta. Hér er allt eins gott og á verður kosið og ég er að njóta þess að vera hérna í botn. Gunnar ætlar svo kannski að koma hingað um páskana. Wünderbar.

Annars ef einhver vill koma að heimsækja okkur frá Íslandi þá er það lítið mál, ég er ein í 2ja manna íbúð svo nóg er um plássið.

Ég er að elska lífið. Kannski bara fyrir utan hálsmeiðslin í augnablikinu og pissið mitt. Það er eiginlega bara neon-gult. Veit ekki alveg hvort það sé útaf B-vítamíninu eða hvað, en ég reyni að drekka eins mikið af vatni og ég get. Vonum að þetta lagist á næstunni ...

Annars ætla ég að lesa smá í Horfðu á mig og fara svo að sofa snemma. Ekki veitir af. Geislakogul brettaskemmtunin er á næsta leyti ásamt áramótunum svo það er nóg um að vera hérna.

En þangað til næst, eigið góða daga =)

,, Johanna, hast du Zeit oder? " - mjög algeng spurning ...

Bitte schön.

2009-12-21T14:19:00.001-07:00

Jæja þá. Vinnan er byrjuð. Við vorum öll beðin um að byrja fyrr, svo ég fékk bara 1 dag á snjóbretti.

Við þurfum að vakna uppúr 7 og vera komin í skíðalyftuna korter í átta. Maður situr svo í henni, deyjandi úr hræðslu, í svona 10 mínútur, og þá er maður komin 2300 metra upp. Þar er Giggijoch.

Við Sigga og Maggi erum öll küchenhilfe, sem ég kýs að þýða sem eldhústíkur. Við erum reyndar mjög fínt klædd í vinnunni, öll í kokkagöllum og með svuntu og kokkahatt. Enda fimm stjörnu veitingastaður, það þýðir ekki annað. Dagurinn byrjar á því að við gerum annaðhvort salat eða lúxus langlokur (á einni langloku eru t.d. 7 hráskinkusneiðar). Svo fer maður í hádegismat. Maturinn er frír í hádeginu, og ég var búin að hugsa mér gott til glóðarinnar og ætlaði bara að gúffa í mig þessum dýrindis ókeypis mat. En ég er svo matvönd að mér finnst þessi matur bara ógeðslegur. Og hann er það eiginlega bara. Svo maður er frekar svangur bara allan daginn.

Eftir hádegismat förum við sitt í hvora áttina. Sigga fer á 1.hæð á veitingastaðinn í að skammta súpu og Maggi gerir það sama bara á 2.hæð. Ég er eldhúshjálparinn. Þeir vita víst að ég hef unnið áður í eldhúsi og vilja endilega hafa mig þarna, en ég vil frekar vera á veitingastaðnum. Þótt að gallinn fari mér vel hef ég núll áhuga á matargerð. Það er alltaf brjáluð törn hjá okkur um og uppúr hádegi. Svo um 3 leytið er það eiginlega alveg búið og þá taka við 2 klukkustundir af þrifum og ganga frá öllu. Þetta er svona allt í lagi vinna. Bara svolítið mikið.

Tungumálaörðugleikarnir eru líka að segja til sín. Þarna talar enginn ensku af viti og við erum að reyna að gera okkur skiljanleg á þýskunni en það gengur hægt. Kemur nú samt með tímanum þegar það er ekkert annað í boði nema harkan sex. Maður er alltaf að læra ný og ný orð og þetta verður alltaf betra og betra.

Maður er komin úr vinnunni um hálf sex leytið og þá getur maður annaðhvort tjillað inní íbúð eða kíkt á djammið. Hér er alltaf djamm, hvort sem það er virkur dagur eða helgi. Það er alveg að bjarga þessari ferð hvað það er gaman á bretti, frábærir krakkar að vinna með manni og geðveikt djamm. Maður er alltaf að kynnast nýju fólki og allir rosalega hrifnir af því að maður sé frá íslandi. Halda sko að maður sé vanur kuldanum hérna, því hann sé nú verri heima. Því er nú af og frá. Ég get allavega andað eðlilega heima á Íslandi án þess að fá kul lengst niður í lungu. Nei ég segi svona ...

Hlakka sjúklega til að fara á bretti næsta sunnudag, eftir 5 daga. Ég og Sigga áttum að vera í fríi á aðfangadag, en það vantaði fólk og maður segir ekkert nei við vinnu hérna. Svo við erum að vinna 7 daga í röð. En peningarnir skipta máli, svo er víst.

Ég hef samt enga trú á því að ég nái að fara í þessa Asíureisu mína strax eftir þetta. Það er lúmskt dýrt að halda sér uppi hérna. Þótt maður sé í fríu fæði og húsnæði þá bara borða ég ekkert hvað sem er, og það er fljótt að telja.

Annars er allt gott að frétta af okkur öllum. Erum bara að njóta þess að vera hérna, læra þýskuna á fullu og vinna og djamma af okkur rassgatið. Maður verður örugglega fljótur að koma sér upp einhverri rútínu.

Ég er farin að taka vítamín og lýsi á morgnana til að koma mér í gegn um þetta og það er klárlega að hjálpa til. Úff.

En ég ætla núna uppí rúm að lesa nýjustu bókina hennar Yrsu sem ég fékk í jólagjöf. Þessi bók sko ...

,,Af hverju ertu að vinna í eldhúsi þegar þú ert svona mikið menntuð? " - Spurði Þjóðverji mig á djamminu í gær. Veistu, ég hef bara ekki hugmynd ...

Heimsmet.

2009-12-19T13:41:00.002-07:00

Jæja þá. Maður er víst mættur til Sölden eftir allmikið ferðalag.

Það byrjaði á fimmtudagsmorgni. Ég, mamma og amma lögðum af stað til Keflavíkur um morguninn. Heimsóttum Sigrúnu frænku í Keflavíkina og leiðið hans far. Svo var haldið út á flugvöll. Var komin þar um hádegi og það voru víst fellt nokkur tár við check-innið. Indælt. Ég var með risastóran sjópoka, handfarangur dauðans og snjóbrettið. Þetta var sem betur fer ekki nema 21 kg svo engin yfirvigt hér á bæ. Ég ákvað að drífa jólakortin af á flugvellinum sem ég var búin að trassa að skrifa. Það voru 20 stykki drifin af á korteri, þá var barasta komið final call á hliðið og ég varð að hlaupa um borð. En það náðist.

Mætti svo á lufthavnen í Kaupmannahöfn og vissi ekkert hvar ég átti að sækja snjóbrettið, þar sem það flokkaðist undir odd-sized baggage. Það var smá vesen. En Gunnar var komin að ná í mig og við ákváðum að leigja skáp undir dótið mitt á flugvellinum. Ekkert vit í að vera að dröslast með milljón töskur Kaupmannahöfnina þvera og endilanga fyrir 14 klst stopp.

Svo fórum við út að borða systkinin. Náðum að spjalla helling eins og gengur og gerist. Fundum sjúklega fínan veitingastað, café ciao. Þar var viðráðanlegt verð á mat fyrir Íslending með verðlausa peninga. Svo skruppum við í nýju íbúðina hennar Ásgerðar, sem er alveg yndislega kósí. Fengjum jólate og það var meira spjallað. Svo var farið á A.F. Bejersvej og sofið í 2 klst áður en við þurftum að leggja af stað aftur upp á flugvöll. Ég var þreytt. Það var viðbjóðslega mikið af fólki á flugvellinum. Bæði voru jól og loftlagsráðstefna. Ég rétt marði flugið þrátt fyrir að hafa mætt vel fyrir flug.

Ég átti flug til Hamburg, og þurfti svo að ná tengiflugi til Innsbruck. Þegar upp í þessa litlu fokker vélina var komið var okkur tilkynnt það að við hefðum bara 4 mínútur til að fara í loftið áður en flugvellinum yrði lokað og óvíst að við myndum ná því. Þessu var Obama hægt að kenna um, en það átti að loka flugvellinum 30 mínútum áður en hann lenti í Köben og 30 mínútum eftir það. Þannig annaðhvort myndum við ná þessu á 4 mínútum, eða ég myndi missa af fluginu til Austurríkis. Það var panic. En að lokum var okkur gefið fararleyfi. Guði sé lof.

Ég rétt marði tengiflugið. Þessi flugvöllur í Hamburg var stór. Þegar ég kom upp í næstu vél var þreytan farið að segja til sín og ég sofnaði áður en flugfreyjan náði að fara yfir öryggisreglurnar. Svo vaknaði ég bara við harða lendingu. Var smá þreytupirruð, en um leið og ég steig út úr vélinni í Innsbruck og horfði á fjöllin þá hvarf sá pirringur eins og dögg fyrir sólu. Það er svo rosalega fallegt þarna að ég get ekki lýst því. Fjöllin hérna eru þakin jólatrjám og snjó og brattari en fjöllin á Vestfjörðum. Ólýsanlegt.

Ég var Palli var einn í heiminum á flugvellinum í smá stund þar sem ég hafði ekki hugmynd hvernig ég ætti að koma mér þessa 80 km til Sölden. Endaði svo á því að borga 45 evrur fyrir Ötzi shuttle. Vúps.

En ég var komin til Sölden kl. 15 á föstudeginum. Kom ekki bara í ljós að í þessu 5 hæða húsi sem við starfsmennirnir gistum í, þá er ég eina manneskjan í öllu húsinu sem sef ein í 2ja manna íbúð. Það er indælt. Nóg af plássi, ekkert vesen. Bara ég.

Svo fór næsti sólarhringurinn bara í það að labba bæinn þveran og endilangan, redda interneti, nýju símanúmeri, klósettpappír, mat, snjóbrettahjálm og gleraugum, skíðapassa og bara nefndu það. En allir snúningar voru kláraðir um hádegið og þá ákváðum ég og Sigga að skella okkur á bretti. Við tókum skíðalyftuna upp á Giggijoch svæðið. Sú ferð var án efa ein sú hræðilegasta sem ég, lofthrædda manneskjan, hef upplifað. Ég hélt mér í það sem ég gat og reyndi að tala hughreystandi til mín á meðan Sigga hló af vitleysunni í mér. Þetta er samt svo bratt og ef skíðalyftan sem þú ert í dettur af línunni, þá eru fleiri hundruð metrar niður á fast land. Ég var hrædd.

En við komumst lifandi af, hittum yfirmanninn okkar á Giggijoch restaurant og áttum við hann spjall. Hann bað okkur öll um að byrja á morgun, en ég átti ekki að byrja fyrren hinn daginn. Svo það verður víst lítið um bretti fyrr en eftir 6 daga. En já. Svo verð ég að vinna með Siggu og Magga inni í eldhúsi. Við fáum kokkahúfur, kokkagalla og svuntu. Svo verða Jakob, Óskar og Ingó að taka af borðum og Perla á kassa. Vinnum 6 daga vikunnar frá 8-17 og frítt fæði í vinnunni.

Þá var komið að því að við Sigga renndum okkur niður á brettinu. Hvorugar höfðum við stigið á bretti í 2-3 ár, svo þetta varð vægast sagt fróðlegt. Giggijoch er 2300 metra uppi, og það tók okkur 2 og hálfan tíma að renna okkur niður, á meðan það tók Perlu aðeins 10 mínútur. Það gæti hugsast að við höfum sett heimsmet á því að vera lélegar á bretti í dag. Mögulega. Ég vildi samt bara frekar fara varlega. Það var mikill klaki í fjallinu og þegar maður er algjörlega óreyndur og það er ekkert sem heitir barnabrekka, þá gildir bara eitt. Að reyna að drepa sig ekki.

En svo ákváðum við öll að fara á Kuck Kuck seinni partinn og djamma. Það var sjúklega gaman. Eignuðumst hollenska vini sem voru alltaf að hrópa Landsbankinn, Landsbankinn, Landsbankinn ... Vúps.

En nú er ég komin upp í herbergi með fat lip eftir að hafa opnað á mig hurð. Og ætla að reyna að hlaða inn fyrstu myndunum og skella mér svo í háttinn.

Þessi kuldi tekur alveg á. Þegar við fórum út í morgun var vont að geispa því kuldinn fór svo mikið í lungun. En annars er þetta bara æðislegt. Það er sjúklega fallegt hérna. Maður er með skemmtilegum krökkum og það er ekkert vesen á einu né neinu. Eini gallinn við þetta er að það má reykja hvar sem er svo maður er alltaf angandi af sígarettulykt. Ég á eftir að venjast því ...

Svo er íslenska krónan líka blóðug hérna. Við fáum náttúrulega ekki útborgað fyrren 1.janúar svo maður verður að reyna að þrauka þetta þangað til á ónýtum gjaldmiðli.

En 5 dagar í jólin gott fólk.

Sæl að sinni =)

P.s. aldrei fara í flug í hvítum bol og borða svo franskar með tómatsósu í flugstöðinni. Það er bara einfaldlega ekki góð hugmynd.

Ein Woche.

2009-12-09T19:56:00.002-07:00

Það er vika í Austurríki.

Ég er orðin svo ótrúlega spennt að það er að verða óbærilegt. Hringdi meiraðsegja í icelandair í dag og reyndi að flýta fluginu mínu. Það kostaði bara hálfa hendina og nýrað með, svo ég verð bara að bíða. Og bíða.

Prófunum er lokið. Ég beilaði á síðasta prófinu mínu. Hef aldrei gert það áður og það er alveg sterk vísbending um það hversu viðbjóðslega mikinn skólaleiða ég er komin með. Finnst samt smá eins og ég sé að gefast upp, en 18 einingar fyrir önn sem þig langaði ekkert að vera í skóla er bara fínt. Ég er allavega byrjuð á þessu.

Þannig að ég ætla bara aðeins að beila á skólanum í bili. Koma mér til útlanda og átta mig aðeins á lífinu. Veit svo sem hvert ég stefni, bara spurning hvaða leið á að taka til að komast þangað.

Ég þarf samt virkilega frí frá lífinu. Árið 2009 er búið að vera það alversta sem ég hef upplifað og það er alveg komin tími á að því ljúki.

Það er svo sem líka öllu að ljúka núna. Árinu, sambandinu, skólagöngunni. Það er frekar spennandi að horfa fram á allavega næstu 4 mánuði þar sem ég er ekki skuldbundinn einu né neinu. Ég á ekki neitt, og ég þarf ekki neitt. Bara snjóbrettið, Austurríki og stelpurnar.

Veit ekki alveg hvernig ég á að ljúka þessari viku hérna á Íslandi. Þarf að kveðja alla og kaupa jólagjafir og skrifa jólakort og vera með fjölskyldunni. Fara til tannlæknis.

Minnir mig á það. Fór í fyrsta sinn á ævinni til kvensjúkdómalæknis í fyrradag. Mjög sérstakt að hafa gamlan mann athafna sig þarna niðri. Langaði alveg ekkert að fara, en ég varð að skreppa í krabbameinstékk. Svo fór ég líka í bólusetningu. Þetta var mjög erfiður dagur. Úff.

En það verður æðislegt að fá tíma til að vera í burtu frá öllu. Get ekki beðið. Ég held að þetta verði eins og Bernie segir, legendary.

Er að hlusta á Bon Iver og hann er nýja ástin í lífi mínu.

En litli ævintýraferðalangurinn er farin að sofa sig burtu frá prófastressinu og tilheyrandi.

Auf wiedersehen.

2 vikur.

2009-12-03T11:35:00.002-07:00

Í dag er fimmtudagur. Það þýðir 2 vikur í brottför.

Eitt próf búið. Tvö eftir.

Félagsfræðin í gær var fín. Páfagaukalærdómur hentar mér alveg afskaplega vel. Marx, Durkheim og hnattvæðingin fengu að kenna á því. Tókst að handskrifa 9 blaðsíður um það í prófinu og ég get ekki neitað því að mér var orðið sjúklega illt í hendinni svona í lokin. En ég fékk mér kaffi og kanilsnúð í verðlaun eftir að hafa lokið prófinu, svo það var mjög góður dagur.

Íslenska stjórnkerfið er svo á mánudaginn. Maður veit alveg helling um þetta. Verður bara gaman að læra fyrir það.

Ég var samt á kaffihúsi í nokkra klukkutíma í dag að reyna að glósa fyrir hagfræði sem er síðasta prófið. Það gekk alveg ágætlega. Þessi grein gæti alveg verið skemmtileg ef maður myndi hella sér út í að læra hana. Bara nenni því voða lítið. Áhugi minn á Phillips kúrvunni og hagkvæmu gjaldmiðilssvæði er af mjög skornum skammti.

Ég flýg út 17.desember. Þá er planið að gista í Danmörku í 1 nótt og halda litlu-jól með Gunnari. Við ætlum út að borða saman og svo enda kvöldið í jólatívolíinu. Það verður örugglega sjúkt. Svo held ég bara áfram til Sölden morguninn eftir. Verð komin þangað um kvöldmatarleytið 18.desember. Þá hefur maður 2 frídaga til þess að snjóbrettast áður en vinnan byrjar.

Það verður mjög spes að eyða jólunum í útlöndum, en þetta er sem betur fer ekkert kanarí. Þetta eru alparnir og þar verður sko nóg af snjó. Meina, hvað er jólalegra en einmitt snjór?

Ég er að spá í að kúpla mig út úr tilverunni í kvöld og slaka bara aðeins á. Skrifa jafnvel jólakortin og fara í slakandi bað. Þessi próf, þrátt fyrir að þau séu nú ekki mörg, eru samt þreytandi. Maður kemst í svo vont skap alltaf á því að hugsa um þau.

Annars óska ég ykkur öllum gleðilegra prófa.

Endalokin nálgast.

2009-11-24T09:33:00.002-07:00

Ég sit hér á bókasafninu á Tryggvagötunni með hálftóman kaffibolla og bókina Discovery of society opna fyrir framan mig. Hún er fín.

Ég er að rembast við að koma mér í prófagírinn. Það er ekki nema vika í próf og mér finnst það ógnvekjandi. Ég klára svo prófin eftir rúmar tvær vikur, svo þetta verður ekkert of hræðilegt. Maður hefur víst lent í því verra. Ég er ekki að hata það að vera að fara að klára þessa önn og komast í langþráð skólafrí.

Það er akkúrat mánuður í Aðfangadag. Þá verð ég stödd í Austurrísku Ölpunum að vinna. Planið er nú samt að taka með sér fínan kjól, malt&appelsín og finna jólatré einhverstaðar. Reyni samt að taka sem fæstar jólagjafir með mér út, enda er yfirvofandi yfirvigt farangursins míns óumflýjanleg.

Ég er komin með svo mikið ógeð á skóla. Ég er að taka mér tölvupásu eftir að hafa þraukað í gegn um 30 blaðsíður af 130. Slæmt.

Annars er þessi gella löngu byrjuð á að hlusta á jólalög og borða piparkökur. Það er svo móðins.

Ég vann mína síðustu vakt í Eymundsson í bili á sunnudaginn. Það er nú fínt.

Ég þarf að fara að vinna í jólakortunum, maður verður víst að senda allmörg stykki í ár. Það er bara kósí. Búin að kaupa nokkur stykki og svona. Gerði það reyndar í október. Ég er of mikið jólabarn til að vera ekki heima um jólin. Oooo.

Ég get varla beðið eftir Asíu. Mamma er samt að reyna að sannfæra mig um að fara ekki. Pff.

,,Ég er sko í keppni við Sveppa og Audda og ef þú gefur mér nærbuxurnar þínar fæ ég 4 stig. Hvað segiru, ertu til?" - Spurði haugadrukkinn maður mig að í strætó á sunnudagsmorgni. Maður er hvergi óhultur ...

Mánuður.

2009-11-17T09:03:00.002-07:00

Í dag er 17.nóvember. Ég flýg út eftir mánuð í dag. VÓAH.

Annars eru bara 4 helgar í brottför.

21-22.nóv - óákveðið
28-29.nóv - Vinna og læra fyrir jólapróf
5-6.des - Jólapróf
12-13.des - Sumarbústaður

Ég á of lítinn tíma eftir á Íslandi. Það er svo mikið sem þarf að stússast í áður en ég fer. Hvað þarf maður að hafa með sér til útlanda ef maður ætlar að vera í burtu í kannski 8-10 mánuði? Ég er allavega búin að kaupa mér snjóbretti, svo það kemur með. Og nýji bakpokinn minn sem er svo hardcore að hann er vatnsheldur. Ég veit að ég þarf að hafa með snjóföt og sólgleraugu. Malaríutöflur sem kosta hálfa hendina og vegabréfið.

Annars sit ég hér á kaffitár og læri. Það eru 2 vikur í jólaprófin og það er að bíta mig í rassinn hvað ég er búin að vera ódugleg að lesa þessar bækur. Ojæja.

Ég á ekki að vera að hanga á netinu, en þúst. Glósurnar úr HÍ eru allar á netinu. Það er verið að bjóða uppá afþreyingarvandamál.

Planið er annars bíó í kvöld. 2012. Ég veit ekki hvað ég er að láta hafa mig út í. Ég og gjöreyðingarmyndir erum engin sálufélagar.

En aftur til Durkheim og Marx ...

Bólusetningar.

2009-11-11T09:02:00.002-07:00

Það er allt að gerast.

Í gær kom ég svo miklu í verk að það ætti að vera ólöglegt. Ég vaknaði fyrir allar aldir. Var mætt upp í skóla um 8 og naut þess að drekka kaffi og lesa fréttablaðið fyrir hagfræðitímann. Skilaði inn síðasta verkefni vetrarins og naut þess í botn. Fór svo í ræktina að lyfta. Maður þarf að vera orðin smá sterkur þegar maður fer í ævintýraferð úti í heim. Svo reddaði ég mér ferðatryggingu út árið 2010. Hitti svo Huldu á kaffihúsi. Kominn tími til.

Síðan átti ég læknistíma hjá Ferðavernd sem sér um bólusetningar fyrir ferðamenn. Ég kom þarna inn bara til að spjalla um það hvernig sprautur ég þyrfti og annað. Ég er sem betur fer búin að fá barnaveiki og stífkrampasprautuna. Guði sé lof. En allt annað er eftir. Konan byrjaði allt í einu bara að týna til sprautur og ég bara .. hvað í andskotanum er konan að gera. Ég var ekki búin að undirbúa mig andlega undir það. Það átti að gerast seinna!

En konan vildi endilega bara byrja að sprauta mig á staðnum. Það væri svo stutt í að ég færi út að það væri ekkert vit í því að bíða. Þannig ég laggst á bekk. Fékk eina sprautu í hvora hendi. Lifrarbólga A & B og taugaveiki. Síðan skolaði ég þessu niður með kólerudrykk. Fékk svo reikning upp á 18.200 krónur í andlitið. Sjáumst eftir mánuð í aðra svona umferð. Þetta setur mig á hausinn. En ég held þó allavega lífi.

Svo þarf ég að fá 2 sprautur úti í Austurríki. Þriðju lifrarbólgusprautuna og bólusetningu gegn japanskri heilabólgu. Hún tilkynnti mér það konan að ef þú smitaðist af heilabólgunni væru 60% líkur á því að þú dæir. Vúpsí. En nei, Ísland flytur bóluefnið ekki inn. Æjæj.

Redda þessu í Austurríki.

Var að átta mig á því að ég fer eftir mánuð og 6 daga til Austurríkis. Svo eru bara 170 dagar í Asíu. Við ferðahópurinn hittumst á kaffihúsi í gær og ræddum málin. Hópurinn samanstendur af mér, Liljari, Dagmar og Stellu. Í bili allavega. Fórum yfir ferðaáætlunina og svona. Það var alveg mjög gott að fá að rabba aðeins um þetta. Verður alltaf raunverulegra og raunverulegra að maður sé að fara ...

Við byrjum í Malasíu, svo Laos, Kambódía, Tæland, aftur til Malasíu, svo Indónesía, Gilli eyjar, Singapore og svo endum við í Ástralíu og tökum þar hringinn.

Annars er allt gott að frétta af mér. Ég trúi því varla að það sé minna en mánuður þangað til ég er BÚIN með háskólann.

Það gengur ekkert fyrir okkur að finna vinnu fyrir Liljar í Austurríki. Það var planið. Það er að feila. Verður smá leiðinlegt að skilja hann eftir í 4 mánuði, en hey. Ég hef snjóbretti.

Djöfull á ég eftir að verða góð á snjóbretti þegar ég kem heim. Vona að það fari að koma snjór bráðum svo ég geti prufukeyrt það áður en ég fer út. Sé það samt ekki gerast. Búhú.

En ég mæli ekki með Couples retreat.

,,Nú ætlaru til Asíu. Við mamma þín héldum að þú hefðir bara sagt svona.'' - Sagði pabbi við mig í gær þegar ég talaði við hann um ferðatrygginguna. Foreldrar mínir hafa greinilega mikla trú á mér í ævintýraleitinni ...

Kuala Lumpur.

2009-11-08T13:04:00.002-07:00

Það er svolítið langt síðan ég bloggaði síðast. Vúpsí.

Í dag er ég allavega í Háskólanum að læra stjórnmálafræði. Vísindaferðir og fyrirlestrar. Ég elska að hata það og ég hata að elska það. Ég er allavega komin með það viðbjóðslega mikinn skólaleiða að ég flý land þann 17.desember. Ég er búin að segja mig úr einum áfanga og er bara í 24 einingum núna. Hagfræði, félagsfræði, vinnulagi og íslenska stjórnkerfið. Orðið á götunni er að félagsfræðin verði killer próf. Það eru víst of margir nýnemar í félagsfræðingnum og það þarf að vera með klásus á þau. Við græðum á því í stjórnmálafræðinni, þ.e.a.s. við fáum smá ögrun í þessum prófum.

Samt ógeðslega fáránlegt að vera allt í einu bara að taka 3 jólapróf með nægan tíma á milli til þess að læra. Hvað er ég komin í?

En já. Ég mæti ekki vel í tíma. Það eina sem ég geri í þessum skóla þessa dagana er að skila inn ritgerðum og verkefnum. Læt það nægja. Sparka svo í skólaleiðann rétt fyrir próf, næ þeim öllum, fæ námslán og svo bara bless bless Ísland.

17.desember ... bara 1 mánuður og 10 dagar. Sjitt.

Ég er að fara að flytja til Austurríkis þá. Í 4 mánuði. Að vinna á veitingastað uppi í skíðabrekkunni í Austurrísku Ölpunum. Finnst það semí geðveikt. Búin að kaupa mér snjóbretti og allt.

Svo er planið að koma bara ekkert heim. Eins og staðan er í dag þá fer ég í smá evróputúr í apríl þegar vinnutörninni í Austurríki er lokið og enda í London 2.maí þar sem ég tek flugvél til Kuala Lumpur með nokkrum krökkum. Þá á að hefjast 4 mánaða reisa um Suð-austur Asíu og Ástralíu.

Við stoppum við í Malasýu, Tælandi, Búrma, Laos, Víetnam, Kambódíu, Indónesíu og endum á Gilli Gilli eyjum að kafa. Förum svo yfir til Ástralíu og verðum þar í 3-4 vikur. Það væri yfirnáttúrulega yndislegt að fá vinnu þar og koma ekkert heim fyrr en næstu jól. Verða úti bara í heilt ár. Það er alveg komin tími á það að maður fari að sjá heiminn svolítið. Þá á maður ekki svo mikið eftir. Bara Ameríkuna, suð og norður.

Er samt smá stressuð yfir þessum bólusetningarsprautum sem ég þarf að fá fyrir ferðina. Þær eru ógeðslega dýrar og ég er skíthrædd við að fá sprautur. Ég veit vel að ég verði að fá þær. Hef allavega lítinn áhuga á því að smitast af taugaveiki, lifrarbólgu eða mænusótt.

Ég er líka hrædd við skordýrin sem verða þarna. Og Kambódía er ekki öruggasti staðurinn í heiminum. Maður er bara spenntur með svona pínu drulluhræðslu á meðan. Má mann það?

Ég er samt svo viðbjóðslega full af tilhlökkun yfir þessu öllu saman. Flyt út af Vesturgötunni núna eftir viku. Spara smá pening áður en ég fer út. Jiii.

Svo fer maður alveg að verða komin með ógeð á þessum flutningum fram og til baka. Akranes-Reykjavík-Akranes ... Urgh.

Sólarvörn.

2009-06-24T22:08:00.002-06:00

Ég er alltaf á leiðinni að blogga. Finnst bara stundum eins og ég hafi ekkert til að segja við heiminn lengur.

Það er sumar. Líður samt smá eins og það sé það ekki.

Ég geri lítið annað en að vinna og vera pirruð þegar ég er í fríi. Ég þarf alltaf að hafa ofan af fyrir mér. Það gengur ekkert allt of vel stundum. Maður þarf alltaf að hafa eitthvað að stafni, annars fer maður bara að hugsa um brunann og allt það sem er leiðinlegt. Og það vill maður náttúrulega ekki. Ég er samt hætt að geta lesið bækur. Get bara horft á sjónvarp eins og andlaus hjólbarði. Þá þarf maður sko ekkert að nota heilann. Bara glápir og glápir.

Næsti vetur á að bera með sér betri tíma og blóm í haga. Þá fer ég á skólabekk í HÍ, að læra stjórnmálafræði og þýsku.

Vandamálið með næsta vetur er einfalt. Peningaleysi.

Ef ég fer til Danmerkur og verð þar eitthvað á flakki í allan ágústmánuð, þýðir það að ég á ekki eftir að eiga neinn pening þegar ég byrja í háskólanum. Af hverju ekki? Jú af því allur minn sparipeningur hefur farið í að kaupa hluti sem ég átti fyrir brunann.

Ég verð samt eiginlega að eiga pening, af því ég verð að flytja til Reykjavíkur. Ég bý hjá mömmu og pabba hérna á Akranesi í sumar, sem átti alltaf að vera millibilsástand, og er ágætt svosem. Málið er bara það að ég bý í örsmáu herbergi. Það kemst ekkert fyrir hérna inni nema rúm, sjónvarp og ein hilla. Það lifir enginn þannig.

Mig vantar skrifborð og minn eigin fataskáp og bækur og fallega hluti til að hafa í kring um mig.

Mig vantar að flytja í bæinn og fá minn eigin stað. Byrja upp á nýtt. Vantar samt líka pening til að kaupa mér alla þessa nýju hluti.

Það er of erfitt að vera fátækur námsmaður. Ekki misskilja, ég mun vinna helling með háskólanum í vetur eins og áður, ef ég fæ vilyrði fyrir vinnu áfram. En ég er samt í einhverjum fjárhagsörðugleikum hérna.

Það væri ljúft að geta bara siglt til Hawaii og setið á ströndinni allan daginn og þurfa ekki að hafa áhyggjur af neinu öðru en sólarvörn.

Eeeen. Lífið er tík.

Sjitt.

2009-04-19T20:06:00.002-06:00

Ég hef alltaf verið dýrindis námsmaður. Þangað til núna.

Það eru 6 klst í stúdentspróf í jarðfræði. Próf sem vegur 6 einingar. Ég á enn eftir að frumlesa 3 kafla plús læra allt utanað. En ég meina ... ég var í sama pakkanum fyrir söguprófið um jólin og var svo með hæstu einkunnina í bekknum. Stelpan, hún kann þetta ...

Magnús átti afmæli í gær. Það var yndislega kósí og frábært afmæli. Hann bauð bestu vinum sínum í mat og partý. Lítið af fólki og góð stemming. Ég gat samt varla skemmt mér. Þetta minnti mig of mikið á afmælið sem ég ætlaði að halda.

Ég hafði látið Svölu sannfæra mig um að halda uppá afmælið mitt á Klapparstíg 11 eftir að við værum búnar að flytja og bjóða bara bestu félögunum. Það varð svo aldrei neitt úr því vegna ... Tjah, brennuvargs.

Ég fer að flytja aftur heim næstu daga. Heim til mömmu, enn og aftur. Ég ræð ekki við leiguna og einsemdina. Það er tvennt ólíkt að leigja herbergi með 2 hressum vinkonum þínum á sama aldri og að leigja herbergi inná kunningjum sem eru eldri en þú. Tvennt mjög svo ólíkt.

Ég hef ákveðið að flytja helst ekki í bæinn næsta haust nema ég fari að leigja með einhverju hressu fólki á mínum aldri. Ég nenni ekki að leigja herbergi inná einhverjum aftur, né að leigja ein. Við sjáum til.

Ég hef ekki enn fengið vinnu í sumar og mig langar eiginlega bara í háskólann í sumar. Það væri örugglega yndislegt.

Mig langar svo að eiga yndislegt sumar. Ég á það svo ógeðslega mikið skilið. Ég ætti skilið sumar sem myndi bara samanstanda af Jamboree, Írskum dögum, þjóðhátíð, útlandaferðum og Rhódos.

Ég flyt annars inn í gamla forstofuherbergið heima. Nema hvað, það virðist mun minna en það var fyrir 4 árum síðan. Ég kem engu þar inn nema rúminu mínu og einni hillu. Ekki það, ég á hvort sem er ekkert dót.

Dimmissio á miðvikudaginn. Charlie Chaplin, hér kem ég.

Ný gildi.

2009-03-20T20:47:00.003-06:00

Á vissan hátt er maður þakklátur fyrir það sem maður hefur gengið í gegn um.

Þetta setur hlutina í samhengi. Lífið, það er að segja.

Þetta sýnir manni hverjir er virkilega til staðar, og hverjir ekki. Sýnir manni hvað er þess virði og hvað ekki. Sumir hafa orðið mér fyrir miklum vonbrigðum. Aðrir hafa komið mér á óvart.

Stundum óskar maður þess að lífið væri fullkomið. Án vandræða.

En þá væri maður ekki sú manneskja sem maður er í dag. Ég er alvöru manneskja fyrir vikið. Ég veit það.

Vinur minn bað mig að brosa um daginn fyrir sig. Ég væri hætt því. Ég gleymi því bara stundum. Vantar kannski tilefni.

Það kemur.

Sjóvá: skítapakk.

2009-02-21T19:43:00.003-07:00

Já góðir hálsar. Það er orðið opinbert. Lífið er ósanngjarnt og ömurlegt.

Tryggingarnar neita að borga mér krónu. Ætli það þyki ekki nógu mikil neyð á Íslandi í dag að missa ofan af sér húsnæðið vegna þess að einhver hálfviti ákveður að kveikja í því. Missa svo aleiguna í þokkabót.

Ég yfirgef Ísland eftir stúdent.

Það er allt að ganga frekar illa þessa dagana. Hvað er ég samt að segja "frekar illa" ? Það gengur auðvitað hörmulega. Ég held að þú getir varla lent í ömurlegri aðstæðum en þetta.

Ég hef ekki orku í neitt. Mig langar bara til þess að fá tíma til að vinna upp hlutina. Vinna upp glataðan tíma. Vinna upp glósur. Get það ekki vegna þess að ég er í vinnu og ég er í skóla. Finnst ömurlegt að það sé ætlast til þess að ég taki próf, skili ritgerðum og flytji fyrirlestra.

Ég skil þetta ekki. Ég trúi þessu ekki. Ég nenni þessu ekki.

Ég er bara búin á því.

Ég vil frí.

Mánuður.

2009-02-16T15:27:00.002-07:00

Já góðir hálsar.

Í nótt var mánuður síðan Klapparstígur 17 brann.

Ég var einmitt að pæla í því af hverju mér hefði liðið svona illa í nótt.

Ég mætti samt í skólann í dag. Ekki vel sofin. Tók próf í íslensku.

Ég breytti karmanu í herberginu í dag. Kristjana kom í heimsókn og við endurröðuðum öllu hérna inni. Núna líður mér einstaklega vel á Birkimelnum.

Á morgun er þriðjudagur. Þeir eru ömurlegir. Ástæða: tvöfaldur stærðfræðitími.

,, I still haven't found what I'm looking for.'' - U2 ...

Vetrarfrí.

2009-02-15T12:38:00.003-07:00

Já góðir hálsar. Vetrarfríinu lýkur í kvöld.

Ég hef eytt mestöllum tímanum í hvíld og svefn, en svo hefur maður nú líka verið duglegur að læra, enda ekki annað hægt.

Fimmtudagurinn fór í svefn og lærdóm. Ég hef örugglega sjaldan lært svona mikið á einum degi. Metnaður.

Föstudagurinn fór í svefn og sturtuferð út í bæ. Ég horfði svo á rúv í 5 klukkutíma.

Laugardagurinn var rosalegur. Mamma vakti mig klukkan tíu um morguninn og sagðist vera fyrir utan. Frábær vekjaraklukka sú kona. Við byrjuðum á því að fara í kolaportið að reyna að finna eitthvað af þeim bókum sem brunnu. Núna á ég svona 12 bækur. Ég fann bækur eins og Sossu, Röndótta spóa og Grillaða banana. Bækur sem fást ekki lengur í bókabúðum. Mikil gleði.

Svo fórum við í Ikea og keyptum náttborð, lampa, þvottagrind, myndir, diska og kerti. Já, ég keypti mér kerti. Veit ekki hvenær ég á eftir að kveikja á því, en vonandi finnst hugrekki í það bráðum. Svo fengum við okkur líka að borða í Ikea. Sá matsölustaður stendur alltaf fyrir sínu.

Ég fór líka í stuttar heimsóknir til Kristjönu og Svölu. Langt síðan maður hefur hitt þær. Svolítið skrýtið að hitta þær ekki á hverjum degi lengur. Núna erum við orðnar venjulegar vinkonur, ekki sambýlingar.

Já svo fórum við líka til Keflavíkur. Heimsóttum leiðið hans pabba og kíktum svo á Smáratúnið til Sigrúnar og Stulla. Það er alltaf gaman að heilsa uppá föðurættina.

Í dag hef ég eytt deginum í kósígallanum að taka til og þvo þvott. Kötturinn á heimilinu pissaði á rúmteppið mitt og púðana. Ekki vinsælt.

,, I could never love a human baby as much as I love this brush.'' - Blades of glory ...

Ónot.

2009-02-12T22:04:00.002-07:00

Já góðir hálsar. Ég er í vetrarfríi. Árshátíðinni er lokið.

Ég hef eytt öllum deginum í glósugerð. Ég þarf að vinna upp þriggja og hálfs árs vinnu í íslensku og stærðfræði. Tveggja og hálfs árs vinnu í líffræði. Þetta verður skemmtileg helgi.

Ég er allt í einu orðin mjög myrkfælin. Fyrstu dagana og vikurnar eftir brunann gat ég ekki sofnað án þess að fá svefntöflu og öll ljós urðu að vera kveikt.

Núna tek ég ekki svefntöflu. Ljósið þarf samt alltaf að vera kveikt. Svo er ég líka byrjuð að fá martraðir. Kannski ekki beint martraðir samt. Mig dreymir svarta ketti og þess háttar saklausa hluti. Mér líður bara svo illa í draumunum. Kannski eru þeir ástæðan fyrir því að ég þori ekki að fara að sofa núna. Klukkan er að verða hálf sex að morgni og ég er ekki enn farin að sofa.

Vindurinn hefur líka svo hátt.

Ég held að líkaminn sé bara allur upptjúnaður. Ég hélt það væri kviknað í áðan. Ég fann einhverja lykt og kerfið fór í gang. Hvað var að brenna? Ævar reyndist bara vera með kveikt á kerti inni á baði og reykelsi. Það þurfti ekki meira til.

Ég er ennþá með rosalega ónotatilfinningu, jafnvel þótt það séu fleiri fleiri klukkutímar síðan.

Annars er ég að gera fyrirlestur í íslensku um Jóhann Jónsson og ljóðið hans Söknuð. Mér fannst það passa vel við hvernig mér líður þessa dagana. Ég sakna alls.

,,Ó hvar? Er glatað ei glatað?
Gildir ei einu um hið liðna, hvort grófu það ár eða eilífð?
Unn þú mér heldur um stund, að megi ég muna,
minning, hrópandi rödd,
ó dvel!"
-Jóhann Jónsson ...

10.000 ljósmyndir.

2009-02-10T16:12:00.003-07:00

Já góðir hálsar. Ég hef gleðifréttir að færa. Ég endurheimti í dag 10.000 ljósmyndir ásamt fullt af glósum og þáttum. Húrra fyrir því. Staðfest.

Það eina sem ég náði að grípa með mér út í brunanum var talvan og harði diskurinn. Svo fór ég reyndar að sjálfsögðu í úlpuna mína á leiðinni út, enda ekki sport að spóka sig um á nærfötunum einum fata úti á nóttunni. En já. Ég gat samt ekki tekið neinar snúrur úr tölvunni og harða diskinum, enda voru þær fastar í fjöltengi sem var við gluggann minn. Eldurinn var allur í glugganum og því ekki séns að ég færi að hætta lífi mínu fyrir nokkra rafmagnsvíra, fóðraða svörtu gúmmíi. Enda lítið mál að fá svoleiðis aftur ... Eða svo hélt ég.

Kom ekki á daginn að snúrurnar í tölvuna mína og harða diskinn voru ófáanlegar á landinu. Á landinu.

Við tók nokkurra vikna bið eftir snúrunum í tölvuna, sem komu frá útlandinu. Það var frábært að geta notað tölvuna aftur, en þar sem það var nýbúið að formata hana var ekkert inni á henni. Ekki einu sinni forrit til að hlusta á tónlist í. Öll gögnin mín voru inni á harða diskinum. Allar ljósmyndir, allar glósur fyrir skólann ..

Svo ég beið.

Í dag var ég svo enn að bíða, tæpum mánuði seinna. Þá tókum við málin í okkar hendur. Við létum fjarlægja harða diskinn úr boxinu og koma honum fyrir í nýju boxi, sem gengur fyrir algengum snúrum. Svo keypti ég líka prentara/skanna/ljósritunarvél í leiðinni. Svo maður er nú vel græjaður núna skal ég segja ykkur. Heldur betur.

Ég keypti reyndar líka hælaskó í dag. Svona spari, fyrir árshátíðina. Alltaf mikil gleðitíðindi þegar stúlka eignast sína fyrstu dömuskó.

Svo smá fréttir af Birkimelnum. Ég vaknaði við brothljóð í morgun. Þá var María að plokka allar flísarnar af baðherberginu. Þær voru víst ónýtar, og ekki er lengur hægt að komast í sturtu á þessu heimili. Tímasetningin er jú frábær, enda árshátíðin á morgun. Ég stunda því Sundhöll Reykjavíkur af miklu kappi. Það er, ég fór í mína fyrstu heimsókn í kvöld. Ég upplifði viss byrjendamistök sem fylgja því að stunda nýjan sundstað. Ég læsti fötin mín inni í vitlausum skáp og þegar ég kem rennandi blaut úr sturtu átta ég mig á því að lykillinn minn er nr. 41, en skápurinn nr. 116 ...

Ég hljóp reyndar ekki upp í móttöku á handklæðinu einu fata. Sem betur fer var starfsmaður niðrí konuklefanum sem ákvað að hjálpa mér. Hún var samt mjög ... óviss um það hvort hún ætti að hleypa mér inn í skápinn. Eins og ég vissi að konan í græna sundbolnum í heita pottinum úti ætti þennan skáp og ég ætlaði að stela peningaveskinu hennar.

Alltaf gaman að vera landsbyggðarkróginn í Reykjavíkinni.

Ég sit hér við tölvuna þegar klukkan er að nálgast miðnætti og maula skúffuköku og skola henni niður með mjólk. Ég vissi að ég myndi detta í þetta ástand aftur, bara tímaspursmál hvenær.

Árshátíðin á morgun og plönuð ferð í sund. Svo er maður komin með eina góða til að sinna skyldum þeirra sem tvítugir eru orðnir. Ó, hvað það verður ljúft að sinna þeim skyldum sjálfur.

22 dagar í tvítugsafmælið kæra fólk.

22 dagar í fiðluball MR. Mig skortir enn kjól og herramann, en skórnir eru þó allavega komnir í hús.

,, Ég var búin að sjá fyrir mér svona ... fólk með kyndla og eitthvað.'' - Sagði Gunnhildur á 6.bekkjaráðsfundi þegar hún lýsti fyrir okkur hvernig hún hafði ímyndað sér fiðluballið ...

Endurkoma.

2009-02-08T17:36:00.003-07:00

Jæja góðir hálsar. Eftir að bróðir hans pabba míns heitins bað mig um að endurvekja bloggið gat ég ekki annað. Ég var farin að sakna þess svo, enda ekki sett inn færslu síðan í nóvember.

Mikið búið að gerast síðan síðast, eeen. Ég ætla ekkert að fara að skrifa um það allt.

Það sem er á döfinni hinsvegar eeer 20 ára afmælið mitt. Ég get ekki beðið, mér finnst það frábært. Minna en mánuður í þetta. Tíminn líður, svei mér þá.

Ég held uppá það 27.febrúar með henni Huldu, enda ekki annað hægt. Ég hlakka alveg rosalega til. Langaði að hafa stórt afmæli, bæði til að þakka fólki óbeint fyrir stuðninginn síðustu vikurnar, og bara af því ég held það verði ógeðslega gaman.

Ég ætlaði að halda upp á tvítugs afmælið mitt 30.janúar á Klapparstíg 17, en það er víst ekki hægt lengur. Það var svolítið skrýtið að upplifa síðustu helgi. Ef allt hefði verið eðlilegt hefði þessari helgi verið eytt í flutninga og partý. Það er flutninga af Klapparstíg 17 yfir á Klapparstíg 11 og bæði empty-apartment partý og afmælipartý hjá mér. Enda hugsaði ég um lítið annað síðustu helgi.

Ég er samt flutt á Birkimel 8 í Reykjavík. Er að leigja herbergi hjá guðfræðinemanum Maríu og kærastanum hennar, leiklistarnemanum Ævari. Þau eru æðisleg. Herbergið er æðislegt. Staðsetningin er æðisleg. Þetta datt inn á síðustu stundu. Ég var flutt inn til mömmu og pabba á Akranesi og búin að búa þar í 2 vikur og taka strætó á milli. Það var rosalega erfitt, ekki í þeim skilningi að ég hati það að búa á Akranesi, heldur að þurfa að sætta sig við það að þurfa í raun að taka eitt skref afturábak í lífinu.

Samt talandi um afmælið mitt, þá hef ég við smá vandamál að stríða. Ég vil ekki fá neinar gjafir af því mig langar ekki til þess að eiga neitt. Þetta er í raun vandamál hjá okkur öllum, sem lentum í því að missa aleiguna í brunanum. Maður hefur enga löngun. Þótt það sé kannski fáránlegt, þá hugsar maður ósjálfrátt hver tilgangurinn sé með því að eiga fullt af fallegu dóti, það á eftir að hverfa hvort sem er.

Ég hef alveg verið að kaupa mér ýmislegt eftir brunann, og þá mest föt og skó, þótt ég hafi fengið rosalega mikið gefins frá vinkonum í þeim málum. Eiginlega allt annað en það, hef ég fengið gefins. Ég hef ekki þurft að kaupa mér snyrtivörur eða mikið af skóladóti því það eru fyrirtæki og stofnanir hér á landi sem eru frábærar.

Eina dótið sem ég á í raun hérna í herberginu er rúm, snyrtidót, föt og skólabækur. Veggirnir eru að mestu tómir og kannski frekar tómlegt hérna inni í vissum skilningi, en ég kann samt ágætlega við það. Auðvitað langar mig til að gera rosalega kósí hérna inni og þannig, en það er einhvern veginn enginn tilgangur lengur.

Ég veit reyndar að það er líka fáránlegt, en eitt af því versta þykir mér að allar bækurnar mínar brunnu. Mér er eiginlega drullusama um dót eins og þvottavélina, kommóðuna og skrifborðið. Maður tengdist því ekki eins tilfinningalegum böndum eins og maður tengdist bókunum sínum. Mig langar í þær allar aftur, en samt ekki.

Mjög lýsandi fyrir ástandið á mér er það að inni í nýja herberginu er ég ekki með neina hillu. Ég gerði það að ásettu ráði. Mig langar ekki að hafa tóma hillu inni hjá mér því ég á ekkert dót til að setja í hana.

Hlutirnir eru samt orðnir mun betri. Mér líður alltaf betur og betur. Reyni að horfa fram á við og halda áfram, þótt það sé alltaf erfitt. Það skilur líka enginn hvað það er erfitt. Fólk er kannski líka strax byrjað að gleyma því svolítið hvað ég á bágt ennþá. Ég hef engan áhuga á því að láta koma fram við mig eins og einhvern aumingja eins og gert var fyrst, en mig langar samt að fólk sýni því skilning að ég sé að ganga í gegn um eitthvað sem ... er ömurlegt og erfitt.

Ég trúi því heldur ekki að ég sé að fara í stjörnufræðipróf á morgun. Mig langar ekki.

-J

Stolthed.

2008-11-15T17:19:00.002-07:00

Maður gleymir stundum að vera stoltur af sjálfum sér.

Það eru ekkert allir sem geta verið í fullu námi, fá fínar einkunnir, vinna fyrir 120-150 þúsundum á mánuði, búa að heiman, standa á eigin fótum og fá litla sem enga fjárhagsaðstoð frá foreldrum sínum.

Ég get það. Gleymi því bara allt of oft hvað það er frábært.

Tímamót.

2008-10-20T13:08:00.003-06:00

Já góðir hálsar.

Það er mjög svekkjandi að eiga sáralitla peninga fyrir mat á þessum krepputímum. Kristjana og Svala eru reglulega boðnar í mat hjá tengdó. Því er ég oft ein heima á kvöldmatartímanum og á rosalega sjaldan mat. Nema morgunkorn. Ég á nóg af morgunkorni.

Það er samt pínu kósí að vera einn heima í myrkrinu. Þessa dagana geri ég lítið annað en að hlusta á Frank Sinatra og lesa.

Það er búið að gerast of mikið síðan í síðustu færslu. Ég er of löt við að blogga. Ég og góð vinkona mín, Carrie Bradshaw, vorum of uppteknar saman. En núna hef ég lokið að horfa á allar seríurnar, bíómyndina og lesa bókina.

Næstu bækur á dagskrá eru þá Glerkastalinn, Brautryðjandinn og Tegurheftið.

Ef ég stikla á stóru um afdrif mín síðustu daga þá er það óvissuferð Jónatan, óperusýning með Kalla, árshátíðin, ratleikurinn mikli, vinna grilljón mikið, vera veik...

Ég er eiginlega bara hissa á því hvað ég fæ góðar einkunnir í skólanum miðað við hvað ég vinn mikið með skólanum. Ég fæ meira útborgað núna í vetur með skólanum heldur en ég var að fá í sumar. Ég tel það mjög óeðlilegt.

Við höfum reyndar ákveðið að flytja héðan af Klapparstígnum um áramótin. Leigan er alltaf að hækka og framboð á vinnu að minnka. Ég get ekki beðið eftir því að komast í ódýra kjallaraherbergið sem ég fann mér hjá háskólanum og þurfa ekki að vinna með skóla lengur. Þar er reyndar ekki hægt að opna glugga né komast á klósett eða í sturtu. Það verður bara áskorun að búa þarna. Svona survivor 101 Reykjavík.

,, Mig langar í nefið þitt. Það er svo sjaldgæft.'' - Sagði Helga, samstarfsmaður minn við mig í gær. Þennan hafði ég aldrei heyrt áður ...

Morgunblaðið.

2008-09-19T13:11:00.002-06:00

Já góðir hálsar.

Það er heilsíðu viðtal við mig, Svölu og Kristjönu í Morgunblaðinu í dag.

Það er svo fallegt.

Artic climate impact assessment.

2008-09-16T09:05:00.006-06:00

Já góðir hálsar. Langt síðan ég bloggaði almennilega, enda hef ég sjaldan verið eins löt þegar ég á frí. Eins og ég sagði í síðustu færslu, þá seldi ég íbúðina mína.

Áður en ég keypti íbúðina átti ég 2.200.000 inná bankareikningi. Eftir að ég er búin að selja hana á ég 199.908. Verðbólgan er tík. Efnahagurinn á Íslandi er tík.

Um helgina var ég að vinna. Náði samt að fara í tvítugsafmæli, rosalega fjallgöngu og taka stórt vídjógláp. Litið til baka var helgin alls ekki svo slæm. Ég fór í tvítugsafmæli til Dagnýjar með það fyrir augunum að afhenda henni pakkann og kíkja aðeins. Ég kom heim klukkan 4 eftir að hafa skutlað fullum bíl heim. Ég vaknaði klukkan 7 morguninn eftir til þess að mæta í leikfimi. Ójá. Þessi leikfimistími gilti jafn mikið og 8 aðrir, svo ég varð. Við fórum í fjallgöngu. Ekki yfir eitt fjall, heldur mörg.

Þetta var örugglega ein mest krefjandi reynsla lífs míns. Það að læra undir stærðfræðiprófin í 4.bekk bliknar í samanburði. Við löbbuðum frá Þingvöllum yfir í Hvalfjörð, 17 kílómetra, yfir fjöll og firnindi. Ég var komin heim klukkan 5, það er 9 klukkutímum eftir að lagt var af stað. Það var hellidemba, eða réttara sagt sturta himnanna, meirihluta leiðarinnar. Skórnir voru eitt stöðuvatn, nestið blautt og skyggnið hræðilegt. Vá hvað þetta var rosalegt.

Þegar ég kom heim fór ég beint á vídjóleiguna, tók 2 myndir og keypti mér bland í poka. Það var jú laugardagur. Eftir það lagðist ég beint upp í rúm. Horfði á P.S. I love you sem var ömurleg. Síðan sofnaði ég. Þegar ég vaknaði horfði ég á Fargo. Hún er svo rosalega góð. Úff. Hafði séð hana áður, en var knúin til þess að sjá hana aftur.

Annars er ég að fara á nýjustu sýningu óperunnar í október. Var að panta miða áðan. Hlakka ótrúlega til. Kalli ætlar að koma með mér. Það er einstaklega gott að eiga vini sem nenna með manni á svona sýningar. Sérstaklega þegar maður er alltaf sífellt fimmta hjólið hérna á heimilinu.

Ég var í 4.sæti í Twister keppni skólans áðan. Gömlu fimleikahæfileikarnir að segja til sín.

Ég var að kaupa mér bók í gær. The Atlas of lost cities. Ég er búin að safna mér ágætlega góðu magni af sagnfræðibókmenntum. Hef aldrei tíma til að lesa þetta almennilega. Geri það á næsta ári þegar ég tek mér skólafrí.

Þann 1.júní verð ég að flytja af Klapparstígnum. Nema ég vilji finna mér nýja meðleigjendur og leigja áfram. Vil samt frekar fara að vinna á skemmtiferðarskipi. Var að finna mér frábæra stöðu. Deck steward. Þá er maður að raða upp sólbekkjum og gefa fólki handklæði. Svo máttu alltaf fara í land þegar þú átt frí, svo þú skoðar fullt af löndum. Þú ert semsagt í fríi, en samt að skoða heiminn. Maður eyðir nokkrum mánuðum þar, fer svo í interrail eða e-ð, og svo á stúdentagarðana í nám.

Úff. Það er svo gott að vera komin með markmið.

Jæja, ég þarf að fara að glugga aðeins í bækurnar; Impacts of warming artic, Caring for our future: action for Europes environment og Artic climate impact assessment. Það er svo gaman að gera líffræðiritgerð. Svo þarf ég að fara að vinna.

Ég fæ svo sjúklega mikið útborgað í október og nóvember. Þetta nær engri átt. Verð að hætta að vinna svona mikið.

,, Takk fyrir ekkert.'' - Sagði einn róninn í gær eftir að ég hafði afgreitt hann. Síðan skellihló hann ...

Merkisdagur.

2008-09-10T19:04:00.002-06:00

Já góðir hálsar.

Ég skrifaði undir afsal og kaupsamning í dag.

Íbúðin er ekki lengur mín.

Við systkinin töpuðum gríðarlegum fjármunum.

En þúst, svekk.

Jóhanna - ekki lengur íbúðareigandi, og finnst það fínt.

P.s. náði að fá mér 5 klst lúr í dag.

Sársauki.

2008-09-06T13:41:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Lífið getur stundum verið einn samfelldur sársauki. Ég fékk að upplifa það á fimmtudaginn. Úff.

Það var busun. Við vorum að hlaupa. Og ég datt. Eða réttara sagt, skall í jörðina með andlitið á undan. Það var ógeðslega vont, en af því ég var grýla, og maður tollerar bara einu sinni á ævinni, þá varð ég að standa upp og halda áfram að öskra.

Ég var með gerviblóð í kring um munninn, en eitthvað af því var reyndar alvöru.

Það var ógeðslega gaman að busa og vera í tóga og allt það. En eftir að ég var búin að sinna hlutverki mínu sem grýla lét ég eiginlega bara undan sársaukanum og hélt mig til hlés. Fór að taka myndir. Eftir að síðasti businn var tolleraður fór ég beint uppá skrifstofu og bað um plástur. Vinstri fóturinn var eitt stórt brunasár, sá hægri samanstóð af tveim minni stykkjum, vörin sprungin og kjálkinn bólginn.

Konan á skrifstofunni átti engan plástur sem var nógu stór. Ég sat þá bara í stól inná skrifstofu að þrífa brunasárin með spritti og barðist við tárin það sveið svo. Busarnir þurftu þá náttúrulega að streyma inn á skrifstofu med det samme og spyrja mig hvað hafi gerst. Ég var alveg einstaklega sorgleg. Ennþá ófrýnileg, eins og grýlum sæmir, með risastóran kökk í hálsinum að segja öllum að það væri allt í lagi með mig. Djöfull leið mér kjánalega.

Mér var svo illt í fætinum allan daginn og allt kvöldið, og er reyndar enn, að ég gat eiginlega ekki skemmt mér nógu vel á busaballinu eða neitt.

Daginn eftir gerði ég lítið annað en að fara í skólann og svo á Akranesið. Það var líka leiðinlegt.

Það er einhvern veginn allt frekar leiðinlegt þessa dagana. Held að það hafi eitthvað að gera með það að ég er veik. Fæ að vita það eftir helgi hvort þetta sé salmonellusýkning eður ei. Ef salómón hefur ekki látið á sér kræla vill doksi setja mig í ristilspeglun.

Lífið er eintómt partý.

Maður má samt ekki vera veikur. Maður þarf að vinna til að geta borgað leigu til að geta verið í skóla. Þótt maður hafi varla orku í hvorugt. Þetta er orðin einn helvítis vítahringur.

Það kom blaðamaður frá Mogganum í fyrradag og tók viðtal við mig, Svölu og Kristjönu. Viðtalið á að birtast í aukablaði Morgunblaðsins sem heitir heimili og hönnun. Það á meðal annars að birta mynd af herberginu mínu, það var víst svo flott ...

Tók upp stuttmynd á miðvikudaginn fyrir kvikmyndagerð. Það var ógeðslega gaman. Minnti mig á gömlu góðu tímana þar sem tónlistarmyndböndin Call on me og Worries of the world voru gerð. Og svo auðvitað stuttmyndin Netjuský.

Það var samt gaman að vinna í dag. Ég vissi svo mikið sem fólk var að spyrja um. Og ég var ekki að afgreiða. Bara að ganga frá bókum. Það er gaman að leika bókanörd.

Annars ætla ég að eyða laugardagskvöldinu í að læra.

,, Drink the pain away.'' - Klárlega setning fimmtudagsins ...

Magakveisa.

2008-09-02T17:51:00.001-06:00

Já góðir hálsar.

Eftir að hafa horft á tíu fréttirnar í kvöld er ég í sjokki.

Nánari útskýringar:

http://www.landlaeknir.is/lisalib/getfile.aspx?itemid=3686

Ég held ég sé með salmonellu.

Dem.

Annars er það bara ristilspeglun á næstkomandi dögum.

Vúhú.

Magaspeglun. Í smáatriðum.

2008-08-27T19:52:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Dagurinn byrjaði vel. Ég fór í magaspeglun. Þetta þótti mér mjög einstök upplifun og ætla ég mér að lýsa henni fyrir ykkur í smáatriðum.

Ég mæti galvösk niðrá sjúkrahús Akraness kl. 9:45 eftir að hafa neitað fylgd frá honum pabba. Ég ætlaði að sýna fólki það, að ég væri sko orðin 19 ára, og þar sem þetta á ekki að þurfa að innihalda sprautur og nálar hélt ég að allt yrði í lagi.

Ónei.

Hjúkrunarkonan Lilja fylgdi mér inná slysavarðstofu. Þar fór ég úr jakka og skóm og lagðist uppá bekk og fékk fallegt bleikt teppi yfir mig. Hún mældi blóðþrýstinginn og byrjaði að spjalla. Blóðþrýstingurinn var 120 yfir 75, sem á að vera mjög gott. Ég fæ púlsmæli á puttan og hún tilkynnir mér það að ég sé með 100% súrefnismettun. Frábært. Eftir þetta sprautar hún deyfilyfi niður í kokið á mér og biður mig að kyngja. Bragðið er viðurstyggð. Ég hafði ekkert mátt borða né drekka í langan tíma áður en ég kom á spítalann, og deyfilyf í morgunmat er ekki beint draumamáltíðin.

Eftir að hún var búin að sprauta þrisvar sinnum ofan í kokið á mér, og ég búin að kúgast sæmilega mikið, býður hún mér róandi. Hún segir að flestir eigi það til að kúgast mikið í sjálfri magaspegluninni og hvort að ég sé klígjugjörn. Ég viðurkenni það að ég sé klígjugjörn, en óttinn við nálar og sprautur sé það mikill að ég vilji ekki fá róandi. Þá myndi ég hvort sem er æla, falla í yfirlið eða fara að gráta. Ég vildi helst ekki fara að gráta fyrir framan starfsmenn spítalans, enda bráðum tvítug.

Trausti meltingarlæknir kemur inn. Ég leggst á vinstri hliðina svo ég sjái ekki á sjónvarpsskjáinn. Ég er látinn stilla mér þannig upp að ef ég skildi æla fari það ekki á fötin mín. Ég fæ eitthvað munnstykki og læknirinn byrjar að troða slöngunni, með myndavél á endanum, ofan í kokið á mér eins og ekkert sé sjálfsagðara. Ég kúgast, en hann biður mig um að kyngja vel. Hann heldur áfram að troða slöngunni lengra og lengra, og hún er miklu þykkari en ég bjóst við. Hún er í raun rúmur sentimeter í þvermál, en ég bjóst einungis við nokkrum millimetrum.

Ég reyni eins og ég get að anda rólega eins og þessar tvær hjúkkur biðja mig um að gera. Önnur strýkur hárið á mér og hin heldur í hendina. Læknirinn er pollrólegur. Þegar slangan er komin 1 meter ofan í mig finn ég virkilega fyrir henni einhverstaðar þarna lengst inni. Sem er mjög óþægilegt. Síðan þar sem slangan er komin að skeifugörninni er blásið smá lofti í magann og tekið vefjasýni. Í þeim töluðu orðum kemur rosalegt hljóð úr maganum, eins og hann sé að kúgast, og ég byrja að æla. Reyndar er ælan bara hvítt slím, enda enginn matur né drykkur í maganum til að æla. Það er alveg einstaklega óþægilegt að æla með þykka slöngu í kokinu og hún vellur bara stjórnlaust út um annað munnvikið eins og þú sért lamaður.

Þegar læknirinn er byrjaður að draga slönguna út ákveður hann að stoppa einhverstaðar á leiðinni og taka annað sýni. Ég æli meira. Þegar hann loksins dregur út slönguna kemur enn meira slím og þau þurrka það framan úr mér. Restina þurrka ég svo sjálf.

Hjúkrunakonurnar byrja að hrósa mér í hástert yfir því hversu vel ég hafi staðið mig og mér líður eins og ég sé í 1.bekk og hafi náð að skrifa nafnið mitt rétt. Allt mjög kjánalegt, en þó furðulega hughreystandi.

Ég stend upp þegar mér er byrjað að líða betur og fer inná skrifstofuna hjá Trausta. Hann segir að ekkert hafi virst óeðlilegt hjá skeifugörninni og að hann haldi að ég sé ekki með glútenóþol. Hinsvegar hafi hann séð roða í einhverjusemégmanekkihvaðvar og það gæti bent til þess að þetta sé annaðhvort magasár eða bakteríusýking. Fæ niðurstöðuna eftir viku.

Ég fer heim. Er gjörsamlega eftir mig. Fæ strax háan hita og leggst uppí rúm. Geri lítið annað mestallan daginn. Ligg bara fyrir. Borða lítið sem ekkert. Hef ekki lyst.

Þegar mamma kemur heim úr vinnunni spyr hún mig útí það hvernig hafi gengið. Hún hryllir mig með því að segja að ef þetta sé bakteríusýking þurfi það að komast á hreint sem fyrst. Því ef þetta séu einhverjar bakteríur geti þær þynnt húðina í maganum og búið til gat á honum. Við því þurfi að taka sterk lyf.

Mig langar ekki í gat á magann.

Tók strætó til Reykjavíkur um kvöldmatarleytið, enn með háan hita. Lá í móki hér á Klapparstígnum meðan aðrir fögnuðu ólympíuhetjunum okkar. Ákvað svo að fara á Mini panorama docs sýninguna á Reykjavík shorts and docs film festival klukkan 23 til að gera eitthvað. Þarf að fara á tvær sýningar á þeirri kvikmyndahátíð. Það er heimavinna í kvikmyndavali. Hátíðinni er að ljúka og ég hef ekki séð eina einustu.

Fór í fyrsta heimspekitímann minn í gær. Tek það sem aukagrein, þ.e.a.s. ég þarf ekki að taka það. Finnst það samt spennandi, hef örugglega sjaldan þurft að hugsa eins mikið í einni kennslustund. Ef ég verð samt að drukkna í vetur verður heimspekin því miður að fjúka. Samt fróðlegt að taka heimspeki og stjörnufræði á sama tíma.

Nú þarf ég að blogga um það hvernig mér fannst þessar heimildarmyndir á nýja kvikmyndablogginu mínu, sem ég fæ einkunn fyrir. Það verður ekki epísk færsla. Ég er komin með hausverk ...

,, We are what we believe we are.'' - C.S. Lewis ...

Magaspeglun.

2008-08-25T16:54:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Ég er veikur. Ég er alltaf veikur.

Ég fór til læknis þegar ég kom heim frá Rhódos. Hann vill taka vefjasýni úr mér til þess að athuga hvort ég sé með glútenóþol. Ég fer semsagt uppá spítala á Akranesi á miðvikudaginn og þar mun verða framkvæmd á mér magaspeglun. Það er, einhver snúra mun vera sett ofan í magann á mér og taka bita úr skeifugörninni minni.

Læknirinn sagði að fram að magaspegluninni yrði ég að vera rosalega dugleg að borða allt sem inniheldur glúten til að maginn yrði í sem verstu ástandi. Ég held að mér hafi tekist það, því í dag var ég bara orðin virkilega veik. Maginn á mér er í hakki, ég er með hita, mér er skítkalt, ég svitna rosalega og mér líður bara alveg virkilega illa.

Skólinn er byrjaður. Samt ekkert kominn á fullt. Ég er bekkjaráðsmaður. Og í verklegri líffræði á fimmtudögum. Einu greinarnar sem ég er í eru stærðfræði, líffræði, íslenska, saga, jarðfræði, stjörnufræði, heimspeki og kvikmyndafræði. Og ég tek bara 4 jólapróf. Verður mjög indælt. En reyndar alveg þúst ... 15 vorpróf ...

Er komin með nýtt blogg. Samt bara fyrir kvikmyndafræðival. Það er kvikmyndagerd-johanna.blogspot.com. Afskaplega skemmtilegt.

Ég er of veik til að blogga meira. Ég vorkenni sjálfri mér rosalega í augnablikinu.

,, Adventure is just bad planning." - Roald Amundsen ...

Ísland, fagra Ísland.

2008-08-19T07:59:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Þá er maður komin heim. Til Íslands. Til Reykjavíkur. Á Klapparstíginn. Yndislegt.

Þótt að útskriftarferðin hafi verið æðisgengin, þá er svo gott að vera komin heim. Að geta sturtað niður klósettpappírnum, að geta farið í sturtu án þess að verða rakur það sem eftir er dags, að geta drukkið vatn úr krananum, að geta gengið í dúnúlpu og síðast en ekki síst, að geta kúrt á K17.

Orðabók: K17 = Klapparstígur 17.

Herbergið mitt var sjúklega sveitt. Þar voru allir með niðurgang ofan í brókarsóttina og áfengiseitrunina. Ókei, reyndar smá ýkjur, en samt. Það voru allir með niðurgang, alltaf.

Myndavélinni minni var reyndar stolið þarna úti. Sem mér tókst að eiga alveg í heila viku áður en einhver grikkjadurgur stal henni. Ég er svo sár að eiga engar myndir frá Rhódos. En Sjóvá ætlar að gefa mér nýja. Það bætir samt ekki upp minningatapið. Ojæja.

Ég gæti komið með fleiri fleiri þúsund orð um þessa ferð. Um leigubílstjórann, lyftuna, sólbrunann, djammið, tógakvöldið, colorado, ævintýraferðina til Tyrklands, tzatiki og mýbit. Í staðinn ætla ég bara að gantast með allt þetta við krakkana þangað til æviloka. Og þá sérstaklega um leigubílstjórann.

Um jólin er stefnan tekin á Kanaríeyjar með um 70 FVA útskriftarnemum. Þar verður djammað í viku. Og sólað sig. Og hvílt sig á skólabókunum. Ferðin er langtum ódýrari en ég hélt, þannig ég er hætt við að hætta við. Ég kem með. Vá hvað ég er farin að hlakka til.

Síðan ég kom heim er ég búin að vera alein heima. Svala og Kristjana eru búnar að vera úti á Marmaris í sinni útskriftarferð. Ég fór til Tyrklands til að heimsækja þær og þvílíkur hiti. Rhódos var svona mátulega viðbjóðslegt, en Marmaris var bara hryllingur. Úff. Allavega, á meðan ég er búin að vera ein heima er ég búin að þvo allan þvottinn minn, setja saman fataskápinn minn, mála herbergið mitt með hjálp Huldu, færa til öll húsgögn, þrífa og taka til. Dugnaður.is

Ég er svo búin að vera á Akranesinu í allan dag. Tala við tryggingarnar, fara í bankann, athuga með verkalýðsfélagið, fara til læknis og láta Freyju fá afmælisgjöfina sína. Útréttingar á bíl eru allt í lagi. Ég hata hinsvegar að útrétta í Reykjavík þegar maður þarf að taka strætó út um allt. Reyndar er eitthvað hjól inni í forstofunni heima hjá mér sem ég veit ekki alveg hver á. Ég var orðin svo svangur í gær að ég brunaði á þeim græna fák, sem er nýja nafn hjólsins, niðrá stælinn með Huldu, Hillu og Herdísi. Fínt hjól. Ég tel mig einnig hafa tekið það frjálsri hendi, þar sem það var inná heimili mínu. Verður fróðlegt að vita hver átti það.

Reyndar er ég líka búin að redda mér vinnu í Eymundsson. Það er að segja, redda mér vöktum. Það tók tvö símtöl. Einkar hentugt. Er komin með aðra hvora helgi í Smáralindinni og 2 kvöld í viku í Austurstræti. Byrja þar í kvöld og svo er aukavakt í Smáralind á fimmtudaginn strax eftir skólasetningu.

Ég hlakka svo til að byrja að lifa þessu venjulega lífi. Það er ekkert neikvætt við það. Bý á frábærum stað með frábæru fólki, er í frábærum bekk með frábæra kennara og er í frábærum fögum. Er í frábærri vinnu og sé fram á frábært félagslíf í vetur.

Lífið er allt eitthvað svo bjart framundan. Elska það. (Fyrir utan þá staðreynd að ég fæ ekki ókeypis strætókort ... )

,, Stelpur, þetta er í fyrsta skipti síðan við komum til Rhódos sem ég hef farið á klósettið bara til að pissa! Við þurfum að skála fyrir því í kvöld.'' - Jújú, stemmingin í herberginu var orðin persónuleg síðustu dagana ...

Togakvold

2008-08-09T09:21:00.002-06:00

Ja godir halsar. Er her uti a Rhodos med 184 odrum mr-ingum og thad er buid ad vera ogedslega gaman.

Eg er mega brunnin a rassinum og aftan a laerunum svo thad er vont ad sitja. Eg er lika brunnin a bringunni thannig eg tharf alltaf ad vera i bol.

Thad er sjukt fallegt herna en lika vidbjodslega heitt.

I gaer var togakvoldid og eg hef sjaldan skemmt mer svona vel um aevina. Allir voru svo brunir og saetir i hvitu lokunum. Godur matur og fritt a barinn allt kvoldid i bodi 5.bekkjarads. Sumir endudu skinny dippin', adrir i feitum sleik en ein neyddist til ad labba nakin heim ...

Eini svarti bletturinn a kvoldinu var sa ad toskunni hennar hillu var stolid. 'I thvi var myndavelin min, myndavelin hennar, siminn hennar og veski med ollum kortum og peningum. Mer er eiginlega drullusama um myndavelina. Eg fae hana baetta. En eg fae ekki minniskortid aftur, og a thvi voru allar myndirnar sem eg var buin ad taka i ferdinni. Allar minningarnar horfnar! Og thad voru eiginlega engir ad taka myndir a togakvoldinu nema eg og hilla, thannig thetta er ekki bara fult fyrir okkur, heldur allan arganginn ....

Eg er soldid ohress i augnablikinu utaf thessu rugli. Buin ad vera ad vesenast i thvi sidan eg vaknadi ad reyna ad finna myndavelina. Var uppa logreglustodinni i dag, og thad var upplifun i lagi ...

,, Johanna, er haegt ad vera med klamidyu i halsinum, thvi eg held eg se med thad." - Ein onefnd og vel thunn eftir atburdarikt kvold ...

Rhódos.

2008-07-31T20:37:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Eftir rúman sólarhring flýg ég út til Rhódos.

Það er of knappur tími. Ég á eftir að þvo öll fötin mín, þurrka þau, pakka, setja saman nýja fataskápinn minn, taka til í herberginu mínu, redda vöktum í Eymundsson fyrir næsta vetur ...

Vei.

Ég er samt búin að kaupa mér bikiní, kaupa evrur, redda sjúkratryggingaskírteini, taka í sundur gamla fataskápinn minn, skúra gólfið í öllu herberginu mínu, rútta öllu til þar inni og láta loka sparireikningnum mínum í bankanum.

Ég kvaddi Freyju og Láru í dag yfir kvöldverði og verslunarferð. Ég hjálpaði Freyju að endurheimta farsímann sinn úr klóm Rúmfatalagersins og sagði bæ við Magnús og Ylfu í síma. Þau eru komin til Eyja blessanirnar.

Æji. Ég er ekki búin að sofa rassgat síðustu vikuna og það er svo að koma niður á mér núna. Og ég er svöng. Ég ætla að fá mér smá ben&jerry's og horfá friends.

Ábending: Góð gjöf handa Jóhönnu væri dagur í spa ...

,, Life is like a box of chocolates... you never know what you're gonna get.'' - Forrest Gump ...

Skeinerí.

2008-07-07T16:17:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Írskum dögum lokið.

Eftir vinnu á föstudeginum var skellt sér í götugrill eftir að hafa keypt miða á Lopapeysuballið. Jörundarholt 1-32 skellti saman kjöti á grillið. Heljarinnar stemning. Ég beilaði reyndar snemma og skellti mér til Ylfu, í grill hjá Jörundarholti 220-232. Svo kom Magnús og við náðum í Freyju. Við fórum þá til Láru. Þar fjölgaði óðum, en Styrmir, Christian, Sævar og Hulda bættumst við. Við röltum á útitónleikana, sýndum okkur og sáum aðra. Ég hitti þjónustufulltrúann minn frá Landsbankanum Austurstræti. Voru það sko endurfundir í lagi. Einnig fékk ég mér pítsu frá Dominos og labbaði með Ylfu, Magnúsi og Huldu heim.

Laugardagurinn var osom. Grillpartý heima hjá Ylfu fyrir ballið. Fólkið, maturinn, tónlistin, samræðurnar, drag-showið hjá Davíð og fimleikahæfileikar Sævars ... Nautn. Það kom skýrt fram þetta kvöld að Benni er ekta borgardrengur. Hann mætir hér til að fara á útiball í ljósum frakka og lakkskóm. Stór mistök. Ég lánaði honum lopapeysu af stóra bróður, enda kom í ljós þegar á ballið var komið að það var mjög góð hugmynd. Drullan, Sálin hans Jóns míns, útikamrar og sódóma. Fullkomnun.

Sunnudagurinn var tekinn rólegur. Við Benni fórum til Reykjavíkur eftir að ég fékk ferðanesti. Með öðrum orðum skútufranskar. Algjör nauðsyn. Þar var skellt sér í Kringluna og gert kjarakaup á útsölu í skóbúð nokkurri.

Helgarnar gerast varla betri.

Ég heyrði eftirfarandi samtal í vinnunni. Einhverra hluta vegna fannst mér það einkar spaugilegt. Og krúttlegt.

Ég: Krakkar, farið á klósettið núna ef þið þurfið að pissa.
Barn 1: Ég þarf að pissa.
Barn 2: Ég þarf ekki að pissa, ég þarf að kúka.
Barn 1: Kanntu að skeina þér?
Barn 2: Jáh, það er sko geggjað létt.
Barn 1: Já ég líka ...

Veikur kútur.

2008-06-30T13:26:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Þessu ætlar ekki að linna. Ég er enn veik.

Ég skil þetta ekki alveg. Ég veit ekki hvort þetta er eitthvað post-einkirningasóttar dæmi eða útaf járnskortinum eða hvað. Ég er allavega sífellt slöpp, stundum með hita, stundum ekki, hausverki, magaverki, meltingartruflanir og síðast en ekki síst; þetta gífurlega máttleysi alltaf hreint.

Það er sama hvað maður tekur inn mörg vítamín eða drekkur marga járndjúsa, þessu ætlar ekki að linna.

Ég tók mér veikindafrí í dag. Eftir fremur rólega helgi náði ég samt að sofa í allan dag. Alveg ótrúlegt.

Fór í brúðkaupið hjá Önnu og Jóni á laugardagskvöldið. Mældi mig með 39 stiga hita áður en lagt var af stað í kirkjuna. Veit ekki hvort mælirinn var í léttu gríni. Ég var samt sem áður frekar slöpp þetta kvöld og hafði ekki mikla matarlyst. Synd og skömm, enda góður matur. Ég náði samt að smella af 205 myndum og vera í viðbjóðslega þröngum kjól. Allt fyrir ástina, eyh?

Bara 3 leikjanámskeið eftir fram að landsmóti. Ég hlakka meira til að fara á landsmót heldur en til Rhódos í augnablikinu. Vá maður. Þetta verður geðveikt.

Annars bý ég í ferðatösku þessa dagana. Hér á Akranesi hef ég rúm inni í tölvuherbergi. Fötin mín eru í stórri ferðatösku á gólfinu og svo í stórum ikea poka inni í forstofuskápnum. Í Reykjavík eru engin föt sem ég á. En flestar aðrar veraldlegar eigur. Ég tek svo oft strætó til Reykjavíkur að mér líður eins og ég sé komin aftur í 4.bekk í MR ...

Minnið mig á það, að næsta sumar ætla ég ekki að vinna með börnum, og ég ætla líka að búa í sama bæjarfélagi og ég vinn. Spurning um að kíkja út í vinnu næsta sumar. Það yrði áreiðanlega lífsreynsla í lagi.

Írskir dagar næstu helgi og ættarmót þarnæstu. Megi það bæði verða skemmtilegt. Amen.

,, We discover in ourselves what others hide from us, and we recognize in others what we hide from ourselves." - Vauvenargues ...

Köbenhavn

2008-06-24T13:00:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Þá er ferðinni til Kaupmannahafnar lokið. Ég uppskar allavega glás af fötum, þónokkur hælsæri og sælar minningar. Újé.

Ferðin hófst kl. 04:30 aðfararnótt fimmtudags. Við Hulda fórum í loftið eftir stutt stopp í fríhöfninni. Við flugum með Iceland express og ég bið ykkur fólk, aldrei gera það. Við fórum í loftið, en eftir svona tæpan klukkutíma var okkur tilkynnt það að um tæknilega örðuleika var að ræða og við neyddumst til að snúa við til Keflavíkur. Þar var gert við loftþrýstingsdælu. Allt í allt vorum við í um 5 tíma inni í vélinni. Fimmtudagurinn var ónýtur. Allt að loka þegar á Kongens Nytorv var komið. Þar sótti Gunnar okkur og labbaði með okkur upp Bredgaden, þar sem hann býr. Um kvöldið var farið út að borða með bræðrunum og rætt hin ýmsu málefni yfir borgara á Café Oscar. Á meðan var Hulda í pössun hjá Hillu. Um kvöldið var svo farið á Stellas með Hillu, Huldu, Dagný, Laufey og Siggu Svölu, sem allar eru búsettar í Danmörku í sumar á geggjuðum launum vegna gengis krónunnar. Gott að það kemur einhverjum vel ...

Á föstudeginum var verslað í 8 tíma samfleytt. Það var rosalegt. Ég er enn að jafna mig. Kvöldið var fínt. Ég, Gunnar, Hilla, Hulda og Dagný fórum út að borða á Italiano. Svo var kíkt í bæinn. Það er að segja þau, ég fór bara að leika við Ásgerði.

Á laugardeginum var haldið áfram að versla og svo skelltum við okkur á lífrænt kaffihús með Ásgerði. Eyddum þar góðum tíma. Síðan fór Hulda í pössun til Hillu og ég fór heim með Ásgerði að sjá nýja herbergið hennar. Manni var svo boðið í mat, það er ekki að spyrja að því. Kvöldið var frekar slappt en við kíktum í bæinn. Við Hilla fórum samt bara snemma heim því hún var með svo mikið ofnæmi og ég bara þoldi ekki reykingalyktina sem ætlaði þar allt að kæfa.

Sunnudeginum var eiginlega bara eytt í rólegheit. Pakka niður, reikna útgjöld og borða. Fluginu heim seinkaði að sjálfsögðu um dágóða stund, ekki bara vegna þess að bensínbíllinn sem átti að fylla vélina var seinn, heldur beygði flugstjórinn líka út af vitlausri braut og við flugum til Noregs til að byrja með.

Ég er búin að vera mjög slöpp síðustu daga. Það er járnleysið. Mamma er að láta mig drekka einhvern ógeðisdrykk daglega sem inniheldur 200% af allri járnþörf sem maður þarfnast dags daglega. Ég hefði staðið mig vel í þætti Sveppa og co. hérna um árið.

Brúðkaupið hjá systur hans Benna um helgina. Kjóllinn er kominn í hreinsun.

,, I can help you, closing the eyes you know." - Var óborganleg setning Huldu við þjóninn á Italiano ...

Hvíld.

2008-06-10T11:19:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Soldið langt síðan síðast.

Ég er byrjuð að vinna á leikjanámskeiðinu og það er alveg ágætt. Reyndar er það alltaf gaman, nema í þessari viku. Þá er það meira brjálæði. Við erum með 40 börn, og ég er að segja ykkur það, þetta er brjálæði. Í síðustu viku voru 16 og það var fínn fjöldi. Þetta er rosalegt. Foreldrar á Akranesi vita greinilega ekki hvað gera á við börnin sín á þessum árstíma. Sumir neyða jafnvel börnin á leikjanámskeiðið, og þá er náttúrulega bara gaman hjá okkur.

Ég hef lítið gert síðan skólanum lauk. Fara í vinnuna, koma heim og horfá despó og tana sig í drasl er það helsta á minni dagskrá. Ég er að hvíla mig eftir einkirningasóttina og MR ógeðið. Ég leyfi mér alveg að vera löt.

Ég hélt matarboð um helgina. Pítsur svona það helsta á matseðlinum. Það eina sem ég kann að elda, þótt ég hafi reyndar lítið komið nálægt því.

Afrekaði það um helgina að fara á Laugarveginn, í Smáralind og Kringluna allt á sama degi. Ég var að leita mér að gleraugum. Þau fundust eftir mikla leit og ég fæ þau eftir tæpa viku. Ójá.

Í gær seldi ég eiginlega íbúðina mína. Samt bara munnlega. Á eftir að ganga frá öllum pappírum seinna í júní. En samt ... ég er búin að selja. Loksins, loksins. Stjörnuspáin segir allt gott um málið. Það er meira kúl að eiga pening inná bankareikningnum sínum í stað þess að eiga íbúð með ónýta skólplögn. Soldið meira kúl allavega.

Ég er soldið mikið að fara til Danmerkur eftir 9 daga.

Og Rhódos eftir svona 50.

Ég æpi inni í mér úr gleði.

,, Þú ert með skrýtið nef.'' - Alltaf komast blessuð börnin vel að orði þegar horft er framan í mig ...

Endalok.

2008-05-28T16:28:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Þriðja skólaárinu er hér með lokið. Ég er frjáls.

Tók síðasta prófið fyrir 2 dögum síðan og fékk einkunnir afhentar í dag. Ég er mjöööög sátt.

Ég fékk 9 í líffræði. Ég er að segja ykkur það, ég er natúral wünderkind í þessari grein. Osom.

Einkunnin sem ég er samt ánægðust með er eðlisfræði. Stúdentspróf í eðlisfræði: 7.5

Veivei.

Kæru lesendur, hér með er það staðfest. Ég hef lokið öllum þessu ógeðslegu raungreinum. Ég er stúdent. Ég þarf aldrei að læra þetta aftur.

Á næsta ári er það bara íslenska, stærðfræði, líffræði, saga, jarðfræði og heimspeki. Lífið er ljúft.
En áður en ég byrja í 6.bekk þarf ég samt að fara til Danmerkur, fara á bíladaga, írska daga, ættarmót, landsmót og síðast en ekki síst, Rhódos.

Byrjaði í vinnunni í gær. Bjó til plaköt, bar kassa og hjólaði í fyrirtæki. Allt voða skemmtilegt.

Ég tók hláturskast áðan þegar maðurinn í kvikmyndinni Death at a Funeral borðaði óvart smá kúk úr frænda sínum. Ég hef einfaldan húmor.

,, It doesn't matter if you failed or succeded. The most important thing is that you tried.'' - Death at a funeral ...

Sjúkrapróf.

2008-05-21T02:55:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Einn og hálfur dagur er klárlega ekki nægur tími fyrir mig. Allavega ekki þegar ég er að læra undir stærðfræðipróf. Þótt ég sé bara á nátt2 þá er þetta samt alveg lúmskt.

Ég allavega svaf ekkert í nótt. Ætlaði að læra allar reglurnar í morgun. Það eiginlega var ekki að ganga upp. Ég þarf meiri tíma í reglur. Ég tók stresskast og hugsaði um það í hvaða skóla ég ætlaði nú að fara í á næsta ári. Á endanum hringdi ég nú samt í hana mömmu og sannfærði hana um að hringja mig inn veika. Ég er alveg veik. Veik á geði af prófstressi.

En ég meina, af hverju að vera í 2 og hálfa viku í prófum þegar þú getur verið þrjár? ...

Eðlisfræðin gekk samt sjúkt vel miðað við getu og fyrri störf. Mjög sátt þar. Mig grunar að ég hafi náð öllum prófum hingað til, en það verður víst bara að koma í ljós um mánaðarmótin.

Áður en ég sækji um að skipta um skóla ætla ég nú fyrst að fara í stærðfræðiprófið. Annars eru Kvennó eða FVA ágætir kostir ...

"It is not enough to do your best. You must know what to do and THEN do your best." - W. Edwards Deming ...

Dauðþreyta.

2008-05-16T14:43:00.004-06:00

Já góðir hálsar. Níu próf búin.

Vá hvað ég er þreytt. Beint eftir prófið á miðvikudaginn fór ég að vinna. Í gær var ég að læra þýsku og svo tók ég til í herberginu mínu og skipulagði glósur fyrir eðlisfræði og efnafræði. Í dag fór ég í 3 klst stúdentspróf í þýsku og þaðan beint í vinnuna.

Ég er dauðþreytt, og á klukkustund eftir í vinnunni. Ég er sorgleg.

Bara tvö próf eftir. Bara tvö próf eftir. Eðlisfræði og stærðfræði.

Núna eru stelpurnar allar búnar í prófum og eru í djammbústað. Ég ætla í staðinn að læra vel og mikla eðlisfræði. Veivei.

Ég skil mig ekki. Þegar ég var í þýskuprófinu í dag eyddi ég 2 klst í málfræðihlutann! Þá átti ég næstum allt hitt eftir. Tíminn bara gjörsamlega flaug áfram. Áður en ég vissi af átti ég svona 55% eftir af prófinu. Það er tvær langar ritanir, stíl og spurningar úr smásögunum. Herre gud, ég náði samt að klára prófið. Hvernig það tókst skil ég ekki. Undravert.

Íslensk ritgerð er fáránlegasta próf í heimi. Ég labbaði inn, skrifaði ljóta ritgerð á 80 mínútum og hljóp út. Ég hata svona tilgangslaus próf.

Það er mánuður í Danmörku.

78 dagar í Rhódos.

5 dagar í sumarfrí.

Í kvöld ætla ég að borða pítsu, horfa á vídjó og sofa svo út á morgun. Ég á það skilið.

P.s. Ég fékk símtal í gær. Allar skólplagnirnar í íbúðinni minni eru ónýtar og það á eftir að kosta mig svona hálfa milljón að gera við það. Húrra fyrir því að eiga íbúð 19 ára ...

Áts.

2008-05-13T10:59:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Færsla númer 101, sem er einnig mitt núverandi póstnúmer.

Það er alveg einstaklega vont að skrifa á lyklaborðið þannig þetta verður bara stutt.

Íslenskan var semí rúst. Allt Perlu að þakka, sem hringdi í mig klukkutíma fyrir próf og sagði mér hvað kæmi. Þetta yndi.

Efnafræðin áðan var ekki svo mikið rúst. Ég næ prófinu vonandi. Ástæðan fyrir því að það er svo vont að skrifa á lyklaborðið er sú að ég nagaði neglurnar mínar heldur betur í prófinu áðan. Blæddi úr þremur puttum.

Fyrstu 2 klst í prófinu var ég eitthvað voða lítil í mér en síðasta klukkutímann náði ég að reikna helling. Þannig ég náði á endanum að svara alveg svona 70% af prófinu, og ég þarf bara að ná 4 til að ná ... ætla bara svo sannarlega að vona að það takist.

Næsta próf er brandari. Íslensk ritgerð á morgun. Svo fer ég að vinna. Á föstudaginn er svo stúdentspróf í þýsku, og þá fer þessu nú bráðum að ljúka. Þetta er búið að vera rosalega fljótt að líða.

Eftir vinnu á föstudagskvöldið er stefnan sett á Snæfellsnes. Þar munum við Perla læra okkur til ógeðis með hjálp orkunnar frá Snæfellsjöklinum. Eðlisfræði verður sko tekin í bakaríið ... eða svo gott sem ...

,, Everyone has his day and some days last longer than others." - Winston Churchill ...

Nummer hundert.

2008-05-08T11:40:00.005-06:00

Já góðir hálsar. Þetta er færsla númer 100.

Ég sit hér lokuð inná bókasafni, hlustandi á 10 ára gömul Eurovision lög og lesandi enn eldri íslensk ljóð.

Ákvað að blogga í tilefni af því hvað ég er sorgleg.

Var í lífrænni efnafræði í dag. Svaraði 95% af prófinu. Það er ekki fall, held ég ...

Það er svo mikill léttir að vera LOKSINS búin með þetta HELVÍTIS fag og fá að losna undan þessu ógeði.

Sama gleði mun fást eftir efnafræði og eðlisfræði. Nema komi til endurtökuprófa. Þá eru aðeins fleiri dagar í frelsi.

Mér líður samt svolítið núna, að fyrst ég gat náð lífrænni ætti ég líka að geta rest.

,, Ég sá sólina, og mér fannst þá sem ég sæi göfugan Guð.'' - Ullabjakk á allar 200 vísurnar fyrir prófið á morgun ...

Steinn í mallakút.

2008-05-06T13:26:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Ég hef lokið 4 prófum af 11, þar af 3 stúdentsprófum.

Ég er að deyja.

Ég var í 3 klukkutíma í enskuprófi í morgun. Eftir það fór ég beint að læra fyrir munnlega hlutann, sem ég hafði neyðst til að vanrækja sökum vinnu minnar um helgina. Of lítill tími, og viti menn. Mér gekk illa í prófinu. Jújú, þetta er bara enska, en þegar þú dregur smásögu sem þú hefur ekki lesið í 4 mánuði og öll þekking um vísindagreinina þurrkast á óskiljanlegan hátt út úr heilanum á þér, þá er þér ekki viðbjargandi.

Hef ég minnst á það hvað það er rosalega slæm hugmynd að vinna í prófum?

Ekki á morgun, heldur hinn, er ég að fara að taka stúdentspróf í fagi sem ég hata. Lífræn efnafræði. Ég er svo gjörsamlega algjörlega dauðuppgefin eftir allt stressið og álagið í dag að ég sé mér ekki fært að læra að svo stöddu.

Ég kenni einkirningasóttinni um.

Mér er orðið skítsama hvaða einkunnir ég fæ. Bara að ég nái. MR er ekki í uppáhaldi þessa dagana og þið vitið ekki hvað það er freistandi að fara í áfangaskóla næsta haust og klára um jólin. Án sérstakra stúdentsprófa.

Ég leggst alltaf í mínar neikvæðustu hugsanir þegar prófin eru að gera út af við mig. Ég hugsa alltaf bara nokkur eftir. Sumarið er að koma ...

Verðbólgan er að éta upp alla peningana mína. Það er mögulega kominn kaupandi að íbúðinni minni, en þá kem ég kannski bara út á núlli. Ég vil það ekki. Ég vil ekki hafa það á samviskunni að verðbólgan hafi étið milljónirnar mínar vegna þess að ég keypti íbúð á óhagstæðum tíma.

Ég skil ekki peninga. Vil ekki skilja.

Eina skemmtilega stundin sem ég hef átt alla vikuna var þegar ég horfði á Stellu í orlofi.

Ég vorkenni sjálfri mér óskaplega.

,,En vandamálin eru til að takast á við þau.'' - Stella í orlofi ...

Skúffukaka og mjólk.

2008-05-01T04:48:00.005-06:00

Já góðir hálsar. Á morgun er fyrsta prófið og ég get ekki neitað því að stressið er farið að segja til sín.

Ég er reyndar búin með munnlega stúdentsprófið mitt í þýsku, og það gekk vonum framar. Með öllu og öllu tek ég 11 próf og bara 10 eftir ...

Líffræðin byrjar á morgun. Var að vinna í gær. Ætlaði að grípa í bækurnar í vinnunni, enda ekki mikill tími til stefnu. En nei. Var þá ekki bara sjúklega mikið að gera og ég var á haus alla vaktina. Það er alltaf indælt. Vinn svo föstudag, laugardag og sunnudag. Fer svo í stúdentspróf í ensku og lífrænni efnafræði í vikunni eftir það. Ég á svolítið bágt að vera að vinna í prófunum, en svona er lífið. Viva das Leben ..

Í gær fór ég í mína síðustu kennslustund í ensku, efnafræði og eðlisfræði. Síðasti þýskitíminn var samt ánægjulegastur. Kristjana, kennarinn okkar, bakaði handa okkur köku og bar hana fram með nýmjólk. Hún hélt svo litla ræðu þess efnis að hún myndi aldrei gleyma okkur. Hugljúft. Síðan helltu flestir mjólkinni sinni niður.

Námseinkunnir afhentar í gær. Ég er með 8 í íslensku og ensku og 9 í líffræði og íþróttum. Lélegasta einkunnin er svo í lífrænni efnafræði, skiljanlega. Meðaleinkunn er 7,2 og ég una bara ágætlega við mitt miðað við aðstæður. Þetta ár er búið að vera mjög sérstakt. Hlakka til að sjá raunmætingu mína. Veikindi eru ekki af hinu góða.

Þetta er búið að vera gott ár fyrir MR. Við unnum Gettu betur, Morfís, MR-ví daginn, þýskuþrautina, stærðfræðikeppnina, eðlisfræðikeppnina, efnafræðikeppnina, frönskuþrautina og bara ... jahá.

Þetta ár er búið að líða glæpsamlega hratt. Ég trúi því varla að eftir sumarið verð ég orðin útskriftarnemi í tóga. Ég hef bara eitt að segja um það. Sjitt.

Sumarið verður samt geðveikt. Ég finn það á mér. Verð að vinna eitthvað í vinnuskólanum en aðallega á leikjanámskeiðinu. Ég mun búa bæði á Akranesi og í Reykjavík og mun fara 2svar til útlanda og fara á írska daga, í útilegur og ég veit ekki hvað og hvað.

Fórum út að borða í hádegishlénu í gær við Perla, Kristín, Hilla og Hulda til að fagna síðasta skóladeginum. Það var indælt.

Annars hef ég ákveðið að ég mun dimmitera með Láru um jólin, bara af því ég má það. Fara svo í útskriftarferð númer tvö með FVA og koma tönuð í skólann eftir jólafrí.

Þetta ár hljómar vel.

Þarf bara að klára 10 mökk erfið próf, síðan getur lífið hafist á ný.

,, Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever." - Gandhi ...

Mánuður í frelsi.

2008-04-23T14:10:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Ég er eiginlega í sjokki.

Það kom skýrt fram í dag hversu gjörsamlega grunlaus ég er um umhverfið í kring um mig. Ég vil kenna sjónvarpsleysinu á heimili mínu um það. Það er að segja skort á ríkissjónvarpinu. Ég ákvað að rölta fram í sjónvarpsholið hjá tengdarforeldrunum áðan þegar ég sá að allir meðlimir heimilisins höfðu safnast þar saman og hlustuðu með mikilli athygli á fréttarþulinn. Hvað var í fréttunum?. Jú, mótmælin miklu.

Ég er í sjokki. Ég studdi vörubílstjórana í öllu og unglingana. Lögreglan á Íslandi má skammast sín. Og Geir H. Haarde .. eigum við að ræða það eitthvað eða? Ég var ekki á sama máli og fólkið hér frammi sem sagði að þetta væru bara hálfvitar og að lögreglan hefði átt að vera löngu búin að stoppa þetta.

Fyrir mér eru vörubílstjórarnir fulltrúar allra stétta á Íslandi sem fá að kenna á þessari gengislækkun. Guð hjálpi íslenskum heimilum þegar reikningar aprílmánaðar koma inn um póstlúguna. Stjórnmálafólk neytar að gera eitthvað í málinu. Finnst bara svo frábært að það þori einhver að segja skoðun sína.

En annars er ég komin með vinnu í sumar. Leikjanámskeið og flokkstjóri í vinnuskóla Akraness. Ætla að búa bæði í Reykjavík og á Akranesi í sumar. Ég, Sigga og Perla ætlum að leigja herbergið mitt allar saman í sumar. Ég fæ sumarfrí hjá Eymundsson Austurstræti og byrja aftur að vinna þar í ágúst. Lífið er allt að smella saman.

Hlakka til Danmerkur og Rhódos í sumar. Og að vera úti allan daginn í sólinni og fá tan. Og fara í sund á Akranesi og geta farið í útilegur og .... vá.

Það er minna en mánuður í að ég sé búin í skólanum. Ég klára 21.maí. Þá verður sko fagnað. Glósun í íslensku er lokið. Og þýsku líka semí.Þá eru bara 6 greinar eftir. Söss, það reddast.

Var í munnlegu stúdentsprófi í þýsku sem gildir 30% af stúdentseinkunn og kennarinn sagði að okkur Giselu hefði gengið mjög mjög vel. Ég er ekki fallin í þýsku, svo mikið er víst. Ég brosi bara út af eyrum.

Fall kemur ekki til greina.

,, Always remember that the future comes one day at a time." - Dean Acheson ...

Leiðindatími.

2008-04-17T12:44:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Nú er kominn sá tími í lífi sérhvers MR-ings, að hann fari að verða leiðinlegur.

Ástæðan fyrir því er einfaldlega sú að prófatörnin er á næsta leyti. MR-ingar umgangast nær því einungis aðra MR-inga, enda fáir sem skilja þessa raun.

Ég er orðin leiðinleg. Ég er byrjuð á prófalestri.

Ég skammast mín að vísu fyrir bloggleysið, en ég hef bara því miður haft svo sjúklega mikið að gera.

Ég hef aldrei áður farið í yfirgripsmikil stúdentspróf, og ég hef aldrei áður verið að vinna í vorprófunum. Þetta verður svo sannarlega áhugavert.

Ég kvíði fyrir öllum prófum, enda hefur þetta skólaár verið sjúklega asnalegt. Ég hef verið svo mikið veik svo lengi.

Var hjá lækni í dag. Fór í blóðprufu. Oj.

Ég er ekki ennþá komin með vinnu í sumar. Ég veit alveg hvar ég enda samt sem áður ...

Vinnuskóli Akraness og leikjanámskeið verður örugglega næsti vinnustaðurinn minn. Ætli ég verði ekki að segja upp í Eymundsson á næstu dögum ...

Eina spurningin sem er eftir er þá hvar ég ætli að búa í sumar. Ætla ég að taka strætó uppá Akranes á hverjum morgni eða ætla ég að flytja þangað?

,,Failure is the opportunity to begin again more intelligently." - Henry Ford ...

Grímuball.

2008-04-04T15:00:00.002-06:00

Ég er ekki ennþá komin með netið. Það sökkar.

Ástæðan fyrir því er Alex, en hann býr í íbúðinni uppi. Við deilum sama router og hann neitar að láta mig fá lykilorðið. Helvítis mella.

Ojæja. Lífið er búið að vera frekar gott þessa dagana. Ég fór á árshátíð Eymundsson síðustu helgi. Þar vann ég í happadrætti. Ég vann matarkörfu, út að borða fyrir 4, nokia síma, army hníf, heimilissíma, Erró bókina og poka stútfullan af nammi.

Svo var grímuball Framtíðarinnar í gærkvöldi. Það var sjúklega gaman. Við stelpurnar gerðum okkur til heima hjá mér, þ.e.a.s. ég, Hulda, Sigga, Perla, Kristín og Ívar. Við pöntuðum okkur pítsu, skelltum okkur í búninga og skemmtum okkur vel. Fórum svo í fyrirpartý til Ástríðar, sem lék sjóræningja. Ég var hjúkka, Hulda lögga, Perla candy cain striper, Sigga rauðhetta, Kristín FBI agent, Hilla desperate housewife og Ívar var ... með kúluhatt.

Alltaf skemmtilegt að sjá fólk leggja mikinn metnað í búningana.

Fyrirpartýið var fínt, og ballið líka. Reyndar var frekar gaman á ballinu, þrátt fyrir að XXX Rottweiler væru að spila. Ég fýla þá engan veginn. Stórgott ball.

Það styttist óðum í vorprófin. Næsta vika verður ógeð, en svo ætti að fara að hægjast um. Á mánudaginn er stóra þýskuprófið, þriðjudaginn líffræðipróf, miðvikudaginn stærðfræðipróf, fimmtudaginn efnafræðipróf og föstudaginn eðlisfræðipróf. Úff.

Ég get ekki fengið fulla vinnu í Eymundsson í sumar. Ég er samt komin með vinnu, ef ég vil. Vandamálið er bara að sú vinna er á Akranesi. Samt sem áður geðveikt skemmtileg vinna. Leikjanámskeið.

Hvað á ég að gera? Ég nenni eiginlega ekki að taka strætó uppá Akranes á hverjum degi og mig langar að búa í Reykjavík í sumar. Það er alveg spurning um að labba bara á milli fyrirtækja hérna í miðbænum í næstu viku og sækja um. En mig langar samt svo mikið að vinna á leikjanámskeiðinu.

Erfitt líf.

Mörðurinn hann bróðir minn datt svo sannarlega í lukkupottinn í Danaveldinu í gær. Hann fékk einhverja sjúklega góða vinnu hjá tölvufyrirtæki. Af hverju get ég ekki verið svona heppin líka ...

Og já. Ég er að selja klósettpappír til styrktar mér í útskriftarferð til Rhódos núna ef einhver hefur áhuga.

Mig vantar kennslu í efnafræði, eðlisfræði og lífrænni efnafræði á næstkomandi dögum. Get boðið þýskukennslu eða íslenskukennslu í staðinn. Skólalífið er doldið erfitt þessa dagana. Verð að fara að flytja inn á Þjóðarbókhlöðuna bráðum.

,, Já, hann var rekinn út af ballinu fyrir að pissa á vegginn inná klósetti. Svo var hann geðveikt hissa á því að honum hefði verið hent út. Hann var bara að pissa á veginn.'' - Var eitt af slúðrinu af grímuballinu sem maður heyrði í hádeginu ...

Óljóst.

2008-03-26T15:31:00.003-06:00

Já góðir hálsar. Netið hefur legið niðri hjá mér um skeið sökum viðgerðar á tölvugarminum mínum. Það er reyndar ekki enn komið í lag, en ég redda mér.

Skólinn byrjaði aftur í dag eftir páskafríið mikla. Því var eytt í Akranes, Hvammstanga og vinnu. Ljúfa lífið.

Það styttist í vorpróf ... og sumarið. Ég er ekki komin með sumarvinnu, og það nagar mig að innan. Gjörsamlega.

Ég fékk reyndar vinnutilboð í dag. En sú vinna er á Akranesi. Samt mjög skemmtileg og lífleg vinna. Leikjanámskeið. Svo ræddi ég við þýskukennarann minn í dag. Hún var yfirmaður í vinnuskóla Reykjavíkur síðasta sumar. Hún sagði að það væri sjálfsagt að leggja inn gott orð fyrir mig, eða tala bara við stjórann sjálfan. Þannig að ég þyrfti ekkert að leggja inn umsókn.

Stundum er gott að vera góður í þýsku.

En ég veit það ekki. Veit ekki hvort ég nenni að vinna á Akranesi. Veit ekki hvort ég nenni að vinna í vinnuskólanum. Ég er mjög óviss núna þessa dagana.

Hlakka til á laugardaginn. Þá er árshátíð Eymundsson. Það verður fróðlegt kvöld.

Fékk 8 fyrir íslenskuritgerðina mína. Mjög sátt þessa dagana. Lífið er eintóm hamingja. Svona eiginlega.

Ég er blönk.

Páskafrí.

2008-03-18T12:52:00.002-06:00

Já góðir hálsar. Páskafríið hefur staðið yfir núna í 4 daga og ég get ekki sagt að ég hafi verið neitt sérstaklega dugleg.

Ég hef lesið 1 kafla í Chemistry og glósað 2 kafla í eðlisfræði. Vá.

Ég hef löggilda afsökun fyrir letinni. Ásgerður var á landinu og maður varð að eyða smá tíma með Dananum sínum.

Í staðinn fyrir áætlaða innilokun hef ég eytt þessum dögum í sundi, á rúntinum, kaupa ís og smakka rauðvín. Í dag var ég reyndar innilokuð á bókasafninu. Húrra fyrir því.

Ég hélt uppá afmælið mitt um daginn. Það var sjúklega kósí. Veitingar í boði fermingartímabilsins og ég fékk fallegar gjafir.

Ég fór í matarboð til mömmu um daginn. Það er að segja í skólann til hennar. Þar fékk ég að smakka lynghænu, humar, önd, gæs ... og allt. Mjög fróðlegt kvöld.

Vinna um helgina. Strætó til Reykjavíkur. Oj.

,, Heyrðu! Það er bannað að kúka í pottinn." - Öskraði Ylfa þegar við stelpurnar kíktum í pottinn til hennar í gær ...

Afmælisdagurinn.

2008-03-05T13:45:00.002-07:00

Já góðir hálsar, í dag átti ég afmæli. Ég varð 19 ára.

Dagurinn byrjaði æðislega. Sambýlisfólk mitt vakti mig klukkan hálf átta um morguninn. Þá gengu þau Svala, Kristjana og Lalli inn í herbergi til mín haldandi á þessari bráðfallegu afmælisköku með 19 kertum á. Logandi að sjálfsögðu. Þau sungu afmælissönginn fyrir mig með sínum undurfagra samhljóm, og ég get svo svarið það, ég hef aldrei vaknað svona hamingjusöm.

Þegar fram var komið með stírurnar í augunum og ruglað hár beið mín þessi líka dýrindis morgunverður. Ristað brauð með osti og sultu ásamt rjúkandi heitu kakói. Ekki amalegt það skal ég segja ykkur. Þegar ég mæti í skólann fæ ég engar hamingjuóskir, en slengt er framan í mig stærðfræðiprófi uppá 3,3. Ég held ennþá í mínar hamingjusömu hugsanir og tek Pollýönnu á þetta. Það gengur bara betur næst.

Í hádegishlénu fer ég á Sólon með Perlu, Kristínu, Siggu og Ívari. Það var voðalega kósí stund, en samt stutt, enda lengd hádegishlésins ekki nema 40 mínútur.

Skóladagurinn er ekki sá skemmtilegasti, en hann er það samt útaf því að ég átti afmæli. Bekkurinn tók við sér að lokum og söng fyrir mig afmælissönginn. Það er alltaf jafn kjánalegt að standa eins og þvara úti á miðju gólfi og láta syngja fyrir sig. Brrr, kjánahrollur. Samt smá gaman.

Eftir skóla dreif ég mig í Kringluna. Ætlaði að reyna að finna eitthvað fallegt handa mér í afmælisgjöf. Fann ein sólgleraugu. Ömurleg verslunarferð. Enda leiðinlegt að versla einn.

Fór svo að vinna klukkan fimm. Það er ekki búið að vera neitt að gera í kvöld. Ég er bara búin að vera hanga eitthvað. Aðstoða einstaka viðskiptavin og lesa þýsku. Það er ekki gaman að þurfa að vinna á afmælisdaginn sinn, en einhvernveginn verður maður víst að lifa. Hvað er ég að kvarta? Vinnan mín gæti ekki verið betri.

Ég ætla að bjóða stelpunum í smá stelpu-afmælisboð á laugardagskvöldið. Þær virðast samt vera að beila á mér hver af annarri. Fjáraflanir, vinna, handboltapartý og aðgerðir eru víst mikilvægari en ég. Ég er samt ekkert súr. Þegar maður býður mörgum er alveg vitað að einhverjir komast ekki. Ég fékk þó allavega afmæliskveðjur, og það nóg af þeim.

Og nei, ég veit ekkert hvað mig langar í í afmælisgjöf. Mjúkur pakki er samt alltaf velkominn. Eða eðlisfræði-efnafræði-stærðfræðikennsla ...

Fékk pening frá mömmu og pabba í afmælisgjöf. Veit ekki hvort ég eigi að kaupa mér ljósmyndasett eða borga útskriftaferðina með honum. Ég er á báðum áttum.

Ég vil þakka öllum fyrir sms-in, símtölin, myspace og facebook kommentin, hamingjuóskirnar og faðmlögin í dag. Þið hafið gert daginn mjög ánægjulegan.

,, Þú ert að verða sú manneskja sem þig hefur alltaf langað að vera. Þú þarft enn að uppræta gömul mynstur - og þar situr ein hugmynd sem fastast.'' - Sagði stjörnuspáin mín í dag, og átti einstaklega vel við ...

Akranesdvöl.

2008-03-02T16:42:00.002-07:00

Já góðir hálsar. Ég sökka opinberlega. Það eru að verða 2 vikur síðan ég bloggaði síðast.

Herranótt er búin.

Ég ákvað að fara ekki í framboð. Ég varð að velja á milli þess að borga fyrir prentun á plakötum og bæklingum eða borga húsaleigu, rafmagn og hita. Valið var augljóst.

Ég fór á árshátíð NFFA á fimmtudaginn. Þar sáu Freyja og Lára og Anna um árshátíðina og þetta toppaði algjörlega árshátíðina í MR. Báðar meiraðsegja til samans. Maturinn var miklu betri, skemmtiatriðin aksjúallí fyndin og ballið frábært. Ekki skemmdi það svo að ég tók myndir af liðinu. Allir svo sætir.

Ég var á Skaganum alla helgina. Nema ég fór með Láru og Magnúsi í afmæli hjá Huldu á laugardagskvöldið. Mikið af fólki, mikið gaman, mikið fjör. Hið besta mál. Endaði svo heima hjá mér í rúminu mínu með Huldu og Láru. Þvílíkur fengur.

Ég svaf alla helgina. Hvíldi mig. Þurfti svolítið svona á því að halda. Opnaði ekki skólabækurnar. Stærðfræðipróf á morgun. Spurning um að sökka svolítið í því barasta ...

Fór á Algjör draumur áðan með Láru. Hið ágætasta leikrit. Tónlistin bætti upp fyrir það hve söguþráðurinn var á köflum gallaður og langdreginn.

Fannst MR leikritið betra. Þar fékk maður leikskrá, tónlistin var meistaraverk og leikurinn frábær.

Svo er það bara strætó heim í fyrramálið ... Mitt uppáhald.

Oj, foj.

2008-02-20T14:20:00.003-07:00

Já góðir hálsar. Ég fann tíma til þess að setjast niður í ró og næði fyrir framan tölvuna og blogga. Ég er í vinnunni.

Ég er að vinna niðri í ritfangadeild í Eymundsson í Austurstræti. Hér er klukkan að verða hálf tíu og stutt í lokun. Síðan klukkan sjö hef ég setið hér aðgerðarlaus. Þá var ég búin að fylla á blekhylkin, taka á móti bókapöntun, verðmerkja hana og þjófaverja .. og þá er bara eftir að aðstoða viðskiptavini. Sem eru ekki til staðar.

Ég er reyndar með bókina Am kürzeren Ende der Sonnenallee hérna við hliðina á mér og á að vera að lesa. Ég bara nenniðí ekki. Í staðinn er mér kalt. Ég er samt með ofn á fullu hérna við hliðiná mér og heitt kakó í annarri. Ég er bara svo köld alltaf. Ég þarf alltaf að fara að sofa með 2 sængur. Mér er svo kalt á tánum. Þá verður það líka því mun verra að vakna á morgnana, þá er alltaf svo kósí og notalegt.

Í dag fengu allir MR-fötin sín. Og flestum fannst þau flott. Jeij. Áætlunarverki lokið. Pöntunin er samt öll í fokki. Bæði peningalega séð og ... fatalega séð. En við reddum því. Enda erfitt að vera með allt 100% fullkomið þegar maður er að panta yfir 400 peysur, 300 boli og svo framvegis. Við erum samt alveg moldrík núna. Húrra fyrir tógakvöldinu!

Death of a Salesman próf á morgun. Ég dýrka þessa bók. Þetta er svo djúpt að ég get ekki hætt að hugsa um allar hliðarnar á þessu verki. Höfundurinn er snillingur.

Bloggið hér fyrir neðan er niðurdrepandi. Ekki lesa það. Þá var ég búin að vera í skólanum í 12 klst og ekki viðræðuhæf.

Ég keypti mér reyndar bók áðan. Hún heitir Völuspá og er barnabók. Þar eru öll ljóðin í Völuspá gert barnahæf, sem er akkurat eitthvað sem ég þurfti. Ég gat ekki sleppt því. Ég elska starfsmannaafsláttinn.

Íbúðin okkar er soldið svona ... í rúst. Það er of mikið að gera. Tiltektin situr alltaf á hakanum. Maður er í skóla, vinnu til að eiga fyrir leigu og mat, þarf að hitta vini sína, læra heima, gefa sér tíma til að tjilla ...

Ég þvoði samt þvottinn minn í fyrsta skipti í 2 vikur í gær. Enda voru það 3 góðar vélar.

Fór á háskóladaginn með Láru um helgina. Byrjuðum í Ráðhúsinu þar sem ég kynnti mér hhs. Heimspeki, hagfræði, stjórnmálafræði. Það var gaman. Svo lá leið okkar í norræna húsið að kynna okkur nám á norðurlöndunum. Allar kynningarnar voru á útlensku, þannig við vorum farnar út eftir 10 mínútur. Mestum tímanum var eytt á efri hæð háskólatorgsins. Þar tók ég bæklinga hægri vinstri og var mjög áhugasöm. Þegar á neðri hæðina var komið voru eintómar náttúrufræðideildakynningar. Oj, foj. Ég tók engan bækling þar en er samt með dágóðan bunka heima. Hvað í andskotanum er ég að gera á náttúrufræðibraut? ...

,, Má bjóða þér bækling? '' - Spurði stelpa mig sem var að kynna líffræði á háskóladeginum. Það hnussaði í mér og ég sagði að það væri algjör óþarfi ...

Úff.

2008-02-19T16:58:00.003-07:00

Já góðir hálsar. Ég er hætt að blogga.

Ástæðan fyrir því er einföld. Tímaleysi.

Vetrarfríið var nýtt í árshátíð, heimsókn á Akranes og tvítugsafmæli. Rosa gaman.

Í gær var ég í skólanum til sjö. Í dag til tíu. Ég er soldið uppgefin.

Frumsýning Herranætur á föstudaginn. Þá er það allt loksins búið. Skráning í útskriftaferðina var í síðustu viku. Þá er það loksins búið. MR-fötin komu í dag. Þá er það loksins ... næstum búið.

Allt búið að vera æðislega skemmtilegt. En ég er orðin svolítið langþreytt og vantar gott frí.

Ég ætla nú samt að bjóða mig fram í framtíðarstjórn. Langar það soldið mikið ...

,, Ég skal bara redda þessu.'' - Virðist vera frasinn minn þessa dagana ...

Óákveðni og óáhugi.

2008-02-09T19:32:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég var að átta mig á einu í dag. Ég er með einsdæmum óákveðin manneskja.

Ég hef 3 góð dæmi.

Skólinn. Á mínum menntaskólaferli hef ég stundað nám á 5 brautum. Geri aðrir getur. Ég væri hinn fullkomni nemendaráðgjafi, og hyggst ég sækja um þá stöðu fyrir næsta skólaár. Ég hlýt að vera eini nemandinn í skólanum í augnablikinu sem hefur eins víðtæka reynslu og raun ber vitni, bæði í námi og kennurum, en ég hef haft þá nokkra. Í 3.bekk var ég á málabraut og náttúrufræðibraut. Í 4.bekk var ég á náttúrufræði I og núna í 5.bekk prófaði ég bæði eðlisfræðibraut II og náttúrufræðibraut II. Næsta haust mun ég svo skipta um bekk og verður það minn sjötti ...

Hárið á mér. Fólk sem ég hitti ekki dags daglega hefur orð á því hversu gaman það er alltaf að sjá mig. Ég er öðruvísi í hvert skipti. Á þessum tæpu 3 árum sem ég hef verið í menntaskóla hefur árið á mér verið sítt, stutt, krullað, slétt, liðað, ljóst, brúnt, skollitað og svart.

Vinnan. Árið 2007 sótti ég vinnu á 5 mismunandi vinnustöðum. Aldrei var ég rekin. Ég bara hætti. Það voru Harðarbakarí, Ölver, Vero Moda, Blómaval/Húsasmiðjan og núna síðast Eymundsson, þar sem ég starfa ennþá.

Ég er víst alltaf eitthvað að reyna að finna mig. Langar reyndar rosalega að skipta um braut. En það sem mig langar að læra er ekki í boði í hinum annars ágæta skóla sem ég sæki.

Árshátíðin er á fimmtudaginn. Fyrirhugað var að stelpurnar í mínum bekk færu í spa saman fyrr um daginn. En nei. Bekkurinn hefur ákveðið að fara í Laser tag í staðinn. Ég fer ekki. Ég er samt voðalega lítið spennt fyrir þessu öllu saman. Ég hef ekki fundið útúr því hvort það sé þreytan, aldurinn eða almennur óáhugi fyrir djammi þessa stundina. Bekkurinn minn ætlar líka að borða lasanga saman um kvöldið. Ég borða ekki lasanga. Ég er sjúklega vanþakklát. Ég veit.

Á þriðjudaginn er ég boðuð á foreldrafund sökum embættis míns sem ritari 5.bekkjarráðs. Ekki á ég að mæta á fund með mínum eigin foreldrum, þvert á móti. Foreldraráð MR boðaði til þessa fundar, og mæti ég einungis sökum forvitni minnar. Verður talað um unglingadrykkju eða skólabúninga? Ég get svo sannarlega ekki beðið. Ég er að telja niður dagana.

Afmælið mitt 5.mars. Kosningar í skólanum 7.mars. Ætti maður ekki að bjóða sig fram í eitthvað sniðugt, eins og bókasafnsnefnd?

Ég eyddi helginni í að búa til risastórt excel skjal og skrá inn kennitölur, heimilisföng og símanúmer 202 einstaklinga fyrir útskriftaferðina. Og afgreiða bækur. Líf mitt er spennandi.

,, Jóhanna, þú ert svona manneskja sem gæti einn daginn bara sprungið.'' - Sagði Gunnar bekkjarbróðir minn við mig um daginn, en almennt upplifir bekkurinn minn mig sem kaldan og reiðan einstakling. Af hverju veit ég ekki ...

Eldur, eldur!

2008-02-04T11:14:00.000-07:00

Já góðir hálsar.

Fyrirgefið bloggleysið. Þetta er alls ekki líkt mér.

Ástæðan fyrir því er bara sú að það hefur verið mjög mikið að gera í sambandi við útskriftaferðina, MR fötin og markaðsstörfin fyrir Herranótt. Og að vinna og læra heima.

Ég var svo uppgefin í gærkvöldi að ég hefði getað kastað mér á gólfið og grátið mig til svefns, bara vegna einskærrar ofþreytu. Svona er það að vera að jafna sig á einkirningasótt börnin góð. Maður er alltaf þreyttur.

Árshátíðin er eftir 10 daga. Hlakka sjúkt til. Búin að redda kjól og svo er bara spa með bekkjarsystrum mínum um morguninn. Hver er ekki til í smá dekur.

Bróðir minn er fluttur til Danmerkur. Þá á ég einn bróður í Svíþjóð og annan í Danaveldinu. Dreifingu fjölskyldunnar um norðurlöndin gæti haldið áfram á komandi árum. Hver veit.

Það er slökkvuliðsbíll fyrir utan hjá mér. Og sjúkrabíll og löggubílar. Við erum búnar að liggja á rúðunum að reyna að átta okkur á því hvað sé í gangi. Svo stendur á mbl.is að það sé bara búið að kvikna í hérna á Hverfisgötunni. Það er bara ekkert minna.

Og Glitnir rændur í dag með öxi. Fyrir framan skólann minn. Rosaleg staðsetning er þetta á manni. Ég verð bara að fara að bolta niður ruslatunnurnar hjá mér ..

Fékk borgaðan pening í dag frá LÍN. Leiðrétting frá akstursstyrk yfir í jöfnunarstyrk fyrir síðustu önn. Svo fékk ég líka helvíti vel útborgað fyrir Eymundsson. Lífið gæti ekki verið betra þessa dagana.

Nema kannski ef ég ætti úr sem stoppaði tímann. Mig hefur alltaf langað í svoleiðis.

Einn mánuður í afmælið mitt. Þar hafið þið eina tillögu um gjöf ...

,, Vildi bara þakka þér fyrir daginn og vikuna, þú ert búin að vera ofboðslega dugleg og ég kann að meta það hvað þú ert mikill snillingur. '' - Sagði Steinar, gjaldkeri Herranætur við mig á dögunum. Ég varð glöð ...

Kamelåså.

2008-01-27T15:21:00.000-07:00

Já góðir hálsar.

Það að vinna í Eymundsson í Austurstræti er geðveikt. Þú getur skoðað blöðin, lært heima, kynnst helling af nýju fólki ... yndislegt.

Ég hélt innflutningspartýið mitt í gær. Krakkarnir af Skaganum komu í mat. Það var rosa kósí. Þetta var hið ágætasta kvöld, þrátt fyrir að boðflennur hafi borðað matinn minn. Og svo komu ekki allir með gjafir, sem er ófyrirgefanlegt.

Ég vil þakka:

Láru og Magnúsi fyrir glösin.
Perlu fyrir kaffivélina, kaffið, fótabaðsaltið og sjúkrakassann.
Kristínu fyrir ljósaperuna, sprayið og body-lotionið.
Hillu fyrir eplasvampinn og body-lotionið.
Steinari fyrir the Chardonnay.
Berglindi, Ástríði og Maríu fyrir cheeriosið, hvítlaukspressuna, nestisboxið, klósettpappírinn, handsápuna og klósettburstann.
Huldu og Styrmi fyrir ferskjulíkjörið.
Hilmari, Ívari, Siggu, Gísla Baldri, Hákoni og Hillu fyrir málverkið.
Stebba fyrir skrúfurnar.
Pétri, Tómasi, Magnúsi og Stebba fyrir málverkið.

Þið hin. Ég býð ennþá ...

Sumar gjafirnar fóru strax í notkun. Eplasvampurinn var strax notaður, enda gestirnir mínir mjög skítugir. Kaffivélin og kaffið fóru í notkun strax í morgun þegar ég og Svala nutum þess að borða ristað brauð og drekka heitan og góðan kaffidrykkinn. Málverkið frá krökkunum fór strax upp á vegg. Þau sáu sjálf um að hengja það upp. Þrátt fyrir að þau hafi farið í Blómaval með þá áætlun að kaupa ljótasta málverkið í búðinni eru margir mjög hrifnir af því hér á bæ. Kokkurinn vakir að minnsta kosti yfir okkur.

Það er útsala í Eymundsson um þessar mundir. Ég keypti 7 bækur fyrir þúsund kall.

Síminn minn er ónýtur. Gjörónýtur.

Ég held líka að ég sé að veikjast.

,, Það er eins gott að þú sért ánægð. Við eyddum aleigunni í þetta.'' - Sagði Hulda í gær, og það er alveg á hreinu að hún er í miklu uppáhaldi þessa dagana ...

Ljósaperuskortur.

2008-01-21T12:12:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég er að fara til Rhodos í útskriftaferð í sumar. Hlakka ekkert smá til. Þið megið búast við allmikilli umfjöllum um þann viðburð á næstu ... 195 dögum, þannig ég læt staðar numið hér núna, svo þið fáið ekki endanlegt ógeð.

En nú er komið að því. Þetta blessaða innflutningspartý verður loksins að veruleika næstu helgi. Ég stakk upp á því við alla að gefa mér bara klósettpappír, enda mikill þarfahlutur sem ég fatta aldrei að ég þurfi að kaupa. Reyndar hefði verið sniðugra að stinga uppá ljósaperum, enda eru 7 ljósakrónur hérna í íbúðinni, og það vantar svona 30 perur í þær allar samtals.

Þessi helgi var samt rosalega fín. Á föstudaginn fór ég beint í Rúmfatalagerinn eftir skóla og missti mig gjörsamlega. Ég keypti mér nýja sæng, kodda, púða, gardínur, stígvél, kertastjaka og hillu. Ég á að sjálfsögðu eftir að setja þetta allt upp, enda áttaði ég, kvenmaðurinn, mig ekki á því að það þyrfti kannski skrúfur og nagla til að koma þessu fyrir. Ég á hvorugt.

Svo hitti ég Ragnheiði, Freyju og Ylfu í Kringlunni og við fengum okkur að borða saman. Svo kíktu þær aðeins á íbúðina mína og skelltu sér svo bara heim á Akranesið snemma. Þá kíktu Perla og Hulda í vídjókúr með nammi og snakksósu. Við vorum samt allar mjög þreyttar og slúttuðum partýinu um eittleytið.

Ég var að vinna í Eymundsson á laugardaginn, og það stendur alltaf fyrir sínu. Ég fæ ekki leið á þessari vinnu, enda fýla ég mig rosalega vel. Mömmu og frænku minni lítast samt ekkert á að ég sé að vinna allar helgar. Þeim finnast ég föl og slöpp og vilja að ég fái mér vinnu uppá Akranesi. Málið er bara það, að ég hef ekki efni á að leigja í bænum ef ég vinn ekki allar helgar, og það er ekki nein góð vinna í boði á Akranesi. Það inniheldur allt það sama. Sjoppa, búð eða pítsastaður. Nei takk í öllum tilfellum.

Á laugardagskvöldið var svo kíkt í partý heim til Maríu með Salvör, og það var æðislegt að hitta stelpurnar aftur, enda langur tími liðinn síðan síðast. Engin af okkur ætlar að vinna aftur í Ölver í sumar. Ástæðan fyrir því er fyrst og fremst peningagræðgi. Eftir það kíkti ég í afmælið hennar Rebekku, bekkjarsystur minnar. Þar var rosalegt fjör og ég skemmti mér konunglega. Eftir það var bara haldið niður í bæ og síðan gistu Ylfa og Dagný hjá mér.

Ég hitti reyndar fasteignasalann minn á Pronto um nóttina, en kallinn var að djamma. Hann tilkynnti mér það að hann hafði selt íbúðina mína fyrr um daginn, en ég vissi það reyndar. Ég var að sjálfsögðu rosalega glöð. Ég keypti íbúðina á 18 milljónir, en seldi hana á 19,6 milljónir, fjórum mánuðum síðar, akkurat þegar markaðurinn er við það að hrynja.

En Adam var ekki lengi í paradís. Venni páer, fasteignasalinn minn knái, hringdi í mig áðan og sagðist því miður verða að tilkynna mér það, að fólkið sem ætlaði að kaupa fékk ekki greiðslumat. Svo íbúðin er ekki seld. En samt, næstum því. Ég varð pínu leið, en það þýðir ekki annað en að vera bjartsýnn.

Einhver vísindamaður er búin að reikna það út, að þetta verði leiðinlegasti dagur ársins. Í byrjun hélt ég að hann hefði rangt fyrir sér. Skóladagurinn var með öllu ágætur. Ég fékk frí í leikfimi og krufði smokkfisk. Fór svo á fund með Heimsferðum og bý til einhver skjöl fyrir Rhodos, eins og sönnum ritara ber að gera. Og svo fæ ég þetta símtal. Kannski að þetta verði bara leiðinlegasti dagur ársins. Hver veit.

Söngvaballið á fimmtudaginn. Ég hlakka til.

Ég þarf að fara í Bónus á morgun. Ég á engan mat. Bara grænmeti.

,, How many times do I have to tell you guys, A FRIKKIN TWELVE GAUGE, gosh! " - Napoleon Dynamite ...

Róleg helgi.

2008-01-13T12:45:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Þá er síðustu fríhelginni minni næstu mánuðina að ljúka. Henni var eytt í feitt tjill og óhollustu. Hér eftir verð ég að vinna allar helgar í Eymundsson.

Á föstudeginum komu mamma og pabbi til Reykjavíkur og ég hitti þau í Kringlunni. Mamma gaf mér föt. Síðan var brunað á fund upp í skóla, þar sem tilboð vegna útskriftaferðarinnar yrðu kynnt. Ég vann starf mitt sem ritari samviskusamlega og skrifaði allt niður sem fram kom. Ég hef svo verið að eyða helginni í að sjóða saman einhvern upplýsingabækling um þetta, sem er orðinn fjórar blaðsíður að lengd. Valið stendur eiginlega á milli Rhodos á Grikklandi og Marmaris á Tyrklandi. Ég vil Rhodos.

Á laugardaginn fór ég aftur upp í Kringlu, og keypti mér meira. Eftir helgina er ég gallabuxum, peysu, 3 bolum og 2 nærfatasettum ríkari. Það er stundum yndislegt að missa sig. Ég fékk líka óvænta peningaupphæð á föstudaginn, og mér fannst ég eiga það skilið ...

Gaman að segja frá því hvað ég var ótrúlega dugleg á laugardagsmorguninn. Ég þreif allt eldhúsið hérna á Klapparstígnum og mjög stolt af útkomunni, eftir klukkustundar púl með uppþvottaburstann að vopni.

Ég fór til Akraness á laugardagskvöldið. Las eina bók. Fór á rúntinn með Ylfu, Láru, Magnúsi og Styrmi. Fékk mér svala, svaf lengi. Prestafkvæmið gaf mér svo far heim í bæinn núna í morgun og skoðaði nýju vistarverurnar í leiðinni. Þá höfðu Svala og vinnufélagar hennar á Barnum einmitt tekið sig til um morguninn og málað listaverk á vegginn í stofunni. Ef ég þekki okkur rétt verður ekkert málað yfir þetta á næstunni ...

Svala er samt klárlega karlmaðurinn á heimilinu. Dýrinu tókst að tengja nýju þvottavélina karlmannslaust.

Í augnablikinu er ég södd og sæl. Klukkan að verða átta. Ætli maður glósi ekki aðeins í líffræði og fari svo bara í bólið. Það er svo gaman að fara snemma að sofa.

,, Er Magnús að fara að kúka?'' - Spurði Ylfa í bílnum á leiðinni heim til Magnúsar. Það þurfti ekki meira til, ég vökvaði bílinn og nærstadda vel með svala sem frussaðist út úr mér af hlátri, enda þoli ég piss og kúkabrandara illa ....

Vorönn.

2008-01-07T09:28:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Skólinn er byrjaður. Ég er alveg ágætlega sátt. Ég ætla að standa mig betur en síðast og massa öll þessi stúdentspróf í vor sem virðast í augnablikinu óyfirstíganleg hindrun.

Núna hef ég fengið að sjá og fara yfir öll prófin mín. Í stærðfræði fékk ég 8,35. Ég reyndi að finna eitthvað sem gæti hækkað mig upp og gerði það. Ég talaði við stærðfræðikennarann og hann var sammála mér. Ég átti skilið eitt stig til viðbótar. Þá væri ég með einkunnina 8,45 og þyrfti bara 0,05 stig til að hækka mig upp í 9. En nei. Þar sem ég þyrfti þetta hálfa stig tæki því ekki að gefa mér aukastig og hann vildi ekki hækka mig.

Ef þetta hefði verið kennari í FVA ...

Jöfnunarstyrkurinn er ekki ennþá komin, og ég þarfnast hans til að geta borgað leiguna mína. Í augnablikinu er allt mitt sparifé bundið í íbúðinni og ég er blönk. Þegar ég hef selt íbúðina á ég einhverjar milljónir. Vonandi gerist það fyrir páska, því mig langar til útlanda.

Helgin var fín. Ég fór í sumarbústað með IST krökkunum á föstudagskvöldið og það var rosalega kósí. Skelltum okkur í pottinn, spiluðum á spil og nutum félagsskaparins, allt í rafmagnslausum bústað. Eldsnemma um morguninn var svo lagt af stað í bæinn, en ég, Svala, Dagný, Kalli og Sverre skelltum okkur í draumalandið á heimleiðinni. Nema kannski bílstjórinn. Það hefði ekki endað vel.

Ég var að vinna svo á laugardeginum í Eymundsson, og það að taka strætó niðrí Kópavog um helgar er helvíti. Um kvöldið hélt ég starfsmannapartý, og fór mætingin fram úr mínum björtustu vonum. Eða þannig. Við vorum fimm talsins, en það var líka alveg hæfilegt, þar sem við eigum bara fimm stóla. Við borðuðum osta og snakk ásamt því að spila Trivial Pursuit langt fram eftir nóttu. Ég tapaði. Eftir það kíktu nokkrir bekkjarfélagar mínir til mín og svo fór ég að sofa.

Ég var rosalega dugleg í gær, en þegar ég kom heim úr vinnunni fór ég beint niðrí Eymundsson á Austurstræti og reddaði mér meiri vinnu. Þá er ég komin með vinnu allar helgar í vetur. Svo keypti ég skóladótið í leiðinni. Þegar heim var komið fór ég beinustu leið í rúmið og las bók. Ég sofnaði fyrir ellefu og var úthvíld í skólanum í dag.

Annars er allt gott að frétta. Það eru fimm slóvakar að leigja íbúðina mína, sambúðin hérna á Klapparstígnum gengur vonum framar og síðasti meðleigjandinn minn hún Kristjana kemur heim frá Mexíkó á morgun.

Eftir að ég varð blönk, sem sagt núna um áramótin, hef ég einungis átt efni á hollum mat, sem er bara jákvætt. Ef þetta heldur svona áfram verður maður kannski komin í form fyrir bikinítímabilið.

Það er fundur hjá mér í kvöld fyrir markaðsnefnd. Svo er líka MR að taka þátt í Gettu betur um kvöldmatarleytið. Allt að gerast.

Ég er farin að læra.

Ný byrjun.

2007-12-31T07:25:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Í kvöld fögnum við komu nýs árs með flugeldum. Í mínu tilfelli með flugeldaáhorfi. Við keyrum alltaf rétt út fyrir Akranes um miðnætti og horfum yfir fjörðinn á höfuðborgina og flugeldana þar yfir. Það er mjög falleg sjón.

Ég var að vinna áðan. Það var ágætt. Missti reyndar af strætó í morgun og kom nokkrum mínútum of seint. Det går ikke. Við starfstúlkurnar eyddum mestum tímanum í lestur slúðurblaða, enda lítið að gera. Ég les öll helstu slúðurblöðin frá Ameríkunni inná kaffistofu í pásunum mínum, og við getum orðað það svo að ég sé orðin sérfræðingur. Vissuði að litla systir Britney Spears er ólétt, einungis 16 ára að aldri. Stórmerkilegt.

Jæja, þá er búið að setja saman öll mín húsgögn og koma öllum mínum eigum á sinn stað. Ég bjó meiraðsegja um rúmið mitt í morgun, mér fannst svo fínt inni hjá mér. Allir sem hafa séð íbúðina mína dásama hana. Þau eru á sama máli og ég, að hún sé alveg einstaklega notaleg. Það eru ljósakrónur í hverju herbergi, múrsteinar í stofunni og skreytt loft.

Verð að þakka Gunnari og Sverre alveg kærlega fyrir að setja saman fataskápinn minn, eftir að ég hafði gert heiðarlega tilraun til þess arna sjálf. Ég gat það ekki, enda lítill smiður.

Við Svala og Sverre fórum og fengum okkur take out mat frá litlum stað sem kallast Krua Thai í gær. Nafnið er fáránlegt og maturinn fáránlega góður. Eins og gerist oft í miðbænum lögðum við bílnum tæpt. Sverre bílstjóra gekk illa að koma okkur úr prísundinni þegar við ætluðum heim og endaði Svala á því að bakka út. Hann viðurkenndi að hún væri mun betri bílstjóri en hann sjálfur, og á allri minni löngu ævi hef ég aldrei séð þetta gert. Fróðlegt.

Árið sem er að líða hefur verið mjög viðburðaríkt, en það er ekki margt sem stendur upp úr. Leikritið Almost famous, það var góð reynsla. Sumarvinnan í Ölver var fróðleg. Þá veit ég allavega að ég vinn ekki aftur í sumarbúðum. Mér tókst að afreka það að kaupa íbúð 18 ára gömul, og setja hana svo á sölu sama ár. Ég hef flutt tvisvar.

Það sem var samt best í heimi var England. Við Sverre og Svala vorum að tala um það í gær, að í júlí þekktist ekkert af okkur. Í dag hefur maður eignast nýjan vinahóp, og ég er mjög þakklát fyrir að hafa kynnst öllu þessu frábæra fólki í ferð sem ég fór í nauðug-viljug. Fyndið hvernig hlutirnir geta þróast.

Eins og staðan er í dag, hefur litli draumurinn minn ræst, eftir mikla erfiðleika síðastliðna mánuði. Ég er í skóla sem ég elska. Ég á fullt af vinum og kunningjum hérna í Reykjavík sem mér þykir vænt um. Ég er búin að finna mér vinnu sem ég kann vel við mig í. Ég leigi íbúð með tveimur skemmtilegum stelpum. Ég stend á mínum eigin fótum fjárhagslega án neinnar aðstoðar foreldra minna.

Í augnablikinu gæti lífið örugglega ekki verið betra. Nema kannski ef ég losnaði við einkirningasóttina strax og íbúðin yrði seld á morgun. En erfiðleikarnir eru bara til að gera mann sterkari. Allt sem maður hefur gengið í gegn um síðustu árin, allir erfiðleikarnir og vesenið, hefur bara gert mann að því sem maður er í dag. Ég er sátt við það hver ég er. Þroskaðri en flestir jafnaldrar mínir fyrir vikið. Sjálfstæð. Stend frammi fyrir bjartri framtíð.

Sérhver endir er ekkert annað en ný byrjun, og ég veit að þessi byrjun á eftir að leiða eitthvað gott í för með sér ...

Gleðilegt nýtt ár og þakka ykkur fyrir það gamla. Árið hefði ekki verið eins án ykkar.

Að flytja.

2007-12-28T17:16:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég er stödd í miðjum flutningum. Skrifborðið, öll föt og allt dót er komið niður á Klapparstíginn. Fataskápurinn, rúmið, náttborðið og þvottavélin eftir.

Mér lýst rosalega vel á þetta. Herbergið mitt er rosa fínt. Vantar bara betri gardínur. Geri mér eina ferð í Ikea við tækifæri.

Jólin voru fín. Mikið sofið og horft á bíórásina. Þurfti að skipta þremur jólagjöfum. Fékk mér Harry Potter á íslensku, peysu og Sicko á dvd í staðinn. Þá á ég allar Harry Potter bækurnar á íslensku og allar myndirnar hans Michael Moore.

Fór á annan í jólum ballið á breiðinni. Það var eiginlega bara leiðinlegt. Sama hversu oft ég gef því séns, þá kemur það alltaf á daginn að Skagadjömmin aldrei undir væntingum.

Annars átti hann bróðir minn afmæli í dag. Hann varð 21 árs. Hann eyddi deginum í að hjálpa mér að flytja og eitthvað vesen. Örugglega ekki það skemmtilegasta sem hægt er að gera á afmælisdeginum, en svona er þetta ...

Íbúðin okkar er komin á sölu.

Í millitíðinni verður hún leigð út.

Lífið er að taka örum breytingum þessa dagana.

,, True love is like ghosts, which everyone talks about but few have seen.'' - Óþekktur ...

Góðhjarta.

2007-12-22T18:37:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Afsakið fjarveruna. Ég hef vægast sagt verið upptekin.

Síðustu dagar hafa verið langir og viðburðaríkir. Með Þorláksmessunni á morgun hef ég unnið samtals í tæpa 90 tíma í Eymundsson, enda bíður mín feitur launatékki. Ég er hinsvegar algjörlega uppgefin. Þetta er samt svo gaman að það er allt í lagi. Fólkið er meira en æðislegt, kúnnarnir yfirleitt vinalegir og einu skiptin sem maður gerir sig að fífli er þegar einhver spyr um bók og vill fá að vita hvar hún er. Um daginn spurði mig maður hvar bókina Jarlhetturnar væri að finna. Mér fannst titillinn á bókinni sjálfur nú svo fáránlegur ...

Einkunnirnar eru komnar í hús. Var ekkert sátt fyrst, enda er ég að lækka mig allverulega í meðaleinkunn. En eftir að hafa hugsað málið aðeins betur ákvað ég að þetta væri alls ekki svo slæmt.

Annars er ein tía. Í mætingu. Samt er mætingarblaðið mitt stútfullt af fjarvistum, sem hafa verið afskrifaðir sem veikindi. Í eðlisfræði mætti ég bara í svona 70% af kennslustundunum, enda gekk mér langverst í því prófi. Mætingarblaðið segir reyndar að ég hafi bara mætt í 50% kennslustunda, en það hlýtur að vera eitthver villa. Lífræn efnafræði, sem er fag sem ég mætti í innan við 30% vegna veikinda og brautarskipta, kom ekkert sérstaklega vel út heldur, en við látum það slæda.

Restin er 7ur og 8ur ... Þar á meðal 8 í stærðfræði. Mjöööög glöð.

Jólaballið var svo haldið þann 18.desember á Broadway. Ég var að vinna með Berglindi til sjö, síðan var haldið heim til hennar að gera sig sætan. Ég var í nýjum kjól, á bíl og að sögn viðstaddra góðhjartaðasti einstaklingurinn á ballinu. Ég skutlaði fullum bíl af Garðbæingum heim og ég veit ekki hvað og hvað ...

Takk fyrir súkkulaðið, Perla mín.

Daginn eftir var ég í fríi. Eini frídagurinn fram að aðfangadegi, og var hann vel nýttur í að sofa út, kaupa jólagjafir og hitta gamla vini. Lára kom í innkaupaleiðangur með mér í Smáralindina. Ég keypti allar jólagjafirnar og skellti mér svo í bíó að því loknu. Dan in real Life varð fyrir valinu, enda lítið annað í boði. Góð mynd. Þann dag var ég einnig mjög góðhjörtuð. Ég bauð Láru í bíó.

Sökum gjafmildi minnar ákvað ég að gefa sjálfri mér jólagjöf. Ég gaf mér pils, klút og riiisastóra og 600 blaðsíðna sagnfræðibók, Historica. Ég bara varð. Núna verður gaman um jólin.

Núna er klukkan orðin tvö að nóttu, og ég er einmitt alveg rosalega dugleg í augnablikinu. Ég sópaði allt gólfið í íbúðinni áðan, setti í þvottavél og er að pakka í þessum skrifuðu orðum. Af hverju er maður alltaf duglegastur þegar maður hefur ekki tíma til þess að vera duglegur? Ég á að vera að sofa ...

Annars hef ég lofað sjálfri mér að standa mig betur á næstu önn. Það voru 450 kennslustundir á önninni og ég mætti ekki í 150 af þeim ... Reyndar vegna veikinda, en það er alveg sama. Á næstu önn verð ég aldrei veik. Fögur fyrirheit hér.

,, Seeing isn't believing. Believing is seeing.'' - Setning úr bíómyndinni Santa Claus II ...

Juleferie.

2007-12-16T17:06:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég er komin í jólafrí.

Ég er samt að vinna í Eymundsson í Smáralind um jólin, og það ekkert lítið. Þannig ég er eiginlega ekkert í fríi.

Próflokadjammið. Það var spes. Dillon er samt frábær staður.

Fékk beitt skæri framan í mig af miklum krafti í gær. Fékk skurð, blæddi, en sem betur fer sést þetta lítið. Það er hættulegt að pakka inn gjöfum fyrir viðskiptavini.

Ég eeelska fólkið sem ég er að vinna með.

Jólaballið á þriðjudaginn. Þannig þangað til ... bæ.

Fullkominn ófullkomnleiki.

2007-12-12T11:53:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég sit hér sveitt yfir eðlisfræðidæmum og blóta lífinu í sand og ösku.

Ég er svo andlega uppgefin á þessum prófkvíða mínum að það er að verða mér ófært að læra. Já, ég viðurkenni það alveg. Ég höndla ekki átta próf. Ég höndla bara sex.

Í 3.bekk voru það ellefu próf, í 4.bekk voru það tíu próf. Núna eru þau bara átta. Eða það hugsaði ég allavega. Bara átta. Ég hafði rangt fyrir mér.

Það að vera með einkirningasóttina og þurfa að taka bara átta próf er ógerlegt. Síðustu daga hefur það verið heilinn minn sem hefur drifið mig áfram þegar líkaminn hefur gefist upp. Nú hefur heilinn minn hefur snúist gegn mér líka. Ég er byrjuð að hugsa um að það sé allt í lagi að falla á stúdentsfagi. Hvað er að mér?

Helvítis eðlisfræði.

Þegar ég var á eðlisfræðibraut í einhverjum hundrað eðlisfræðitímum á viku fékk ég ógeð á faginu. Við höfum ekki náð að sættast ennþá. Við erum ennþá óvinir.

Ég var samt sem áður að fá mjög góðar fréttir í dag. Það er maður að koma að skoða íbúðina okkar á morgun, og ég get flutt á nýja staðinn strax á aðfangadag.

Ég var að fá slæmar fréttir í gær. Ég byrja að vinna í Eymundsson strax klukkustund eftir að síðasta prófinu lýkur. Og verð að vinna alla þá helgi til tíu á kvöldin. Ég segi sjálfri mér að ég þurfi þessa peninga, þessvegna sætti ég mig við þetta ... næstum því.

Annars er ég búin að vera í mjög dimmum hugsunum þessa dagana. Mér finnst önnin algjörlega ónýt. Ég eyðilagði hana, og aðrir eyðilögðu hana fyrir mér.

Ég bind miklar vonir við nýja staðinn. Þá getur maður kannski byrjað að vera hamingjusamur, svona í fyrsta skiptið í nokkurn tíma.

Þetta lagast allt þann 24.desember þegar kirkjukórinn syngur inn jólin með Heims um ból. Þá líður mér alltaf eins og lífið sé fullkomið.

,, Sometimes you just have to take the leap, and build your wings on the way down.'' - Kobi Yamada ...

Stærðfræði á Snæfellsnesinu.

2007-12-09T15:22:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Helgin að taka enda og ég er komin heim úr sveitasælunni.

Ég og Perla lögðum af stað strax eftir íslenskuprófið á föstudaginn. Komum reyndar við í nýja bakaríinu hans Jóa Fel og keyptum okkur köku fyrst. Perla var gjörsamlega ósofin og ég gerði heiðarlega tilraun til þess að keyra. Eftir að ég var millimetra frá árekstri í hringtorginu hjá Mosfellsbæ varð Perla nú samt að taka við stýrinu.

Við hlustuðum bara á fjörug jólalög alla leiðina upp á Snæfellsnesið og sungum hástöfum með.

Þarna var allt snævi þakið. Okkar fyrsta verk eftir að lyklinum hafði verið snúið í skránni var að hlaupa upp í rúm og sofna. Sá fegurðarblundur var bráðnauðsynlegur, enda fimm próf að baki á fimm dögum, og maður hefur ekki endalausa orku.

Helginni var svo eytt í stærðfræði, sjónvarpsgláp, kaffidrykkju og rúsínuát.

Keyrðum heim í kolniðamyrkri áðan. Ennþá með jólalögin á fóninum. Sungum að sjálfsögðu hástöfum með.

Perla keyrði. Að sjálfsögðu.

Bara þrjú próf eftir. Bara fimm dagar í jólafrí.

,, The mind is everything. What you think you become.” - Guatama Buddha ...

Hálfnuð.

2007-12-06T14:32:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég er hálfnuð.

Efnafræði, líffræði, þýska og enska búin.

Þýskan var hræðileg. Prófið var allt allt allt of langt og þungt. Það náði enginn að klára það. Djöfull verður vælt eftir áramót. Sérstaklega þar sem krakkarnir í spænsku og frönsku fengu tveimur blaðsíðum styttra próf. Helvítis þýskukennarar ...

Íslenska, stærðfræði, eðlisfræði og lífræn efnafræði eftir. Íslenskan á morgun og ég er ekki byrjuð að læra. Ég er samt búin með Njálu og er með fínar glósur úr rest þannig ég er ekkert fallin ...

Ég eldaði mér kvöldmat áðan. Beikon, egg og ristað brauð. Ég er mjög stolt af sjálfri mér. Er ein heima núna í prófunum. Hefur sína kosti og galla. Ég er smá einmana, en það er gott að fá algjöran frið.

Fer uppí bústað með Perlu á morgun. Ætlum að læra þar stærðfræði alla helgina eins og síðast. Það er æðislegt.

http://mbl.is/mm/frettir/innlent/frett.html?nid=1307455

Mæli með þessari frétt.

Veikur.

2007-12-04T12:51:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég er óþekk.

Þegar ég kom heim úr líffræðiprófinu fékk ég mér að borða, horfði smá á sjónvarpið og ákvað að láta undan litla heilsuálfinum og lúra aðeins. Ég var að deyja.

Núna er klukkan átta að kvöldi og ég nývöknuð. Ég skánaði samt ekkert við þetta lúr. Mér líður ekki vel. Ég er með rosalegan hausverk, máttlaus, með kláða og svitna eins og svín þótt mér sé ískalt.

Þýskupróf á morgun, og ég ekki byrjuð að læra.

Það próf á örugglega eftir að ganga svipað og efnafræðin og líffræðin. Ekkert fall, en samt ekkert æðislegt.

Þetta tímabil er ekkert sérstaklega uppbyggjandi.

Tossi!

2007-12-03T11:43:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Prófatörnin er hafin. Eitt búið, sjö eftir.

Efnafræðin var ekkert létt. Samt ekkert fall. Enginn skilaði inn prófinu fyrren bjallan hringdi.

Er búin að vera mjög upptekin í dag. Hef ekkert komist í að læra og það er að koma kvöldmatartími.

Líffræðin verður bara tekin í kvöld. Ójá.

Ég er víst í tossabekknum í árgangnum. Allavega að sögn vissra prestafkvæma.

Málið er að ég hef staðið frammi fyrir miklu vandamáli síðustu tvær annir. Ég er á náttúrufræðibraut, samt hata ég raungreinar. Hvað gera bændur þá? Úrræðin í MR eru alls ekki mörg. Þau eru:

1. Að fara á málabraut.
2. Að fara á eðlisfræðibraut 2.
3. Að fara á viðskipta- og hagfræðibraut.
4. Að skipta um skóla og fara í gegn um allt vesenið sem fylgir því.

Þá skulum við meta kostina. Ég hef prófað málabraut. Fannst það ekki nógu krefjandi. Þar að auki þyrfti ég að fara niður um ár til að læra upp alla latínuna og verða ári á eftir í skóla. Ekki séns.

Ég er búin að prófa eðlisfræðibraut 2. Gallinn var sá að eðlisfræði er raungrein og því miður uppistaðan í náminu.

Ég er einstaklega hrifin af kosti númer þrjú. Gallinn er sá að þessi braut er ekki kennd í MR. Bara málabraut og náttúrufræðibraut.

Kostur númer fjögur. Hversu oft ég hef íhugað þennan kost er ekki hægt að henda reiður á. Niðurstaðan hefur samt ætíð verið sú að MR er bestur og eftir að hafa stundað nám þar er enginn annar skóli samboðin þeim erfiðleikastuðli sem þar er við lýði.

Þar af leiðandi er ég í "tossabekknum".

Ég hugsaði nefnilega með sjálfri mér að lífið væri ekki þess virði að pína sig áfram í einhverju sem þér finnst leiðinlegt. Þessvegna læt ég pína mig áfram í því sem mér finnst leiðinlegt, bara í því minnsta mögulega magni sem náttúrufræðibrautir í MR bjóða upp á.

Ég kýs að lifa á fornri frægð og varpa spurningunni fram um það hver dúxaði í grunnskóla hérna fyrir nokkrum árum síðan ...

Svarið við þeirri spurningu gefur mér alltaf smá hughreystingu. Ég er ekki tossi.

,, Líf sérhverrar manneskju er vegur heim til hennar sjálfrar. '' - Hermann Hesse ...

Prófalestur.

2007-12-01T08:20:00.000-07:00

Það er laugardagur.

Efnafræðihelgin mikla hefur gengið í garð.

Ég byrjaði að læra klukkan tíu í morgun. Núna er klukkan að ganga fjögur.

Afrakstur; ömurlegur.

Las frá blaðsíðu 528-577 í hinni æðisgengnu Chemisty the Central Science. Það er bara 13.kafli ...

Djöfull.

Ég er of veik til að standa í þessu.

Ég segi bara eins og félagar mínir í Blue October ... I want to swim away, but don't know how.

Ég þarf samt ekkert að örvænta.

Ég hef símanúmerið hjá Má Björgvinssyni ...

Sviti.

2007-11-30T06:04:00.000-07:00

Já góðir hálsar.

Ég fór í skólann í gær. Þegar ég kom heim úr skólanum ætlaði ég að leggja mig aðeins, ég var svo uppgefin eftir daginn. Ég vaknaði klukkan sjö í morgun. Í kjölfarið gleymdi ég afmælinu hennar Láru minnar. Ég er að verða vond manneskja.

Útborgunardagur í dag. Ég get unað vel við mitt.

Bara mánuður í að ég flytji niður í miðbæinn inn til Svölu og Kristjönu, nemenda í Kvennaskólanum. Það verður áhugavert ævintýri. Ég hlakka ekkert smá til. Klapparstígur 17, hér kem ég ... bráðum.

Ég fór ekki í skólann í dag. Vaknaði í morgun með höfuðverk, ógleði, hita og mér til yndisauka var ég kósveitt. Það er farin að verða reglulegur liður í lífi mínu. Ég er alltaf sveitt, en samt alltaf kalt. Vegna fjarveru minnar úr skólanum í dag gat ég ekki keypt miða á jólaball MR-inga. Vonum að það reddist einhvernveginn.

Það sem af er deginum hef ég legið uppi í sófa og lesið Inquiry into Life. Það gengur alveg ágætlega að læra undir jólaprófin ..

Mér hefur verið tilkynnt að ég megi ekki drekka næstu 6 mánuði ef ég vilji ekki deyja fyrir aldur fram. Starfsemi lifrinnar hjá mér er í rugli sökum sjúkdómsins og ef ég drekk ofan í það gæti ég átt á hættu að skemma í mér lifrina, sem gæti háð mér ævilangt.

Gaman af því.

Annars rakst ég á grein í tímaritinu Nýtt líf. Mig minnir að hún hafi borið yfirskriftina "Verður þú kærastalaus um jólin" og greinin fjallaði um það hvernig þú ættir að takast á við þann hræðilega hlut. Finnst konum þetta virkilega vera vandamál? Það eina sem mér finnst leiðinlegt við að eiga ekki kærasta núna yfir hátíðirnar er að þá fæ ég ekki einni jólagjöfinni meira.

Eftir 15 daga verða prófin búin.

Þá verður ekkert próflokadjamm á Jóhönnu. Onei, hún verður á bíl ...

,, Snilld er 1% innblástur og 99% sviti.'' - Thomas A. Edison ...

Kláði

2007-11-28T07:36:00.000-07:00

Já góðir hálsar.

Ég var spurð að því í kaldhæðni um daginn af hverju ég skrifaði alltaf svona upplífgandi bloggfærslur. Í tilefni af því hef ég ákveðið að skrifa eina í viðbót.

Ég er komin með ógeð á veikindunum. Það eru að verða tvær vikur síðan ég fór síðast í skólann. Ég hef bara endrum og sinnum orku til þess að læra eitthvað af viti, og ekki nema fjórir dagar í fyrsta próf. Í dag vaknaði ég klukkan fimm í morgun og byrjaði að klóra mér eins og alltaf. Eftir blóð, svita og tár náði ég að lesa fyrstu 30 blaðsíðurnar í eðlisfræðibókinni. Síðan skellti ég mér niður í miðbæinn. Ég fór til Báru Daðadóttur þjónustufulltrúa í Landsbankanum og fékk minn þriðja auðkennislykil. Að sögn bankans var þetta einn sá síðasti á landinu. Ég lofaði að týna þessum ekki líka.

Svo rölti ég í klippingu. Ég, sem hef ekki rennt greiðu í hárið á mér síðustu vikur, ákvað að núna ætti veikindatímabilinu að ljúka. Það er að segja útlitslega séð. Mér líður ennþá veikt.

Eftir ánægjulega stund í þægilegum stól gerði ég heiðarlega tilraun til þess að læra meira. Ég fór á bókasafn Kópavogs. Kom mér vel fyrir í stólnum og tók eðlisfræðibækurnar uppúr töskunni. Eftir 40 mínútur varð ég að gefast upp.

Ég gat ekki einbeitt mér, mig klæjaði svo mikið. Þetta er hætt að vera fyndið gott fólk. Ég er búin að vera með þessi útbrot í 2 vikur, og mig klæjar ekkert lítið í þessi rauðu svæði sem virðast geta stungið sér upp hvar og hvenær sem er. Læknarnir segja mér að klóra mér ekki. Það er bara ekki hægt. Ég er að verða brjáluð.

Ég þaut heim, beint úr fötunum og klóraði mér og klóraði. Ég er enn að.

Verð samt að hætta þessu. Ég er komin með lítil sár út um allt og það blæðir úr sumum. Det går ikke.

Ég hef ekkert að segja. Nema ég ætla í skólann á morgun.

Ég vorkenni mér alveg svakalega í augnablikinu.

,, I cannot live without books. '' - Thomas Jefferson ...

Afneitun.

2007-11-24T13:19:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Dæs.

Eftir ömurlega viku sem einkenndist af því að sofa, horfá sjónvarpið, læra og sofa meira, fékk ég ógeð. Ég gat ekki mögulega hugsað mér að vera veik lengur eftir að hafa legið andvaka heilu næturnar vegna verkja, ælt heilu máltíðunum og leiðst meira en sjálfum ... Ókei engum hefur leiðst eins mikið og mér. Þannig ég ákvað bara að ég gæti þetta ekki lengur. Það eru takmörk fyrir því hvað maður getur skemmt sér vel einn.

Þannig ég ákvað að afneita sjúkdómnum. Hann mun reyndar fylgja mér næstu 6 mánuðina, þar sem munnvatnið mitt er bráðsmitandi. Passið ykkur á að kyssa mig ekki, og ekki nota sama glas og ég, eða borða af sömu samloku og ég. Strákar eru frekar í áhættu. Pas på.

*myndafeinhverjuáhugaverðu*

Ég fór meiraðsegja í starfsþjálfun í nýju vinnunni minni í dag, í þykjustunni full af orku, og ég elska hana meira en allt. Ég elska bækurnar, starfsfólkið og jólaandann. Eymundsson í Smáralind er klárlega málið. Einkennisbúningurinn minn er krúttlegt, grænt lyklakippu-hálsband með engum lyklum á.

Ég er líka búin að ákveða að ég fari í skólann á mánudaginn. Þá þarf ég að skila ritgerð, tveimur skýrslum og taka tvö próf. Ég eeeelska MR.

Á morgun, einkatímar. Ingólfur og Berglind ætla að hjálpast að að leiða mig í gegnum hina óralöngu frumskóga efnafræði, stærðfræði og lífrænnar efnafræði. Reyndar er stærðfræði frumskógurinn ekkert langur. Bara einfaldlega ... til staðar.

Fall. Kemur ekki til greina.

Fékk kort frá bekknum mínum. Framan á var mynd af mér með trefil og ljóst hár. Innan í var ljóð um mig og undirskrift frá öllum, meiraðsegja stærðfræðikennaranum. Þau sögðu mér að láta mér batna. Þau eru sæt.

Starfsfólkið sem er að vinna með mér tók eftir því hvað augun mín eru gul. Af hverju geta þau ekki hætt að vera gul. Þetta er ógeðslegt.

En ókei. Lærdómur á laugardagskvöldi.

Hvenær eignast ég líf ...

,, Ókei, þegar þessi vika er búin, þá á ég mér loksins líf.'' - Segir maður alltaf um leið og einhverri brjálaðri lærdómsvikunni er lokið, en svo kemur alltaf önnur, og önnur, og önnur ....

Spítalavist.

2007-11-19T08:11:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Á föstudagskvöldið var MR að keppa í Morfís og svo var tebó í kjölfarið. Ég eyddi nóttinni á bráðamóttöku Landsspítalans í staðinn.

Á laugardaginn var embættismannaferð. Ég var á Akranesi, veik.

Á sunnudaginn var ég svo lögð inn á spítalann og þurfti að dvelja þar í sólarhring. Ég hafði ekki haldið neinu niðri í 4 daga, var með vökvaskort og pissaði blóði.

Var greind með þvagfarasýkingu og einkirningasótt. Spurning hvort maður komist í skólann það sem eftir er af önninni. Ég ætla samt að taka jólaprófin. Ég ætla.

Mér leiðist sjaldan jafnmikið og þegar ég er á spítala. Allir vilja stinga mig með sprautum og maturinn er óætur. Magnús, Lára og Ragnheiður komu reyndar í heimsókn og Magnús lánaði mér nokkrar dvd myndir. Annars hefði ég dáið.

Það er leiðinlegt að vera veikur.

,, Dreams have only one owner at a time. That's why dreamers are lonely.'' - Erma Bombeck ...

Dægrastytting.

2007-11-13T19:30:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Helginni lokið og vikan hálfnuð. Tíminn er farinn að líða svo hratt.

Um helgina fór ég á rúntinn með Magnúsi og Huldu. Við áttuðum okkur á því að það eru 15-16 mánuðir þangað til við verðum tvítug. Sjokkerandi. Mig langar ekki á þrítugsaldurinn strax. Það samsvarar barneignum, hjónaböndum og alls konar ábyrgð. Ég er að verða gömul ...

Annars gerði ég lítið sem ekki neitt þessa helgina. Lá bara uppá Akranesi í veikindum, lærði og hitti fólk. Reyndar glápti ég líka pínku á sjónvarpið, en ég mátti það alveg. Mamma og pabbi voru að fá sér risastóran flatskjá inn í stofu og nýjan sófa. Mjög góð ástæða til að fara að stunda föðurhúsin oftar.

Ég er lítið búin að sofa það sem af er af vikunni, enda 4 próf af baki. Ég tek bara 8 próf á þessum tæpu 3 vikum sem eftir eru í jólaprófin, og svo 8 jólapróf. Þá er ég líka búin. Við tekur Eymundsson og vonandi einhver skemmtilegheit.

Það eru bara um 30 dagar í jólin. Get ekki beðið eftir að kaupa jólaskraut og jólatré í nýju íbúðina. Hún á að vera jólaleg líka. Ég þarf að fara um helgina í Skífuna og kaupa mér geisladiska með jólalögum á. Það er alltaf verið að auglýsa það í sjónvarpinu, og ég verð bara veik mig langar svo að fara að heyra öll gömlu, góðu lögin. Mig langar líka á jólatónleikana hjá Frostrósum OG hjá Bó Hall. Mig langar svo mikið eitthvað.

Annars er klukkan að verða þrjú að nóttu, og ég er orðin svo þreytt að ég get ekki sofnað. Mig verkjar í augun. Ég hef ekki gert neitt í allan dag nema koma röð og reglu á fatapantanirnar hjá MR-ingunum. Telja sortir, liti og stærðir. Þetta eru föt fyrir tvær milljónir, og ekkert lítið af fötum heldur. Úff. Það er samt gaman í bekkjarráði ... lofa.

Gærdagurinn mun fara í það sama, en þá vona ég að ég nái að sofna eitthvað. Miðvikudagar eru reyndar Grey's Anatomy dagar. Ég læt ekkert stöðva mig í að horfa á þáttinn.

Fæ mögulega vottorð í leikfimi út önnina vegna vírussýkingarinnar. Svalt.

,, Hvernig getið þið borðað þetta. Þetta er eins og hundrað ára gamalt typpi með frönskum.'' - Sagði Hulda svo pent þegar við Magnús vorum að gæða okkur á skútupylsu ...

Ný vinna, ný úlpa.

2007-11-08T11:51:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Ég varð aftur veik.

Á miðvikudagsmorguninn keyrðum við systkinin upp á Akranes þar sem ég átti tíma hjá lækni. Mamma kom með mér. Læknirinn var rússneskur og ákvað að senda mig í blóðprufu morguninn eftir. Það skemmtilegasta sem ég geri gott fólk. Í morgun mætti ég sem sagt mínum stærsta ótta, sprautu. Læknirinn sem tók blóðprufuna var samt svo góður að taka mig afsíðis og leyfði mér að liggja. Annars hefði þetta farið eins og áður, yfirlið og mikil geðshræring.

Læknirinn sagði að ég hefði örugglega fengið vírussýkingu og það tæki mig einhvern tíma að jafna mig, þannig ég gæti orðið slöpp eitthvað lengur og fengið hita. Alltaf gaman að vera veiklíngur.

Hulda er samt meiri veiklíngur heldur en ég.

Það var samt mjög gott að vera á Akranesi í sólarhring. Ég fékk tvær heitar máltíðir, hitti Magnús, Láru og Ylfu og las helling í Njálu. Núna á ég bara 48 blaðsíður eftir.

Á morgun verð ég samt að fara í skólann, sama hvað öll heilsa segir. Ég þarf að taka 2 þýskupróf, eðlisfræðipróf og skila verkefni í lífrænni.

Mamma og pabbi gáfu mér úlpu áðan í fyrirfram jólagjöf. Það er ekki hægt að láta veikt barnið ganga um í neinu öðru en góðri úlpu, svona þegar Kári er byrjaður að láta á sér kræla. Hún er risastór og svört með loðkraga. Svo ekki sé nú minnst á hlý líka. Ég elska hana strax jafnmikið og annan handlegginn á mér.

Annars er ég komin með nýja vinnu í Pennanum í Smáralind. Ég elska bækur, þannig það verður gaman að vinna í kring um það um jólin. Ég var vöruð við að þetta yrði mikil vinna. Það er gott að vinna mikið. Gott fyrir sálina.

En ég ætla að hætta að gera þennan óþarfa og demba mér í lærdóminn. Ætla að stunda hann mikið næstu daga, svona í tilefni af því að ég verð á Akranesi um helgina, og þar er ekkert annað hægt að gera ...

,, Viltu ekki bara taka bæði prófin á morgun og ég gef þér nokkrar mínútur aukalega? '' - Spurði þýskukennarinn minn, en þar af leiðandi tek ég tvö skemmtileg próf í sama tímanum á morgun ....

Væluskæl.

2007-11-06T14:43:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Það fer að styttast í jólaprófin.

Ég fer í próf 3, 4, 5, 6, 7, 10, 13 og 14.des. Vúhú. Hef bara áhyggjur af síðustu tveimur, lífrænni efnafræði og eðlisfræði, en það hlýtur að reddast. Það hefur alltaf gert það.

Annars er ég orðin atvinnulaus. Ég var engan veginn að fíla móralinn inni í Blómaval og bakið mitt þolir ekki að sitja á kassa í 9 tíma á dag. Ég fæ að vita það á morgun eða hinn hvort ég fái vinnu í Pennanum um jólin. Ef ekki er ég að fara að taka rúnt í Kringlunni í lok vikunnar og sækja um eitthvað sniðugt.

Ég er búin að vera rosalega slöpp í dag og í gær. Í gær sofnaði ég rétt eftir kvöldmat og vaknaði ekki fyrr en 8:14 morguninn eftir. Þrátt fyrir að hafa steinsofið í 12 tíma í nótt var ég samt eitthvað slöpp í dag líka. Ég nenni ekki að verða veik aftur. Held að ég sé komin með hita og ég get ekki einbeitt mér fyrir hausverk.

Er að fara í feitt þýskupróf á morgun úr öllu námsefni sem við höfum tekið í vetur. Þýsk málfræði er ekki beint skemmtileg. Get ekki beðið eftir sumrinu. Þá verð ég útskrifuð í ensku, þýsku, lífrænni efnafræði, efnafræði og eðlisfræði. Verður reyndar hrikalegt að taka 5 stúdentspróf í vor, en blelli maður, það reddast.

Ég held að þetta verði bráðum kosið vælublogg Íslands.

,, If you born an original, don’t die a copy.'' - John Mason ...

Garg.

2007-11-04T14:49:00.000-07:00

Já góðir hálsar. Helgin er búin að vera ömurleg.

Vinnan er ógeð, bústaðaferðin með bekknum var ekkert spes ... og ég er að deyja í bakinu þökk sé Blómaval.

Ég var að koma heim úr vinnunni, klukkan er að verða tíu og ég er ekki byrjuð að læra undir stærðfræðiprófið sem er á morgun. Get ekki einu sinni lært, ég er svo reið útí alla.

Ég segi upp á morgun.

Næsta vika verður helvíti líka. Fjögur próf í minnsta lagi, tvær skýrslur og einn fyrirlestur.

Næstu helgi ætla ég að eyða uppá Akranesi. Ég veit ekki alveg hvað ég þarf í augnablikinu, en ég skýt á það.

Ekkert jafnast á við góðar vinkonur sem maður hefur átt í meira en áratug. Þær hlusta alltaf.

,, Er allt í lagi með þig?'' - Spurði Hinrik mig eftir að ég datt niður stigann í bústaðnum ...

Mesta blekking nútímans.

2007-11-01T12:16:00.000-06:00

The Truth Behind the Fantasy of Pornby Shelley Lubben, former porn actress

Kynþokkafullar og íturvaxnar klámstjörnum eru kannski ein mesta blekking allra tíma. Treystu mér, ég veit það. Ég gerði þetta í langan tíma og ég gerði þetta því ég var gráðug í peninga. Ég var í rauninni ekki mikið fyrir kynlíf, og í rauninni langaði mig bara ekkert I það. Ég var meira fyrir flöskuna mína af Jack Daníels en þessa gæja sem mér var borgað að feika það með. Þar hafið þið það, engar af okkur klámstjörnunum líkar við það að leika í klámmyndum. Staðreyndin er sú, við hötum það. Við hötum að vera snertar og niðurlægðar af einhverjum illa lyktandi, sveittum ókunnugum mönnum sem eru alveg sama um okkur. Sumar af okkur hata þetta svo mikið að þú getur heyrt þær kasta upp milli atriða. Aðrar fara út í smók og reykja endalaust af Marlboro lights.

Þetta er kannski ekki alveg hugmyndin sem þú hefur um okkur. En Klámiðnaðurinn vill að þú haldir að við klámstjörnurnar elskum kynlíf. Iðnaðurinn vill að þú haldið að við njótum að vera niðurlægðar og smánaðar í hinum ýmsu viðbjóðslegu atriðum. Sannleikurinn er sá að við klámstjörnurnar höfum oftar en ekki mætt í sett og ekki vitað um ýmsar kröfur sem framleiðandinn vill að við gerum, og ef við erum ekki til er okkur sagt að fara án þess að fá borgað. Þá er annaðhvort að vinna, eða aldrei að fá vinnu aftur. Ég veit að þetta er okkar val, en sumar okkar þurftum á peningunum að halda. En málið er að þeir ráðskast með okkur, við neyddar og okkur hótað. Fyrir sumar okkar hefur afleiðingin verið HIV smit. Ég persónulega fékk herpes sem er ólæknandi smitandi sjúkdómur.. Ein vinkona mín í bransanum fór heim eftir langar tökur og skaut sig.. Hún er nú látin..

Ég held að ég geti pottþétt sagt, að þær konur sem ákveða að verða klámstjörnur, ólust ekki upp í heilbrigðu umhverfi sem börn. Og margar konur í þessum bransa viðurkenna það fúslega að þær voru kynferðislega misnotaðar, andlega kúgaðar, líkamlega barðar eða átt foreldra sem hugsuðu ekki nægilega um þær. Sumar þeirra var nauðgað af ættingjum eða misnotaðar af nágrannanum. Ég get sagt þér það að þegar við vorum litlar stelpur langaði okkur að leika okkur við dúkkur og verða mömmur, en ekki fá sveitta og stóra karla ofan á okkur. Þetta sama ofbeldi sem við upplifðum þá, upplifum við aftur þegar við leikum fyrir framan myndavélarnar, og við hötum hverja einustu mínútu. Oft notum við áfengi og eiturlyf til að deyfa okkur. Og því lengur sem við erum í bransanaum notum við meira og meira af þessum deyfilyfjum. Við lifum í stöðugum ótta við að smitast af eyðni og að smitast af einhverjum kynsjúkdómum. Framleiðendur klámmynda vilja gera þetta sem raunverulegast fyrir áhorfandann svo þeir leyfa okkur ekki að nota smokka.. Áhyggjur og kvíði að fá Herpes, syphilis, chlamydia og flr sjúkdómar er okkar daglega brauð. Við förum í test á mánaðarfresti, en við vitum að testin koma samt ekki í veg fyrir að við getum fengið þessa sjúkdóma. Og fyrir utan þetta allt þetta og sjúkdómana sem þú getur fengið með því að leika í klámmynd, þá eru margt sem við gerum sem er svo hættulegt. Margar okkar hafa bókstaflega eyðilagt líkama okkar og skaðað.
Þegar vinnudegi líkur hjá okkur klámstjörnunum, förum við heim og reynum að lifa eðlilegu lífi og eiga eðlileg samskipti í samböndum okkar. Málið er sumir af kærustum okkar eru svo afbrýðisamir að oft verðum við fyrir líkamlegu ofbeldi heima, Þannig í staðinn giftumst við oftast klámmyndaleikstjórum á meðan sumar kjósa lesbísk sambönd.

Þegar við eigum frí erum við eins og zombies / uppvakningar, með bjór í annarri hendi og skot í hinni. Við erum ekki mikið fyrir að taka til svo við búum við í drasli og ógeði. nema þegar við ráðum til okkar hreingerningakonu til að taka til eftir okkur. Klámmyndastjörnur eru eru heldur ekki bestu kokkar í heimi. Að panta inn mat er eðlilegt fyrir okkur, en í flestum tilfellum köstum við upp eftir að við borðum því við erum flestar með búlemíu.

Þær klámmyndstjörnur sem eiga börn.. þá erum við verstu mæður í heimi. Af engri ástæðu öskrum við á börnin okkar og lemjum þau.. Yfirleitt erum við dópaðar eða fullar og oftar en ekki er það í verkahring ungra barna okkar að pikka í okkur á gólfinu til að vekja okkur. Og þegar við fáum kúnna heim, læsum við börnin okkar inn í herbergi og segjum þeim að þegja.. Ég gaf dóttir minni símboða og sendi hana alltaf út.. og lét hana vita hvenær henni var óhætt að koma heim.
Sannleikurinn er sá að það er enginn dýrðarljómi í kringum klám, þetta er allt lygi. Ef að betur er að gáð þá er ýmislegt sem að klámiðnaðurinn vill ekki að þú sjáir. Sannleikurinn er bara sá að við klámleikkonur sjáum ekki fyrir endann á skömminni og sársaukanum, en við getum ekki hlotið endurreisn einar. Við þurfum ykkur konur og menn menn til að berjast fyrir frelsi okkar og færa okkur mannorð okkar aftur. Við þurfum á ykkur til að halda utan um okkur á meðan við grátum þangað til okkar djúpu sár læknast. Við viljum að þið hendið klámmyndunum sem við erum í til að hjálpið okkur að púsla lífum okkar aftur saman. Við þurfum á því að halda að þið biðjið fyrir okkur næstu 15 ár svo guð heyrir og gefi okkur endurreisn á okkar brotna lífi…
Ekki trúa lyginni lengur. Klám er ekkert annað en uppgert kynlíf og lygar á DVD diski.. Treystu mér.. ég veit!!!

Þetta bréf er tileinkað öllum þeim klámstjörnum sem hafa fengið HIV, dáið af völdum eiturlyfja eða fyrirfarið sér…

Bréfið skrifar kona að nafni Shelley sem er fyrrverandi klámstjarna og vændiskona. Henni tókst að snúa lífi sýnu til betri vegar og hefur nú helgað líf sitt því að hjálpa þeim sem hafa orðið fyrir kynferðislegri áreitni. Hún afhjúpar á sláandi hátt hvernig raunveruleiki margra klámstjarna er, sem algerlega sýnir fram á það að klámstjörnur eru mesta blekking nútímans.. Hvað finnst þér?

Jólin, jólin allstaðar.

2007-10-30T20:28:00.001-06:00

Já góðir hálsar. Ég get ekki sofið. Ég svaf heilu og hálfu dagana þegar ég var veik og það virðist ætla að duga mér eitthvað áfram.

Ég fór út á land bæði á sunnudaginn og mánudaginn, og það var snjór yfir öllu. Veturinn er að ganga í garð. Á sunnudeginum skelltum við heimilisfólkið okkur á Geysi. Maður verður víst að sýna útlendingnum landið aðeins, þó það nú væri. Hann á eftir að sjá svo margt. Gullfoss og Þingvellir eru á listanum, og svo langar honum rosalega að sjá Norðurland. Því ákvað ég að við færum norður milli jóla og nýárs og skelltum okkur á snjóbretti. Svo verður að sjálfsögðu stoppað hjá ömmu og afa á Hvammstanga í leiðinni og fengið sér eitthvað í gogginn.

Á mánudaginn var Njáluferð. Árgangurinn komst í 3 rútur, og voru Hilla, Kristín og Berglind góðir ferðafélagar. Ég lærði ekki mikið í ferðinni, enda lestri bókarinnar ekki lokið og snjórinn var meira freistandi heldur en kennslan. Ég lærði þó, að það er ekki hægt að sofa í rútu. Til að drepast ekki úr leiðindum voru teknir nokkrir klassískir drepa-tímann-leikir. Það kom virkilega á óvart hvað það reyndist gaman, enda þarf ekki mikið til að skemmta mér. Hápunktar ferðarinnar eru án efa þegar Trausti datt með hausinn ofan í lækinn og þegar við þurftum að snúa við til að ná í Skender, en hann gleymdist hjá einhverjum fossi greyið.

En já. Snjórinn er kominn, jólaskreytingarnar eru komnar í Blómaval og Húsasmiðjuna. Það þýðir bara eitt, jólin eru í nánd. Nánar tiltekið eftir 53 daga. Jólin eru uppáhalds tími ársins hjá mér. Ég ætla að kaupa jólatré og hafa hér í íbúðinni. Ég ætla að skreyta og búa til snjóengla, skrifa á jólakort og kaupa jólagjafir, horfá teiknimyndir á aðfangadag og drekka heitt kakó. Jólunum verður vonandi eytt í Pennanum í Smáralind með Berglindi, en ég sótti um vinnu þar í gær.

Ég man þegar maður bar út jólakortin þegar maður var lítill. Þá fórum við systkinin í jólasveinabúninga, skelltum á okkur skeggi og hlupum á milli húsa. Líka þegar minn árgangur flutti jólasveinaleikritið í 7.bekk um jólasveininn sem fór til Hollywood. Ég sakna litlu jólanna í skólanum og jóladansleikjanna sem maður fór alltaf á. Maður lærir hinsvegar að meta jólin betur með aldrinum og njóta þeirra. Það geri ég allavega.

Ég vil jól. Samt ekki jólapróf. Það eru bara 4 vikur í prófin, og ég kann ekki skít í lífrænni efnafræði, efnafræði og eðlisfræði. Það var ekkert allt of sniðugt að skipta um braut svona seint. Ojæja ..

Sumarbústaður um helgina. Ég hlakka til. Ég verð á bíl, sem er bara heitt. Án vetrardekkja, sem er ennþá heitara. Það jákvæða við að lenda í bílslysi á leiðinni heim er að þá þarf ég ekki að mæta í vinnuna daginn eftir. Ég hata að vinna í Blómaval. Við erum alltaf svo undirmönnuð eitthvað. Fíla það ekki. Ef ég fæ vinnuna í Pennanum segi ég upp þar 1.desember. Ég krossa bara fingurna og vona það besta. Annars held ég að ferilskráin mín fari að líta illa út bráðum. Ég er búin að vinna á svo mörgum stöðum um ævina að það kemur út eins og það sé alltaf verið að reka mig. Ég fæ bara fljótt leið á vinnu, það er gallinn við mig. Ég þarf alltaf að skipta um umhverfi reglulega. Kannski er það þessvegna sem ég hef skipt um braut tvisvar í MR, á meðan meðalnemandinn hefur aldrei gert það ...

Ég var að finna allar myndirnar síðan af böllum í grunnskóla í tölvunni minni. Ég þarf endilega að koma þeim inná netið við tækifæri. Það er samt rosalega sárt að skoða myndir af sér í 10.bekk og sjá þetta síða, ljósa, krullótta hár.

,, Þú ert ömurlegur Akranesdjammari.'' - Sagði Lára við mig þegar ég tilkynnti henni að ég myndi beila á öðru ballinu í röð núna um helgina ...

Drukknun.

2007-10-30T11:38:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Ég er að drukkna.

Núna og í næstu viku er búið að setja fyrir milljón próf og skýrslur. Úff.

Ég er meiraðsegja að fara að vinna fös-lau-sun. Ennþá erfiðara að ná í góðar einkunnir fyrir vikið. Sumarbústaður með bekknum á laugardagskvöldið. Ennþá erfiðara að hafa tíma til að læra fyrir vikið. Úff.

Ætli ég verði ekki að sleppa við tónlistarballið í FVA á föstudagskvöldið og læra ... jakk.

Var á árshátíð hjá Húsasmiðjunni/Blómaval um helgina. Eftir það fór ég heim til Svölu í partý. Ágætt kvöld, ágætt kvöld.

Ég hef ekki tíma til að leika mér í tölvunni. Ég er farin að læra fyrir íslenskuprófið á morgun. Ljóð, jess!

,, It's the friends you can call up at 4 a.m. that matter.'' - Marlene Dietrich ...

Veikindi

2007-10-24T13:05:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Ég er búin að vera veik heima núna í tvo daga.

Ég var með 39 stiga hita í gær, kaldsveitt, óglatt og með hausverk. Ég náði að lesa 5 blaðsíður í Njálu, en þá þurfti ég líka að leggja mig. Núna er að koma kvöldmatur, og ég var að enda við að rísa úr rekkju.

Það er efnafræðipróf á morgun og ég er ekki viss um að ég hafi orku í að læra undir það. Hvað þá eðlisfræðiprófið á föstudaginn. Svo þarf ég líka að vinna á morgun. Ég er einmitt komin með aðra vinnu. Ég er þjónn hjá veisluþjónustu nokkur kvöld í mánuði. Það er ágætt. Allavega tilbreyting frá því að vinna á kassa.

Í gær ákvað ég reyndar að fara aðeins út á meðal fólks. Ég og Danni mættum heim til Svölu í vídjókúr. Nýja íbúðin er æðisleg. Húsið er ljótt að utan, en æðislega kósí að innan. Allt svo gamalt og 101 Reykjavík eitthvað. Það var samt æðislegt að kúra með þeim. Spjölluðum langt fram eftir kvöldi og höfðum það notalegt.

Það eru ekki nema 40 dagar í jólapróf. Þau verða ekki nema 8 í ár. Ég er sjúkt fegin.

Upp kom sú hugmynd í gær að ég og meðleigjandinn hennar Svölu myndum skipta um herbergi. Þá yrðu reykjandi útlendingar í meirihluta á Langholtsveginum og all-girls á Klapparstígnum ...

,,Always remember that the future comes one day at a time.'' - Dean Acheson ...

Fiskur

2007-10-17T15:57:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Ég fékk 9.5 í stærðfræðiprófinu á mánudaginn. Það á ekki að vera hægt á náttúrufræðibraut í MR. Samt gaman.

Þegar ég kom heim í dag úr skólanum um 5 leytið tók ég til í íbúðinni aðeins og fékk mér að borða. Eftir það þurfti ég að leggja mig. Ég er búin að vera dálítið slöpp að undanförnu. Levent spurði hvað væri að mér, því ég væri búin að vera svo döpur að undanförnu. Einnig sagði hann að það virtist sem ég hefði misst alla lífsgleðina.

Ég skil mig stundum ekki.

Það er svo erfitt að skilja sig. Við þurfum öll að finna okkur sjálf í lífinu, læra hver við erum og skilja takmörk okkar og þarfir. Ég skil ekki hvernig, en stjörnuspekin hefur oftast rétt fyrir sér.

,, Hér er á ferðinni falleg en oft á tíðum döpur manneskja. Hún er aðlaðandi og mjög skilningsrík, hrífst af fegurð og smekkvísi, og býr yfir góðu innsæi. Manneskjan nýtur þess að ferðast, er dreymin en eirðarlaus. Hún er erfið í sambúð, enda kröfuhörð, þótt hægt sé að hafa áhrif á hana. Hún þarf förunaut sem styrkir hana. Ástarmálin valda henni oft angist.''

,,Fiskurinn er í innsta eðli sínu næm tilfinningavera. Hann er breytilegt vatnsmerki og getur því tjáð sig á margslunginn hátt. Hann er síðasta merkið í dýrahringnum og er oft sagt að hann hafi öll önnur merki fólgin í skapgerð sinni. Fiskurinn getur því verið víðsýnn og margbrotinn, fær um að skilja ólíkt fólk og setja sig í spor annarra. ''

,, Til að viðhalda lífsorku sinni og endurnýja hana þarf Fiskurinn að fá jákvæða útrás fyrir ímyndunarafl sitt í einhvers konar skapandi viðfangsefnum. Hann tekur mikið inn á sig og þarf því að hreinsa sig reglulega af utanaðkomandi áhrifum. Það getur hann gert með því að njóta tónlistar, með því að draga sig annað slagið í hlé eða með því að breyta til og skipta um umhverfi.''

Ég finn það oft að ég er fiskur. Ég velti hlutunum of mikið og of lengi fyrir mér. Það er mér eðlislægt að taka mikið inn á mig og vera döpur.

Ég fékk blóðnasir í morgun.

Það er ekki til matur hérna heima því ég hef ekki tíma til að kaupa inn.

Stutt hár.

2007-10-14T08:08:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Vetrarfríinu er lokið.

Ég byrjaði í nýjum bekk á mánudaginn. Það hefur verið fróðlegt. Í 5.Z eru nú 14 nemendur, þar af 2 stelpur. Í mínum bekk eru 20 nemendur. Það er aðeins skárra að vera fleiri.

Þessi stærðfræði er samt brandari. Á vissan hátt líður mér eins og ég sé aftur komin á málabraut. Eðlisfræðin, líffræðin, efnafræðin og lífræna efnafræðin koma reyndar í veg fyrir að mér líði þannig alltaf.

Við Levent tókum smá flipp daginn fyrir árshátíðina og lituðum hárið á mér ljóst. Það var gult og ógeðslegt. Ylfa reddaði þessu samt 2 klst fyrir árshátíðina. Hún litaði það aftur dökkt og klippti það stutt. Það er einstaklega skrýtið að vera stutthærð, því ég hef ekki klippt það stutt síðan í 6.bekk. Þetta er skrýtið, en það venst ...

Árshátíðin var sjúklega skemmtileg. Hef lítið meira um það að segja.

Svo fór ég á Dirty south með Ylfu og Valdísi kvöldið eftir. Það voru sjúklega góðir DJ-ar að spila og ég skemmti mér konungslega að dansa af mér rassgatið og hlæja af fólkinu í kring um mig. Frekar sjúkt lið.

Svo kom Lára til mín um helgina og við erum búnar að vera að dúlla okkur eitthvað saman. Horfá vídjó og læra. Fórum í partý í gær. Þar var strákur að segja okkur að við værum feitar. Þá fórum við.

Skemmtilegt kvöld ...

En já. Fjögur próf í næstu viku, þannig best að byrja að læra til heiðurs Huldu, sem er með einkyrningasótt.

,, Do not dwell in the past, do not dream of the future, concentrate the mind on the present moment.'' - Búdda ...

Meiddi.

2007-10-03T09:57:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Í dag tók ég gríðarlega stóra ákvörðun sem á eftir að hafa áhrif á líf mitt næstu tvö árin, ef ekki lengur.

Ég sótti um að skipta um braut.

Á eðlisfræðibraut var ég ekki beint að brillera í sjálfum aðalfögunum, þ.e.a.s. eðlisfræði og stærðfræði. Reyndar fékk ég 8.1 á stærðfræðiprófinu í gær, og vil ég þakka því andvökunótt fyrir prófið. Það var samt bara einskær heppni. Svo áttaði ég mig á því í eðlistíma í dag að mér finnst eðlisfræði bara dáldið leiðinleg. Allavega ekki nógu skemmtileg til að eyða 9 tímum á viku í hana.

Þess vegna skipti ég vonandi yfir á náttúrufræðibraut á mánudaginn, ef það er hægt, sem ég hef stranglega trú á. Það er hlutlausasta brautin. Ég á ekki að vera á náttúrufræðibraut, ég á að vera á hagfræðibraut, en þar sem MR kennir ekki svoleiðis tek ég bara léttustu náttúrufræðibrautina og tek hagfræði í vali á næsta ári.

Ég er búin að plana þetta allt, þið sjáið.

Og þá eru eftir þrjár stelpur í bekknum. Nema ef Kristín skiptir líka. Þá verða þær tvær.

Annars gerðist sá víðfrægi atburður í leikfimi í síðustu viku, að ég og Kristín skullum saman. Hún fékk nettar blóðnasir og var send uppá slysó, á meðan ég sat eftir með skurð í kinninni eftir tennurnar hennar. Ég varð smeyk um að fá glóðurauga, eða eitthvað því verra, því árshátíðin er eftir viku. Sem betur fer er þetta samt allt gróið, enda er ég með góðan gróanda eins og leikfimiskennarinn sagði. Ég hringdi mig nú samt inn veika næstu tvo daga í skólanum og skilaði inn læknisvottorði, enda var ég með dúndrandi hausverk eftir höggið.

Ég var uppi á Akranesi um helgina. Svaf og borðaði mömmumat. Svo var Ásgerður á landinu þannig ég, Ásgerður, Freyja, Lára og Aníta hittumst og höfðum það kósí. Við gátum spjallað saman um allt sem var búið að gerast síðan síðast, sem var í júlí. Það var æðislegt. Stundum sögðu stelpurnar reyndar við mig að þær gætu ekki tekið mig alvarlega með þennann plástur í andlitinu, en hvað getur maður gert ...

Ég er samt frekar hamingjusöm í augnablikinu með mína háu stærðfræðieinkunn og fyrir það að hafa loksins haft kjarkinn í það að skipta um braut. Sem verður reyndar pínu vesen þar sem ég er bekkjarráðsmaður, en ....

Í dag þarf ég semsagt ekki að byrja að læra undir eðlis- og efnafræði prófin í næstu viku. Ég get farið á herranæturnámskeiðið, keypt í matinn og horft á sjónvarpið í kvöld, því góðir hálsar, ég á mér loksins líf.

,, Þú ert ömurlegur spegill.'' - Sagði Freyja við mig um helgina ...

Stutt og laggott.

2007-09-25T14:34:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Ég er búin að eiga frekar annríkt síðustu daga.

Ég var að vinna alla helgina. Sunnudagurinn var ógeðslegur. Við vorum bara tvær inni í Blómaval vegna veikinda og það var brjálað að gera. Þá fór ég í vont skap.

Ég er búin að vera svolítið einmana upp á síðkastið. Ekkert félagslega séð. Það er bara svo skrýtið að þekkja engan sem býr í nágrenninu, að sjá ekkert kunnuglegt andlit þegar maður fer í búð og þannig. Það erfiðasta við að flytja í bæinn er að komast yfir einmanaleikann, og venjast því að hér þekkir mann enginn.

Skólinn gengur ágætlega. Maður hefur meiri tíma til að læra þegar maður býr í bænum. Og bara meiri tíma til að gera allt yfir höfuð. Það er yndislegt.

Ég hef ekkert farið upp á Akranes síðan ég flutti. Ég verð að fara um helgina.

Leigjandinn minn lenti í bílslysi á sunnudaginn. Það tók tvo tíma að ná glerbrotunum úr höndinni á honum og fötin hans voru öll í storknuðu blóði þegar hann kom heim. Ég varð frekar skelkuð þegar ég sá hann.

Við fengum innflutningsgjafir í gær frá Siggu, Sævari, Hafdísi, Eyrúnu, Elínu og Jóhönnu. Við fengum tvo diskasett, eldfast mót og mynd á vegginn. Það var frábært.

Ég er hætt að horfa á sjónvarp og hanga í tölvunni. Það eina sem ég geri á daginn er að læra heima, hitta vini mína, vinna eða taka til heima hjá mér. Ég ætla samt að planta mér fyrir framan sjónvarpið í kvöld og hafa það náðugt fyrst ég er búin að læra.

Ég er að fara í klippingu og permanet á morgun. Það er löngu komin tími á það. Ég hlakka ekkert smá til.

,, Whether you believe you can do a thing or not, you are right. '' - Henry Ford ...

Blankur námsmaður.

2007-09-14T15:42:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Ég er byrjuð í nýju vinnunni.

Kassarnir eru flóknari en allt og ég er eins og vangefin hálfviti þarna. En það er bara töff.

Það er staffapartý á morgun. Þá ætlaði ég reyndar að vera uppá Akranesi, en helgin á alveg eftir að koma í ljós. Verð reyndar að læra undir stærðfræðipróf, klára Njálu og gera aðra heimavinnu líka um helgina. Það er alltaf gaman að vera upptekin. Það hef ég alltaf sagt.

Ég fékk ekkert útborgað fyrir ágústmánuð þar sem ég var í útlöndum. Ég fæ lítið sem ekkert útborgað fyrir septembermánuð þar sem launatímabilið í Húsasmiðjunni er ömurlegt. Ég var að kaupa mér íbúð og þar af leiðandi er ég blönk og verð alveg fram í lok október. Ég þarf að fara í klippingu.

Það er erfitt að vera fátækur námsmaður.

Ég borðaði ekkert í 10 klukkutíma í gær. Ég hafði ekki tíma til að borða. Það er alltaf gaman.

Vill einhver fisk? Mamma kom með fullt af fiski í gær og mér finnst fiskur vondur. Ég á reyndar alveg fullt af vöfflumixi, rjóma og sultu ef einhver hefur áhuga á að koma í kaffi.

Ég fékk 8.9 fyrir stærðfræði heimadæmin mín. Það er reyndar allt Ingó að þakka. Ég var hjá honum í 3 klst á mánudagskvöldið. Samt sem áður var ég mjög hamingjusöm þegar ég sá einkunnina ...

Mig langar að æfa körfubolta aftur.

,, Make the most of what you have. It is later than you think.'' - Latin Poet Horace ...

Ó, já.

2007-09-12T14:35:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Opnum kampavínsflöskurnar, setjum Timbaland á og fögnum eins og enginn verði morgundagurinn, því ég er komin með netið.

Ég er komin með nýja vinnu. Ég er komin með fastar vaktir í Húsasmiðjunni tvo daga í viku eftir skóla og aðra hvora helgi. Ég er reyndar á lista hjá Vero moda yfir fólk sem má hringja í, en ég vona bara að þau hringi ekkert. Ég myndi reyndar aldrei nenna að vinna í Húsasmiðjunni ef það væri ekki við hliðina á húsinu mínu og fólkið væri ekki svona sjúklega frábært.

Ég hef aldrei lent í öðru eins. Það voru allir boðnir og búnir að gera allt fyrir mig. Ég er að vinna alla fimmtudaga og föstudaga milli klukkan fimm og níu. Það verður kannski svolítið mikið og þau sögðu að ég ætti bara að láta vita ef ég réði ekki við þetta. Það buðu mig allir velkomna og ég fíla fólkið í botn. Svo er ég að vinna með Perlu sem skemmir ekki fyrir.

Kristín kom heim í dag. Hennar var sárt saknað þennan tíma sem hún var í burtu. Þá var ég ein með strákunum. Það er alveg fínt upp að vissu marki, en stundum vantar manni bara einhvern af sama kyni sér við hlið. Hún stóð sig samt sjúklega vel á Evrópumeistaramótinu og ég er afskaplega stolt.

Ég var kosin ritari 5.bekkjarráðs. Gaman að vita að fólk treystir manni fyrir því. Við erum strax byrjuð að vinna. Tala við ferðaskrifstofur, fatafyrirtæki og hugsa um fjáraflanir. Þetta er sjúklega gaman. Hilla gjaldkeri og ég eigum vonandi eftir að verða bekkjum okkar til sóma.

Annars var kvöldmaturinn að koma í hús og ég er svöng.

Þetta var frekar innihaldslaust blogg ... en það er bara töff eins og Magnús segir.

,, Já ég er brákuð á vinstri og tognuð í hægri.'' - Sagði Sigga meistari, eftir ævintýri helgarinnar ...

Heimsóknarhæf íbúð.

2007-09-07T05:23:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Langt síðan síðast.

Hér er ég í tölvustofunni í frímínútunum, því engin af stelpunum er í skólanum, og það er rigning úti.

Íbúðin okkar er tilbúin, og það er ekki einu sinni vika síðan við fluttum inn. Reyndar á eftir að kaupa fataskáp handa Gunnari, slá garðinn, skipuleggja geymsluna, tengja uppþvottavélina, fara þriðju verslunarferðina í IKEA og mála eldhúsinnréttinguna. En það gerist bara seinna.

Ég er frekar ánægð með herbergið mitt. Það er eiginlega stofan. Ég er með helminginn, og svo er sófasettið og sjónvarpið þarna inni líka. Við erum búin að hengja myndir upp á veggina og þannig sætt. Mig vantar meira drasl til að punta íbúðina. Hún er of ... dauf. Hvar eru allar innflutningsgjafirnar, krakkar? Hvar eru myndirnar, blómin, borðbúnaðurinn, heillaóskakortin og blómavasarnir? Okkur vantar samt eiginlega bara blóm og myndir og þannig drasl. Ég bíð spennt.

Leigjandinn okkar, hann Levent, er snillingur. Hann er reyndar farinn til Hollands til mömmu sinnar og pabba í nokkra daga, þannig þið hittið hann ekki alveg á næstunni, en þið bíðið bara spennt. Kallinn er fyrrverandi hermaður og hársnyrtir frá Hollandi sem er bara í einhverju flippi á Íslandi. Hann naglalakkaði á mér neglurnar um daginn. Svo bauð hann okkur í Bláa lónið og er alltaf til í að gera eitthvað sniðugt. Það besta er reyndar það að hann talar reipbrennandi þýsku og getur þjálfað mig fyrir stúdentsprófið sem verður í vor. Das ist wünderbar!

Busaball MR var í gær. Lára og Magnús ætluðu að koma með mér á ballið, en vegna veikinda kíktu þau bara aðeins í fyrirpartýið og hurfu síðan á braut. Ballið var geðveikt. Það að reifa er góður hlutur. Neon ljós, teknó og sveittir hlýrabolir voru alveg að gera sig. Ég er reyndar öll úti í glimmeri, en það næst vonandi af í sturtu.

Íbúðin mín er samt óhrein. Ég verð að fara að þrífa og þvo þvott um helgina. Og fara í tryggingastofnun, og kaupa í matinn, og fara í afmæli, og fara í innflutningspartý, og læra heima ...

Lífið er gott í Reykjavíkinni, það er ekki hægt að segja annað.

Annars er ég að spá í að segja upp í Vero moda. Vaktakerfið er fáránlegt.

,, I don't know why I don't meet any Icelandic girls. I mean, I'm not bad looking .. '' - Sagði Levent um daginn ...

Sutt.

2007-09-05T08:51:00.001-06:00

Ég er flutt.

Ég er ekki með netið. Það sökkar.

Mig langar dálítið að skipta um bekk. En við sjáum til.

Afhending.

2007-08-30T14:59:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Á þessum 5 mánuðum sem ég hef haft þetta blogg hef ég gert 50 færslur. Geri aðrir betur ...

Ég er búin að pakka öllu nema fötum.

Herbergið mitt er tómlegt.

Við fáum ekki flutningabíl fyrr en á sunnudag. Lyklarnir verða komnir í okkar hendur á morgun. Þá verður farið í íbúðina og mælt nýja herbergið mitt, sem er ennþá ekki til. Paps reddarissu.

Ég er búin með alla heimavinnu fyrir morgundaginn. Ég gerði flotta ritun í þýsku um hvað ég gerði í sumar. Ég las smásögu í ensku. Las í Njálu. Gerði stærðfræðidæmi. Mér líður vel.

Greyið konan í Vero moda hefur ekki komist í að gera vinnuplanið fyrir septembermánuð vegna undirmönnunar, þannig ég veit ekkert hvenær ég verð að vinna í vetur. Svekk.

Busaball FVA á morgun. Með öðrum orðum, kveðjuball Jóhönnu af Skaganum. Busaball MR á fimmtudaginn. Það er alveg spurning með bekkjarpartý. Þar sem ég er í 17 manna strákabekk, og Kristín er að fara til Ítalíu að keppa á evrópumeistaramóti, þá verð ég ein. Jóhanna og strákarnir? Á maður ekki bara að stelast í partýið hjá M-bekknum ...

Stærðfræðipróf annan hvern þriðjudag í vetur. Fokk.

Horfði á Napoleon Dynamite í gær með Freyju og Ylfu. Ef þessi mynd er ekki mesta snilld sem ég hef á ævinni séð, þá veit ég ekki hvað. Reyndar koma Fastir liðir eins og venjulega sterkir inn í annað sætið. Ég held ég hafi pínt alla sem ég þekki til að horfa á það með mér ...

,, Jóhanna, gætiru riðið þessum gaur? Ég nefnilega held ég gæti það ekki, ég myndi hlæja allan tímann. Það yrði bara hahahahaha GOSH hahahaha.'' - Sagði Freyja þegar við vorum að horfá Napoleon Dynamite ...

Sjálfsvorkun.

2007-08-28T12:25:00.000-06:00

Já góðir hálsar, þá eru 3 dagar í flutninga. Hef ég nokkuð minnst á það hvað ég hlakka mikið til?

Dagurinn í gær og dagurinn í dag. Fróðlegir.

Báðir morgnar hafa byrjað á tvöföldum stærðfræðitíma og fylgt eftir af eðlisfræðitíma. Yndislegt. Eftir þetta skólaár verð ég búin með 7 einingar í stærðfræði og 9 einingar í eðlisfræði, sem þýðir í heildina 20 einingar í stærðfræði það sem af er af skólagöngu minni. Dágott.

Ég er undirbúin undir það að selja sálu mína fyrir stærðfræðihjálp í vetur, en ég mun þurfa allnokkra. Nú þegar eru 3 búnir að segja sig úr bekknum.

Ég er komin í bekkjarráðið í 5.bekk og mun þar af leiðandi sjá um MR fötin í ár ásamt skipulagninu útskriftaferðar. Ég hlakka til. Hilla er meiraðsegja með mér í ráðinu.

Í dag var ég búin í skólanum kl. 13:10. Strætóinn minn fór kl. 15:45. Ég elska Skagastrætó. Í tilefni af eirðarleysi mínu fór ég á Borgarbókasafnið. Þar er ég komin með bókasafnskort og tók í dag út 2 bækur. Þá er ég tæknilega séð orðin Reykvíkingur. Ég eyddi deginum því ekki í að læra, heldur að hanga á bókasafni. Endurfundur minn við bækur, aðrar en skólabækur, var glaðlegur.

Ég steinsofnaði í strætó. Svaf yfir mig þannig að ég fór framhjá stoppistöðinni minni. Ég sofnaði líka í skólanum í dag. Þessi 5 tíma nætursvefn minn er greinilega ekki nægur. Svekkjandi.

Ég á eftir að læra heima í stærðfræði, íslensku og þýsku. Og pakka.

Af hverju er svona gaman að flytja, en leiðinlegt að pakka?

Ég á svo erfitt líf. Ef þið flettið orðinu sjálfsvorkun í orðabók er mynd af mér.

,, Þið munuð öll, þið munuð öll, þið munið öll deyja. Þið munið stikna. Þið munið brenna ...'' - Sagði Unnar stærðfræðikennarinn minn þegar enginn skráði sig í stærðfræðikeppnina sem verður núna á laugardagsmorguninn. Af hverju er Villi ekki að kenna mér ...

Á barmi glötunar.

2007-08-26T17:04:00.000-06:00

Já góðir hálsar. Fyrsta skólahelgin búin.

Ég kom ekki miklu í verk, en ég fór í 4 partý og langan sunnudagsbíltúr. Ef ég væri persóna í tölvuleiknum Sims ... Nei við ætlum ekki niður þennan veg.

Ég settist fyrir framan skrifborðið fyrir klukkustund síðan. Þá byrja ég á fyrsta stærðfræðidæmi vetrarins. Ég gefst upp. Ég les leskafla í ensku. Svo hringir maðurinn sem mætti á líkbíl fyrsta skóladaginn og tilkynnir mér brottför sína úr 5.Z. Ég eyði góðri stundu í símanum, þar sem ég skamma hann. Bekkurinn minn, 5.Z innihélt 19 nemendur á föstudaginn. Á morgun, mánudag, mun hann innihalda 17 nemendur, þar sem Edda flytur sig yfir á læknabrautina og Ingólfur flytur sig yfir í stærðfræðibrautina fyrir þá sem eiga sér ekkert líf.

Mynstrið hefur verið rofið. Einu Skagamennirnir í MR sameinuðust í 5.Z núna í byrjun skólaárs. Við vorum öll fædd á því herrans ári 1989, við vorum öll í þýsku, og við vorum öll fulltrúar sitthvors skólans. Grundaskóla, Brekkubæjarskóla og Heiðaskóla. Þetta var fullkomnun.

En nei. Takk Ingólfur.

Eftir símtalið opnaði ég þýskubókina. Og ég fletti blaðsíðunum kæruleysislega. Ég ákvað að þýskan væri ekki við hæfi þetta kvöldið. Síðan tók ég upp eðlisfræðibókina. Ég las fyrstu setninguna. Og ég ákvað að sú námsgrein mætti bíða betri tíma. Og þá er liðin klukkustund. Og ég sit hér í tölvunni ...

Ég á svo bágt stundum.

Ég hef samt skothelda afsökun. Ég bý á Akranesi. Þegar maður býr þar er óreiða í kollinum á manni. Þegar maður flytur til Reykjavíkur verður allt betra.

Ég er á eftir áætlun í flutningunum. Ég er ennþá bara búin að pakka ofan í 3 pappakassa. Það eru 5 dagar í flutninga. Svekkjandi.

Annars google-aði ég mig. Ég skrifaði Jóhanna Gísladóttir og gerði merka uppgvötvun. Það er bátur á Bolungarvík sem er alnafni minn. Og ég er ennþá skráð í nemendafélag í skóla sem ég er ekki í ...

Vill einhver bjarga mér frá glötun og láta mig læra?

,, Óttinn við dauðann,
er ótti við lífið
og dauði í lífinu.'' - Þórarinn Eldjárn ...

Ég hlakka til.

2007-08-21T07:16:00.000-06:00

Já góðir hálsar.

Síðasta helgin fyrir skólabyrjun var geðveik. Danskir dagar með meiru og þessháttar skemmtilegheit. Þetta verður vonandi endurtekið við tækifæri. Ég afrekaði að tjalda tjaldinu mínu alein. Og taka það niður alein.

Ég kláraði Harry Potter um helgina. Ég sakna hans.

En já. Í gær byrjaði ég í nýju vinnunni minni. Það var æðislegt. Ég var að vinna í 7 klukkutíma, en mér fannst þeir líða alltof hratt. Ég er orðin atvinnumaður í að brjóta saman föt. Svo skiptir að sjálfsögðu máli hvernig herðatrén snúa, hvernig krókurinn snýr og hvaða herðatré er á hvaða flík. En það er bara gaman. Það besta við þetta er að núna hlakkar maður til að fara í vinnuna.

Skólinn byrjar á fimmtudaginn. Ég er búin að kaupa flestar bækurnar og er bara frekar tilbúin. Ég hlakka ekkert smá til.

Ég flyt inn eftir 10 daga. Ég hlakka ekkert smá til. Ég er búin að pakka ofan í 3 pappakassa. Ekkert smá dugleg. Allar bækur og skólabækur ekki í notkun, ásamt styttum og jólaskrauti eru komnar í kassa. Kommóðan að mestu leyti tóm. Ég hlakka ekki til að pakka fötunum mínum. Það verður hausverkur út af fyrir sig. Það verða nokkrir ruslapokar.

Reyndar á eftir að mála, búa til nýtt herbergi og kaupa hurðir þegar við flytjum inn, þannig ég á eftir að eiga dálítið bágt í nokkra daga eftir flutninga. Ég býst við að rúmið mitt verði bara á miðju stofugólfinu svona til að byrja með.

Á eftir er ég að fara með Láru, Freyju og Ragnheiði til Reykjavíkur. Þær eru að fara að kaupa sér skólabækur og ég og Lára ætlum að kaupa okkur gleraugu. Láru bráðvantar ný gleraugu. Það var stór, hvítur jeppi sem keyrði yfir hennar.

Annars hósta ég grænu slími þessa dagana og snýti því líka. Helvítis haustkvef.

Þið ætlið að taka helgina 1-2.sept frá. Þá ætlið þið að hjálpa mér að flytja =) ....

Lífið mitt í augnablikinu er ein stór tilhlökkun.

,,We can’t solve problems by using the same kind of thinking we used when we created them.'' - Albert Einstein ...

Ný vinna.

2007-08-16T15:58:00.001-06:00

Í gær fór ég til Reykjavíkur.

Þar leyfði ég mömmu að sjá íbúðina mína. Ég fór líka á skrifstofu MR. Ég ætlaði að fá að skipta um bekk án þess þó að vita í hvaða bekk ég væri. Ég vildi fara í 5.M með Perlu, Berglindi, Hillu og Huldu. Þar sem 5.M er læknabekkurinn var hann að sjálfsögðu stútfullur og enginn möguleiki á að ég fengi að skipta um bekk. Þá fór skrifstofukonan að dásama bekkinn sem ég var nú þegar komin í.

Sá bekkur heitir 5.Z og inniheldur Kristínu, Ívar, Hilmar, Hákon, Tómas, Haukana tvo og eitthvað fleira fólk. En þar sem upptalið fólk er dágott fólk sagði ég konunni ekki að hafa áhyggjur, ég myndi láta gott heita í fámennum pylsubekk í stofu C202 með úrvals kennara að hennar sögn. Málið er dautt.

Perla, Berglind, Hulda, Hilla og Sigga eru hins vegar ávallt velkomnar í bekkjarteitin og bústaðaferðirnar.

Eftir skrifstofuferðina fór ég út í Kornið og keypti mér ostarúnstykki með skinku og osti og kókómjólk til að skola herlegheitunum niður. Bara smá fróðleiksmoli.

Eftir það fór ég niður í Kringluna með ferilskrá að vopni. Ég sótti um draumastarfið og er að byrja að vinna í Vero moda á mánudaginn milli klukkan níu og fjögur. Þessi fyrsta vakt mín kallast prufa. Það eina sem ég hef áhyggjur af í augnablikinu er fatnaðurinn. Í hverju á maður að fara?

Síðasta helgi sumarsins verður tekin með trompi. Á morgun verður haldið af stað á danska daga í tilefni af því að ég hef ekki fengið nóg af því að sofa í tjaldi í sumar. Þar mun ég ásamt fríðu föruneyti eyða föstudagskvöldinu, en á laugardagskvöldið er stefnan tekin á menningarnótt. Þetta er mín fyrsta menningarnótt, en ég hef alltaf verið í Ölver eða útlöndum á þessum tíma. Á sunnudaginn þarf ég að fara með köku upp í Ölver og vera töff.

Ég sem hélt að þetta frí mitt yrði friðsælt og þreklaust, þá hefur annað komið á daginn. Ég ætla varla að hafa tíma til að klára Harry Potter og pakka. Ég á nú reyndar bara 50 blaðsíður eftir núna og það er komið ofan í einn pappakassa, þannig þetta er allt að gerast.

Ef það eru einhverjir sjálfboðaliðar þarna úti, sem finnast rosalega gaman að pakka niður í pappakassa þá eru þeir eftirsóttir. Af mér.

,, Twenty years from now you will be more disappointed by the things you didn't do than by the things you did do. So throw off the bowlines. Sail away from the safe harbour. Explore. Dream. Discover.'' - Mark Twain ..

Heim.

2007-08-13T13:51:00.000-06:00

Ég er komin heim.

Eftir að hafa orðið vitni af mestu nördasamkomu lífs míns er ég loksins komin heim. Því fylgja reyndar blendnar tilfinningar, þetta voru svo frábærir krakkar. En ég er komin heim. Íslenskt vatn, tölva með íslensku lyklaborði, íslenskur matur og síðast en ekki síst rúmið mitt.

Ég hallast reyndar frekar að því að þetta hafi verið meiri djamm og verslunarferð heldur en nokkurn tíma skátaferð, en það er ljúft að vera orðin 18 ára.

Of mikið að segja, of lítill áhugi fyrir því. Ég nenni ekki að koma með ferðasögu.

Annars fáum við íbúðina afhenta eftir 17 daga. Það er frekar töff. Við erum komin með leigjanda. Hann er frá Hollandi og vinnur með Gunnari. Þessi vetur verður satt að segja fróðlegur.

Ég er búin að versla af mér rassgatið, er orðin frekar tönuð og helsátt.

10 dagar í skólann. Ég er í fríi þangað til. Það eina sem er á döfinni hjá mér er að klára Harry Potter, pakka niður öllum mínum eigum í pappakassa og finna mér vinnu fyrir veturinn í höfuðborginni.

Annars er ég búin að redda mér stærðfræðihjálp frá manninum sem var í ólympíuliðinu í eðlis- og efnafræði núna í ár.

Í öðrum fréttum hata ég breska flugvelli. Ég neyddist til að taka allt úr bakpokanum mínum á flugvellinum vegna þess að ég var með barmnælu í töskunni, og það var verið að auglýsa final call á hliðinu mínu. Bretar sökka.

,, Excuse me, but you have a bra on you. '' - Sagði afgreiðsludama við mig í La Sensa í gær, en hann festist í bakpokanum mínum á leið minni um búðina ....

Drulla.

2007-07-31T12:30:00.000-06:00

Ja godir halsar. Eg er a lifi.

Her er morgunmatur ad haetti Englendinga sem samanstendur af beikoni, eggjahraeru og pylsum. Ef madur labbadi ekki eins mikid herna og raun ber vitni kaemi madur heim med kransaedastiflu. Madur er alltaf labbandi, en thad tekur mig 45 minutur ad labba i vinnuna a hverjum degi.

A morgun er eg i frii og tha aetlum vid nokkur i Chalmford, sem er litill baer i grendinni. Thar er H&M og sundlaug.

Annars er internet timinn minn ad klarast. Frekar skrytid samt ad sja svona mikid af arobum og thess hattar. Their sofa i tjoldum vid hlidina a okkur. Vid megum ekki vera lettklaeddar i kring um tha utaf their eru ekki vanir thvi. Thad er allt frekar strangt herna i sambandi vid samskipti milli kynjanna, samskipti milli starfsfolks og barna og klaedaburd.

Islendingarnir eru ad brjota thessar reglur haegri vinstri, thvi thad er ekki kynjaskipt i okkar tjoldum og Englendingarnir eru ekkert serstaklega sattir. Kemur mer samt a ovart hvad thad eru margir heitir gaurar herna. Svisslendingarnir eru alveg ad gera sig, Bandarikjamenn eru vinalegir og Sadi arabarnir eru alltaf ad bidja baenir a mottunum sinum og hropa log med sverd.

Annars kved eg bara i bili ur drullunni. Her var litid sunami flod i fyrradag og svaedid minnir vafalaust a litla hroarskeldu i augnablikinu.

Minna en manudur i ad eg flytji inn i nyju ibudina!

Auf wiedersehen.

Farvel.

2007-07-22T16:00:00.000-06:00

Já góðir hálsar.

Það eru 2 dagar í það að ég leggi land undir fót. Sá tími fer í að snýta hor, pakka og lesa nýjustu bókina um góðvin minn, Harry Potter, en bókin er tileinkuð mér. Ég er komin á blaðsíðu 250.

Ég verð í útlöndum í 17 daga og ég hef ekki hugmynd um hvort ég kemst í tölvu á þeim tíma.

Næstu daga verð ég upptekin, en ég reyni að blogga.

1 mánuður og 5 dagar í að ég flytji í nýju íbúðina mína ....

Annars er ég með frekar áhugavert starfsheiti í sumar. Ég er foringi. Lítur örugglega mjög virðulega út í ferilskránni.

Spurning um að hitta einhvern á fimmtudagskvöldið og segja bless.

Ég er loksins, loksins, loksins að losna héðan.

,, Ertu ólétt?'' - Spurði mig ein stelpan í gær. Það gefur til kynna að maður sé endanlega komin á botninn ...